En Son Eklenenler

İşittiğini tanımlamaya kalkışsa, ufak tefek, zayıf bir gövdenin çıkarabileceği bir ses bu, derdi… Derviş’e öyle geldi ki, bir soru soruyordu bu ses. “Ellerim nerede?” diyordu sanki. “Kollarım, bacaklarım nerede, göstersene, içim nerede?” Arılar çoktan başının etrafında dönmeyi bırakıp arkasındaki bir dala konmuş ama Derviş fidan tarlasının ortasında kasılıp kalmış, beyninde uğuldamaya devam eden bu sesi dinliyor, aslında aynı anda için için Zahide’yi aradığını biliyor, onun kulağına eğilip bir yol göstermesini, gösteremese de “Ne yapacaksın Derviş?” diye sormasını bekliyordu. Kavgalar, patlamalar, köye getirilen cenazeler… Suna’nın Deniz’e olan aşkı... Büyük sözler, insanın kalbini ve ruhunu cendereye sokan ebeveynler… Tahakkümle hesaplaşan genç isyanlar. Uykusuz bir Derviş, konuşulan Berkin, usul usul Alevi türküleri… Şimdiki zamanın siyaseti, harareti ve bitimsiz deveranları… Anne kokusu, toprağın nemi, karbonatlı çay ve tütün kokusu, aşk kokusu; buhar, sabun ve ter kokusu… Yanık et, kan ve lağım… Arı Fısıltıları, dünyanın kokusunu anlatıyor. Menekşe Toprak, yaşamın beyhudeliğini maharetle anlatırken arıların fısıltısına kulak kesiliyor. Duygun, öfkeli ve aşk dolu…

Gazâli Bâtınîğin İçyüzü adlı eserini, Abbasi halifesi el-Mustazhır’ın isteği üzerine Bâtınîliğin reddi maksadıyla yazmıştır. Bu eser, siyasî ve askeri yönden Selçukluların kıyasıya mücadelelerini ilmî cepheden destekleme ihtiyacını karşılamak; Abbâsî halifesinin gayr-i meşru, Fâtimî halifesinin gerçek ve meşru halife olduğu yolundaki Bâtınî propagandasını tesirsiz hâle getirmek maksadıyla kaleme almıştır.

İlk çocuğu olan Horacio, bu aralık ayının başlarında dünyaya gelmişti. Çok güzel ve sağlıklı bir bebekti ama açıklanamaz bir şekilde kapkaraydı. Kömür gibi kapkara… kaderine damgasını vuran ay gibi kapkara… İçinde doğduğu bu kara Noel gibi kapkara… Çocuğun doğmasıyla María’nın tüm hayatı altüst olmuştu. Annesi sinir krizleri geçirmiş, kocası onu kendisine ihanet etmekle suçlamıştı. Bebeği doğduktan sonra evliliği ansızın yerle bir olan María teselliyi anneannesi Lucía’nın kendisine teslim ettiği günlükte arar: Büyük teyzesi Tita’nın günlüğüdür bu... Acı Çikolata ve Tita’nın Günlüğü’nden tanıdığımız Tita’nın yazdıklarını okudukça María hem ailesinin en akla gelmeyecek sırlarını öğrenir hem de geçmiş nesillerden kadınlarla bağ kurduğunu hissederek adeta yeniden doğar. Kara Geçmişim kadınların gücü ve özgürlük mücadelesine dair tutku dolu bir roman.

Kadınlar hep sevilsin diye, saygı duyulsun diye, kadına yönelik şiddet son bulsun diye, kadın cinayetleri bir daha dönmemek üzere yok olup gitsin diye, gerçek anlamda baş tacı yapılsın diye, kadının ahı değil de duası alınsın diye, tüm içtenliğimle haykırışlarımı yazdım. Aslına bakarsanız huysuz kadın yoktur, huysuzlaştırılan kadın vardır. Çünkü sevilmeyen kadın hırçındır. Sevilen kadın şımarır, şımaran kadın mutludur. Kadın mutluysa herkes mutludur. Kadın yaşamın anlamı, hayatın bereketi, yaşamın merkezidir. Herkes anlamalı, yeter artık, kadınlar gülsün, hayat bayram olsun.