En Son Eklenenler

Emma'nın diğer kızlardan hiçbir farkı yok. Yani, onun da sırları var! Annemden sakladığım sırlar Bekaretimi annemle babam alt katta Ben Hur izlerken, misafir yatak odasında Danny Nussbaum'a bahşettim. Erkek arkadaşımdan sakladıklarım, Kırk bedenim. Connor'ın sandığı gibi otuz altı değil. Ayrıca Connor'ın gereğinden fazla yakışıklı olduğunu düşünüyorum. Kendisini hep Ken'e benzetmişimdir. Hani şu Barbie ve Ken'deki Ken'e. İş arkadaşlarımdan sakladıklarım İş arkadaşım Artemis beni cidden sinir ettiğinde, yani hemen hemen her gün, masasındaki saksı çiçeğini portakal suyumla besliyorum. Fotokopi makinesini de bozan bendim. İşin aslı, bozulan ne varsa marifet benim! Hiç kimseyle paylaşmayacağım sırlar… Tanga popomu ısırıyor. CV'mdeki matematik notum gerçeği yansıtmıyor. NATO'nun açılımını bilmiyorum. Hatta ne işe yaradığını da! Bunlar benim sırlarımdı. Ta ki hepsini uçakta bir yabancıya yumurtlayana kadar. En azından o sırada yabancı olduğunu sanıyordum!

Onunla tanıştığımda renklerini kaybettiğini düşünen, mutsuz ve sessiz biriydi. Ona Bayan Renk dedim çünkü sandığının aksine siyah ve griyi değil, gökkuşağının tüm renklerini içinde taşıdığına inandım. Birlikte gökkuşağını bulmaya çalışırken renklerin anlamlarını bambaşka bir bakış açısıyla öğreneceğimi tahmin etmemiştim. “Aşk denen şeyin ne olduğunu o anda kavrıyorum. Yıllarca insanları dinledim. Onlar için üzüldüm, onları iyi hissettirmeye çalıştım. Ama hiç onlarla birlikte gerçek alamda acı çekmedim. Birinin acısını, mutluluğunu, umutlarını ve çaresizliğini kalbinde hissedebilmenin mümkün olduğuna inanmazdım ama oluyormuş işte. O güldüğünde gülmek istememi, üzüldüğünde acısını hissetmemi nasıl açıklayabileceğimi bilmiyorum. Belki de aşk anlamsız duyguların sevgiyle sarmalanmış halidir. Belki de aşk insanın açıklayamadığı duygulara taktığı herhangi bir isimdir. Bu her neyse, sonucu ne olursa olsun, yaşayabildiğim için hayatım boyunca minnettar olacağımı biliyorum.”

Psikopatları televizyon haberlerinden, gazetelerin üçüncü sayfalarındaki ürkütücü manşetlerden, "Kuzuların Sessizliği" filminde Anthony Hopkins'in başarıyla canlandırdığı Hannibal Lecter karakterinden ve "Dexter" isimli dizideki Dexter Morgan'dan biliyoruz. Peki ya aramızdaki psikopatları tanıyabiliyor muyuz? Oda arkadaşınızın, patronunuzun ya da birlikte olduğunuz kişinin psikopatik davranışları olduğunu fark ederseniz, ne yaparsınız? Dr. Kent Kiehl'in işaret ettiği gibi psikopatlar patolojik yalancılık, empati kuramama, suç işleme ve bundan asla pişmanlık duymama, kendilerini aşırı önemseme, insanları kullanma ve davranışlarının sorumluluğunu üstlenmeme gibi özelliklere sahipler. Psikopatlar neden böyle davranıyorlar? Onları yetiştikleri çevre mi psikopat yapıyor, yoksa vicdansızlıklarının kökeni genetik bir unsura mı dayanıyor? Ünlü psikopati araştırmacısı Dr. Robert D. Hare'in öğrencisi olan Kiehl, yirmi yıl önce mesleğine başladığından bu yana bu sorunun yanıtını bulmaya çalıştı. Psikopatlar Arasında, Kiehl'in psikopatlar üzerindeki çalışmalarını ve psikopatinin ilk sinyallerini içeren düşünce tarzları hakkındaki incelemelerini ayrıntılı olarak anlatan, okuru psikopatların beyinlerindeki karanlık uçurumlara götüren bir kitap. Tanınmış bir sinirbilim uzmanı olan Dr. Kiehl, bizlere, psikopatların beyinlerinde yaptığı kişisel bir gezinin büyüleyici öyküsünü anlatıyor... -Robert D. Hare- (Tanıtım Bülteninden)

Türk hikâyeciliğinin usta kalemlerinden Mustafa Kutlu, Tirende Bir Keman adlı son kitabıyla okurlarıyla buluşuyor. Kimi zaman güldüren çoğu zaman da hüzünlendiren musikişinas bir baba-oğulun hikâyesi, okuyanların yüreğine dokunacak türden… Her hikâyesinde olduğu gibi Türk toplumunun duygu ve düşüncelerine ayna tutan Kutlu, hayat verdiği karakterlerle bize insanlık hâllerini anlatıyor. Hayal kırıklıkları karşısında sonu gelmeyen tiren yolculuklarına çıkan Kenan ve yolculukta onu yalnız bırakmayan oğlu Sadullah... Gerisi ise istasyonları doldurup boşaltan yolcular misali hayatlarına girip çıkmış insanlar… Değişmeyen şeyler de var elbette: Yanlarından ayırmadıkları keman ve dillerinden düşürmedikleri şarkılar. Bir de hasret ve gurbet… Ellili yılların havasını taşıyan bu şarkılarla Yeşilçam filmi tadındaki hikâyeyi Mustafa Kutlu'nun kaleminden okuyacaksınız. (Tanıtım Bülteninden)