En Son Eklenenler

"Plasebo Sensin sağlığınız ve yaşamınız için bedeninizde mucizeleri nasıl gerçekleştirebilceğinize ilişkin bir kullanma kılavuzu. En hafif deyimle muhteşem. O, belki de sizin tek reçeteniz." Dr. Christiane Northrup, Womens Bodies, Women's Wisdom ve The Wisdom of Menopause kitaplarıyla New York Times'ın en çok satan yazarı. "Zihniniz yaptığınız herşeyin başarısı ya da başarısızlığı açısından inanılmaz derecede önemlidir... Plasebo Sensin elinizdeki en önemli kaynağınızı güçlü bir şekilde keşfetmenizi sağlıyor ve genel olarak tüm alanlardaki başarınız için size bir çok edimsel araçlar kazandırıyor. Ayrıca Dr. Dispenza'nın karmaşık fikirleri hepimizin faydalanabileceği bir şekilde . . . sunuş tarzına hayranım. " Dr. Daniel G. Amen, Change Your Brain, Change Your Life ve Magnificent Mind at any Age kitaplarıyla New York Times'ın en çok satan yazarı. "Plasebo Sensin'de paylaşılanların ne kadar gerçek olduğunu, yaşamsal tehdit içeren hastalıklara sahip kişilerle olan deneyimlerimden biliyorum. Bedensel deneyimler zihnin inandığı şeylerden ibarettir. . . . Hepimiz kendi özümüzle uyarabileceğimiz şifayı yaratma potansiyeline sahibiz. Burada bütün mesele bu potansiyeli nasıl harekete geçireceğimizi öğrenmemizdir. Okuyup öğrenin. " Dr. Bernie Siegel, A Book of Miracles ve The Art of Healing kitaplarının yazarı.

Cengiz Aytmatov’un birbirinden güzel üç hikâyesinin yer aldığı kitap; aslında insan, mekân ve hafıza arasında birbirini sürekli besleyen ilişkinin göz önüne serilmesi bakımından büyük önem taşıyor. Aytmatov, Asker Çocuğu isimli hikâyesinde tıpkı çocuk kahramanların olduğu diğer hikâyelerindeki gibi, çocuğa uçsuz bucaksız bir hayal dünyası vermiştir. Yazarın bu hikayesinde yetim bir çocuğun babaya duyduğu hasret okuyucuya öyle kuvvetli hissettirilmiştir ki, kısacık bir hikâyede bunu başarmak elbette Aytmatov’un ustalığını bir kez daha ispatlamaktadır. Beyaz Yağmur hikâyesinde aşkın tertemiz halini, Yıldırım Sesli Manasçı’da ise ölümsüz olanın fikir olduğunu anlatan Aytmatov, şu sözlerle Kırgız kahramanını bir Manas anlatıcısına dönüştürür: “Bu dünyada insanlar doğar ve ölür. (…) Ama dünyada, insan hafızası zamana meydan okur. İnsanın kendi hayatı, göz açıp kapatıncaya kadar geçen zaman kadar kısadır. Ölümsüz olan düşüncedir, fikirdir. Ve bu fikirler insandan insana geçer. Ölümsüz olan Manas’tır”.

Bu dünyaya “beklenti olmaya” gelmedim. Bu dünyaya başkası olmaya, ezberlere uymaya, hep aynı şarkıyı duymaya gelmedim... Sertçe göğsüme oturan bu ağrıya dokunabilirsem geçecek. Kaçmadan, acısını yok saymadan, kendime kızıp canımı daha çok yakmadan, yargılayıp daha derine bastırmasam geçecek. Geleni bir kabul edip, onunla canım yanarken konuşursam geçecek. Her sözünü yol göstersin diye aklıma bırakırsam, kalan izini iyileşsin diye zamana bırakırsam geçecek. Hemen geçsin diye kovmadan, tekrar gelir diye korkmadan, hep üst üste gelir diye kapanmadan, hep benim başıma gelir diye kaçmadan yüzleşirsem geçecek. Dokuna dokuna, konuşa konuşa, evet ağlaya ağlaya geçecek. Ağlarken kendime şefkat gösterirsem geçecek. İyileşmeden iyi olmuşum gibi yapmadan, daha önce kendimi nasıl ayağa kaldırdığımı unutmadan, kabul edip sindirince geçecek. Yaşayınca geçecek. Ama illa ki geçecek...