En Son Eklenenler

Pencereye doğru yürüdüm ve dışarı baktım. Biraz önce dinen yağmur yeniden başlamış. "Eylül yağmurları" diye yüksek sesle mırıldandım. Bir kaç saniye denizin dalgalarını kamçılayan yağmur damlalarını izledikten sonra pencerenin önünden ayrılarak karşısındaki koltuğa oyurdum. Bacak bacak üstüne attım. Amacım büyülü bir trans oluşturarak psikianaliz öncesi dikkatini çekmek ve psikolojik sorunlarının sisli dünyasından koparıp başka dünyaların varlığını hissettirmek...

Bütün dünyada başta gelen bir oyun sonu uzmanı kabul edilen Averbach, oyun sonu verilerini yeni başlayanlar ve ilerlemekte olan satranççılar için kısa ve özlü bir biçimde bu kitapta topluyor. Oyun sonu verileri öğrenildikten sonra tam bir satranççı olunabilir.

"Bir kadını ağlatırken çok dikkat edin, Çünkü Tanrı gözyaşlarını sayar. Kadın erkeğin kaburgasından yaratıldı. Ayaklarından yaratılmadı, öyle olsaydı ezilirdi. Üstün olsun diye başından da yaratılmadı, Ama göğsünden yaratıldı, eşit olsun diye. Kolun biraz altından, korunsun diye. Kalp hizasından, sevilsin diye." Eski Talmud Damien "Burdalar! Burdalar! Geldiler!" diye bağırıyordu. Bütün vücudumu heyecan kapladı. Damien'ın ailemi kasttetiğini içgüdüsel olarak anlamıştım fakat bir yanım buna inanmıyordu. Olduğum yerde fırıl fırıl dönüyordum; açık kapıdan aşağıdaki yoldan pata pata diyerek gelen eski model bir Land Rover jip gözüme ilişti. Uzun ve zorlu bir yolculuk yaptığı tekerleklerinden tavanına kadar çamura bulanmasından belliydi. Kalbim ağzımda önlerini kesmek için hızla koşarken kendimi kaybettim; çığlık atarak ağlıyordum. Arkamdan biri gelip omuzlarımdan sıkıca sardı. Bir ses, "Sakin ol, Mende! Sakin ol" diyerek rahatlatmaya çalışıyordu beni. "Sakin ol." Ondan kurtulmaya çalışıyordum. "Bırak beni! Bırak gideyim! Ailem... Ailem..."

Hayatınızın en önemli sorusuna hazır mısınız? “Bir insan kilitli olmayan, ama içeriye doğru açılan bir kapıyı boyuna itiyor, çekmek aklına gelmiyorsa, odada hapistir.” - Ludwig Wittgenstein Hem karmaşıklık hem de basitlikte aramalısın bu kitabın özünü… Sabra ihtiyaç var, zekaya ihtiyaç var, bildiklerinden sıyrılmana ihtiyaç var anlamlandırmak için… Kendim olmak istiyorsam sırrı seçimlerimde aramalıyım. Önce genişlemeye, büyümeye ve “Bir” olmaya izin vermeliyim. Binlerce yılın kalıntılarıyla özgürce karar alabileceğimi sanıyorsam dünyanın en karmaşık sanrısı içerisindeyim. İçimde bir şahit var bu sanrıyı yaratan. Ve izlerken öyle bir bağlanıyor ki kendine, gerçekliğin yakınından bile geçme şansına sahip olamıyorum. Gördüklerim mutluluklarımı, acılarımı, heyecanlarımı, endişelerimi, şaşkınlıklarımı, sevinçlerimi ve üzüntülerimi yani duygularıma olan bağımlılıklarımı içeriyor. Böyle biliyorum iyiyi ve kötüyü… Hepimiz sebep sonuç ilişkilerinin toplamı olan bütünün bir parçasıyız. Öngörülemeyen bir şekilde büyüyen, genişleyen ve hatta büyümesini durduramayan bir kainat... Seçimlerimiz konusunda düşündüklerimiz, arzularımıza ve acılarımıza olan bağımlılığımızla hayat boyu esaretten farksız. Görevimiz bu kölelikten kurtulmak olmalıdır