Eserlere Göre Listeleme

O zamanlar Bulgaristan’a ülkem derdim. Memleketim, vatanım, evim, yuvam… Ondan başkasını bilmezdim. Oradan kaçmak, gitmek, başka bir yer edinmek gibi arzularım yoktu. Yalandan değil, hakikaten severdim Bulgaristan’ı. O da beni, bizi sevsin isterdim. Ülkem için, ülkemin çocukları için öğretmenlik yapmaya hazır, hevesli ve gönüllüydüm. Başka bir ülkenin, başka bir şehrin hayalini kurmuyordum. Ama bir şeyler yolunda gitmedi. Bulgaristan, senelerce nefretle beslenmiş gibi, bozuk bir yemek yemiş gibi bizi içinden kusarak çıkardı. Bulgaristan Türkleri, 1980’lerde uygulanan Soya Dönüş Süreci’yle büyük bir zulmün içine çekilirler. İnançları, dilleri ve isimleri alınan insanlar, zorlu köy yaşamında hayatta kalmanın yollarını da aramaktan vazgeçerler. İki dil ve iki kültür arasında kendine yer arayan Gül, tütün kırmaktan elleri katran karası olan köylülerinin kaderini yaşamayı reddeder. Öğretmen olup köyündeki çocuklara Bulgarca öğretmek için yola çıkarken her şeyi bıraktığı gibi bulacağını ümit eder. Ancak döndüğünde elleriyle toparlamaya çalıştığı hiçbir şey yerinde durmaz, köylerinin yerle bir edilmesi gibi zihnindekiler de darmadağın olup gider. Ne imkânsız aşkı ne köyü; bir tek adı kalır aklında. (Tanıtım Bülteninden)

Geçmişimi çok fazla düşünmem ben. Geleceği ise hiç! Sonsuzluk şimdidedir. Bunu bilirim, bunu derim. Ne zaman bıraktım geçmişimi düşünmeyi, ne zaman bıraktım geleceğim için endişelenmeyi, bilir misin? Sonumun olduğunu düşündüğüm zaman. Çünkü sonum, başlangıcım olmuştu. ‘Mim’dir benim hayatım! Kim miyim ben? Var mı isimlerin önemi? Yolumuz ilim, irfan ve özgür düşünce taşlarıyla; yüreğimiz sevgiyle doluysa? Sonsuz boşluğu biraz olsun anlamlı kılan “Biz” değil miyiz? Bir o kadar önemsiz, bir o kadar değerli... Hâlâ merak mı ediyorsun adımı? Peki o zaman; BENİM ADIM HİÇ!..

Carnegie Madalyalı İngiliz yazar Frank Cottrell Boyce'un, 2012 yılında Guardian Çocuk Edebiyatı Ödülü'ne değer görülen Benim Adım Hiç Kimse adlı kitabı, göz alıcı fotoğrafları, mucizevi, sürükleyici ve kahkahalarla güldüren komik hikâyesi ile okurları için çekmeyi başarabilen çağdaş bir klasik. Moğolistan'dan kaçak yollarla İngiltere'nin Liverpool kentine yerleşmiş bir aile. Şehir hayatına uyum sağlamaya çalışan iki erkek çocuk. Yakaladığını ortadan yok eden bir iblis. Doğruyu ve iyiyi göstererek herkese kol kanat geren bir "iyi rehber"… Yeni yurtlarında, yeni bir okula başlayan Chingis ve Nergui kardeşleri zorlu bir mücadele bekliyor. Ve bu yolda onlara rehberlik edecek biri gerekli. Sınıf arkadaşları Julie bu iş için biçilmiş kaftan. Peki ama birilerinin "iyi rehber"i nasıl olunur ki?.. Yazarın bir okul ziyareti sırasında tanıştığı, Moğolistan'dan sığınmacı olarak İngiltere'ye gelmiş bir kızın hüzünlü hikâyesinden etkilenerek kaleme aldığı Benim Adım Hiç Kimse, göçmenlerin ve sığınmacıların hayatlarını sürdürebilmek için batı ülkelerinde ne gibi mücadeleler verdiğini gözler önüne seren cesur bir çalışma.

Gerçek adım Johannes Gensfleisch zur Laden. Gensfleisch, bizim dilimizde "kaz eti" anlamına geldiği için, ismim hayatım boyunca başıma dert açtı ve hep alay konusu oldu. Bu yüzden herkes beni Johannes Gutenberg olarak tanır. Ama şimdi bunu bir kenara bırakıp, sizlere başımdan geçen bambaşka bir hikâyeden, bir H harfinin hayatımı nasıl değiştirdiğinden bahsetmek istiyorum. Ve bilmenizi istiyorum ki bu hikâye, benim hayatımı değiştirdi.,