En Son Eklenenler

Mustafa Kemal’in kayıp Seslerinin İzinde – Mavisel Yener* 7. sınıfa geçen Barış; Side tatilinin hayalini kurarken, Babası Profesör Veli Velioğlu’na gelen davet üzerine onunla birlikte gizli bir araştırma için İstanbul’a gider. İstanbul Üniversitesi’nde bitkilerin tepkilerini araştıran bir laboratuarda elektrikli testere ile kesilemeyen bir ağacı incelemek üzere Veli Bey ve arkadaşları çalışırken, Barış da onlarla birliktedir. Bu ağacın anlatacak çok şeyi vardır. Neler olduğunu söylemem elbette, okuyun okuyunca öğrenirsiniz. Mavisel Yener çocukları iyi gözlemliyor. Onların tepkilerini, duygularını, hayallerini temiz ve yalın bir Türkçe ile yazıya aktarıyor. Sağlam bir kurgu ile merak duygusunu da diri tutuyor. Usul usul ana temaya geliniyor, gelene kadar ideal bir aile ve çocuklar var. Bu çocuk kahramanların gerçekte olduğu gibi hayal güçleri yüksek, birbirleriyle iletişime girmeleri de çocuksu bir şekilde inişli çıkışlı bir seyir aldıktan sonra yoluna giriyor. Mavisel Yener kitaplarında çocukların, gençlerin hatta yetişkinlerin ders alacağı olayları, çeşitli konulardaki bilgileri de öykülerine ustaca ağdırarak eğitimimize katkıda bulunuyor. “Mustafa Kemal’in Kayıp Seslerinin İzinde” çocuklarımızın Cumhuriyetimizin değerini anlaması için ideal kitaplardan biri. Eğlenceli serüvenler, polisiye olaylar da içeren bu kitapta sıkıcı ders kitaplarından daha fazla bilgi var. Çocukların olduğu kadar yetişkinlerin de okumasını tavsiye ederim., özellikle Hüsrev Amca’nın şiirlerine bayılacaksınız.

Sıcacık Bir Ev Özgür Çırak’ın ilk öykü kitabı. Çırak, yeryüzüne inmek için nazlanan adaletin, sevginin yokluğunu hatırlatıyor bize. Sartre’dan aldığı güçle, dünyadaki sayısız metinden ayırmak istiyor öykülerini. Derdi illüzyon yaratmak değil, sahte olanı açığa çıkarmak. Özgür Çırak öyküsü yazılmayanların peşinde bu yüzden… Sıcacık Bir Ev’in karakterleri ezilenler, maddi manevi kaybedenler, zinciri görünmeyen köleler… Hayal kırıklığına uğrayanlar, yarım kalan aşkı ve özlemiyle başa çıkmaya çalışanlar, hırsına yenilenler de… Çırak, anlatmak için olağanüstü meseleler aramıyor. İşçi ölümleri, iş hastalıkları, sömürü öykünün sebebi oluyor. Çırak politik meseleleri didaktik olmadan, anlatma tuzağına düşmeden aktarıyor, odağına insanı alıyor. Tüm bunları öyküye verirken olağan sayılanı ilginç ve görünür kılıyor Çırak. Gerçeklikten fantastik olaylar doğuyor. Fantastik gerçekliğe dönüşüp, somut yaşamla boy ölçüşüyor. Edebiyat kelimelerden bir dünya kurmak… “Bir çiçeğin açışı, güneşin doğuşu ya da bir bebeğin gülüşü, nasıl, hangi kelimelerle anlatılır?” diye sormak. Yazmaksa sınırları genişletmek. Özgür Çırak, sınırları aşındırırken, fizik kurallarını, bilindik doğruları, aklın sarsılmaz mantık düzenini eğip bükmek istiyor. Bu yüzden içinde büyüyen kokuya ulaşmak için kendini yutanı, saç ve sakalında çiçek büyüteni, akvaryumda uyananı, kendisini yarım ekmek arasında bulanı görüyoruz öykülerinde. “Yaşadığımız bu dünyanın cehennem olmadığını kanıtla?” diye soruyor “Ölü” öyküsünde Berber Halil. Çünkü Sıcacık Bir Ev’de Özgür Çırak, cenneti vaat etmiyor okura. Öykü karakterinin buyruğunu yerine getirircesine cehennemde nem kurutuyor… Özgür Çırak cehennemi betimlerken ters etkiyle nefes alışın yani hayatın değerini anımsatıyor. Yaşamın öylece solup gitmesine izin vermiyor. Bu hayatları fantastik bir evrene taşırken acıyla baş edemediği yerde parodileştiriyor. Gerçekliği anlatmak için öykünün gücünden çalmak yerine, öykü sanatına sığınıyor. İyi yazılmış bir öykünün, korkuyla yükselen duvarlara gedikler açtığına inanıyor.

"'Ne zaman bir parça marul üstünde canlı bir sülük görsem,' dedi Büyükanne, 'sıvışmasına fırsat vermeden hemen yutarım. Nefistir.'" Büyükannesinden hoşlanmıyordu George, elinde değildi. Bencil, kötü, aksi ihtiyarın tekiydi. Sürekli yakınıyor, mızmızlanıyor, surat asıyor, vıdı vıdı ediyor, huysuzlanıyordu. Üstelik iğrenç şeyler yiyordu. Sonunda George'un canına tak etti ve Büyükanne için şaşırtıcı, müthiş, patlayıcı ve sarsıcı bir Şok hazırlamaya karar verdi..