En Son Eklenenler

Vinci’li Leonardo yaratıcı Rönesans insanının, “Uomo universale”nin prototipidir.Yalnız resimde dâhiyane yenilikler gerçekleştirmekle kalmayan sanatçı zamanın tüm doğa bilimlerinde, teknoloji ve mimaride de bilgisiyle anılan tarihi kişiliklerden birisidir. O, ressamı zanaatkâr statüsünden çıkarıp sanatçı konumuna getiren rönesans sanatının temel dayanağı, Erken Rönesans’tan Yüksek Rönesans’a geçişin simgesidir. Da Vinci, doğada yaptığı nesnel gözlemleri, gözle görülmeyen gerçekliğin güzel sanatlar ve resim yoluyla yeniden üretilmesine duyduğu büyük bir aşkla dâhiyane bir biçimde harmanlamayı başarmıştır. Karakteristiği olan “sfumato” tekniğine, ışık ve gölgenin arasında yaptığı yumuşak geçişlerle ulaşıyordu; böylece konturları yok ederek ve gerçekliği yumuşatarak izleyicide yeni ve farklı izlenimler uyandırıyordu. Hiç kimse eserlerine Leonardo kadar canlılık kazandıramadı. Eserleri yüzyıllar boyunca sayısız sanatçıya ilham kaynağı olmuştur. Leonardo da Vinci monografisinde sadece sanatçının olağanüstü kişiliği ve eserleri değil, Rönesans döneminin geliştiği sanat iklimini de hissetmek mümkündür.

Jose Mauro de Vasconcelos", yurdumuzda çok sevilen bir yazar. Türkçe'de ilk yayımlanan romanı "Şeker Portakalı" ve onun devamı olan "Güneşi Uyandıralım" ve "Delifişek", daha sonra da "Kardeşim Rosinha ve Kardeşim Rüzgar", "Kardeşim Deniz"in gördüğü ilgi çok büyük oldu. Elinizdeki bu kitabın bir başka özelliği daha var. "Jose Mauro de Vasconcelos"ta eşine az rastlanan ve doğuştan gelme bir anlatıcılık yeteneği, akıl almaz bir bellek, göz kamaştırıcı bir yaratıcılık ve insanlar konusunda engin bir deneyim var. Yazar olmaya çalışmamış, yazar olmak zorunda kalmıştır. Romanları bir yanardağın lavları gibi dışına taşmıştır. "Konuyu kafamda toparlayınca yazmaya başlarım ve bir çırpıda yazarım," diyor. İzlediği yöntem, kitap kafasında yazılana kadar, konusunu uzun uzun olgunlaştırmaktır. Yine kendi anlattığına göre, yazı makinesinin başına geçtiğinde, kitabın çeşitli bölümlerini.ayrı ayrı yazabiliyor. Birinci bölümü bitirdikten sonra, aradaki bölümlere el atmadan, sonu kaleme alabiliyor. Brezilya'nın elmas madenlerinde elmas arayan insanların serüven dolu bu romanını "Aydın Emeç"in Türkçesiyle sunuyoruz.

"Gazeteci tarihin tanığıdır" denir. Gazeteciliğin temel kurallarından biridir bu... Ama gazeteciliğin kuralları arasında "gazeteci tarihi unutur" diye bir kural yoktur. Tarihi herkes unutsa bile... Unutmak ne demek!... Aksine, gazetecilerin yazdığı her şey, tarihsel perspektife oturmak zorundadır. Toplumsal yaşamda 20-30 yılın, "yaşananları unutalım" dedirtecek kadar önemi yoktur. Hatta bu kadarlık geçmiş, toplum tarihinde daha dün gibidir. Üstelik yaşananları unutsaydık, bugün Neron, Hitler gibi birçok adı tarih kitaplarında bulamazdık. Arkasında 18 yıllık gazetecilik deneyimi, çoğu ödüllü 14 kitabı bulunan Halil Nebiler, herkesin tek tek tarih önüne çıkacağını ve bazı geçmişlerin çok acıyacağını "Son Meclis"le (1999-2002 Meclisi) kanıtlıyor. Unutmuyor. Ama kin dürtüsüyle, kan davası gibi değil.. Vicdan azabı gibi...