En Son Eklenenler

Üç farklı öyküden oluşan Arkadaşlık Dizisi; özgürlük, doğa sevgisi, arkadaşlık ve en önemlisi de sevginin gücü gibi temaları vurgulayan Bahçıvan Köstebek adlı kahramanın maceralarını anlatıyor. Aysun Berktay Özmen’in duru anlatımına; yine yazarın birbirinden güzel, rengârenk sulu boya resimleri eşlik ediyor. Renklerle buluşan öyküleri seven tüm çocuklar için...

aşamın uzamış anlarından kurduğu öykülerini okura emanet eden bir yazar Yekta Kopan. Ruhumuza nereden sızdığını bilmediğimiz yüzleşmelerin izdüşümleri onun kaleminden bize ulaştığında kendi hesaplaşmalarımıza dönüşür. Farkına bile varmadığımız küçük anlarımız, yaşamımıza dağılır, genişler, sonra da hep sürer. Ya bir Yekta Kopan öyküsüdür onlar artık ya da unutulmuş bir yerde yazarlarını beklemişlerdir. Zam çok fena bir şey. Babam her sabah, “Allah belalarını versin, yine zam yapmışlar şerefsizler!” diyor. Sinirle atıyor gazeteyi yere. “Düzgün koysana şunu!” diyor annem, yerden kaldırıp katlıyor. Ona kalsa boş yere para veriyoruz bu kâğıt parçalarına, zaten hep insanın içini karartan haberler veriyorlar. “Bir zevkim var şu yalan dünyada, ona da karışma kadın!” diyor babam. Annem yeleğinin eteklerini çekiştiriyor. Öyle işte, dünya yalan.

Turkiye'de, ekonomik gelisme ve buyumeyi saglamak icin en buyuk koz olarak insaat sektoru goruldu. Ancak bu sektorun saglikli ve kalici bir ekonomik buyume yaratamadigina dair pek cok arastirma ve inceleme daima gormezden gelindi. Sehirler insaat projelerinin "arazisi" haline getirildi. Emine Usakligil bu durumu Istanbul uzerinden gosteriyor. Insanlar, mahalleler, sokaklar, carsilar, pazarlar, kentin tarihî tanigi binalar, dereler, ormanlar, anilar ve hikyelerden olusan sehir, ozellikle Istanbul, bir rant kaynagi ve merkezi oldu. Bu rant hirsi, Istanbul'un kadim mahallelerine; Sulu- kule'ye, Balat'a, Tarlabasi'na, Okmeydani'na yoneldigi gibi "yeni" Istanbul yaratmak icin ormanlara, su havzalarina ve barajlara da "arazi" mantigiyla bakmaya basladi. Bunu engellemek mumkun mu? "Ecdat yadigri" Istanbul'dan geriye ne kalacak? Gorecegiz! Tarihî silueti bile giderek ve hizla bozulan Istanbul'a hl sahip cikanlara... "Kent hakki"ni savunan kentlilere, yurttaslara... Yasam alanlarimizi, evleri

"Yağlı Havilland ile boynunu, ensesini, kulak arkalarını kremleyip kokulandırmış, bol bol limon kolonyası dökünmüş, saçlarını taramış, Müesser’in kızı Şengül’e diktirttiği kendinden korseli pembe eteğinin içine zor bela girmiş, çorap lastiğini bulduktan sonra yardımına gelen bir kız evladı bile olmadığı için beceriksizce kendi etini budunu çimcire çimcire sütyenini takınmış, ondan sonra fanilasını, beyaz, kıvrık yakalı bluz gömleğini de giymiş, onun da üstüne pembe ceketini giyip gerdanına sahte inci pembe kolyesini üç dolama dolayıp son olarak da çivi topuklu beyaz ayakkabılarını altları sulanmamış bahçe toprağı gibi çatlak ayaklarına geçirip misafiri beklemeye başlamış, o esnada da önemli bir eksiklik olduğunu fark etmişti: Kocası. Hâlâ ortalarda yoktu pezevenk." Hikâyattır: Müteahhitlere direnen köhne evin bahçesinde donakalmış gibi durup duran boy boy, cins cins köpeklerin mahalleliyi esir alan esrârı hakkında... Gasilhane odasında devir teslim bekleyen müstahdem - ve bu fâni dünyadan geçip gidenler hakkında... 1970’lerin haşin siyasal atmosferinde, kolej hentbol takımında oynayan fırlamaların bir turnuva dönüşü otobüs yolculuğunda yaşadıkları hakkında (çaylar şirketten)... Yediği içtiği ayrı gitmeyen iki arkadaşın kâbuslarından taşan korkunç evhamı hakkında... Taşranın ve kumarbaz kocasının kahrını çeken Münevver Ebe Anne’nin kör talihi ve gizli tarihi hakkında... Hikâyattır. Sezgin Kaymaz’dan...