En Son Eklenenler

Yirminci yüzyıl dünya edebiyatının tartışmasız en büyük yaratıcılarından biri olan Faulkner’dan, her biri roman derinliğinde, akıldan çıkmayacak öyküler. William Faulkner, Amerikan Güneyi’ni romanlarında destanlaştırmakla kalmadı, yarattığı zengin dünyaya öyküleriyle yeni halkalar ekledi. Elinizdeki seçki, “Emily’ye Bir Gül”, “Ambar Kundakçısı” ve “O Akşam Güneşi” gibi en ünlülerinin de yer aldığı on yedi Faulkner öyküsünü bir araya getiriyor. Aralarında edebiyatımızın usta isimlerinin de bulunduğu, farklı kuşaklara mensup çevirmenlerin elinden çıkan bu çeviriler, Faulkner’ın romancılığına oranla gölgede kalmış öykücü yanını ortaya çıkarmalarının yanı sıra, bu büyük yazarın Türkçede ne kadar uzun zamandır ağırlandığının da kanıtı niteliğinde. Ben başarısız bir şairim. Belki her romancı önce şiir yazmak ister, yazamadığını anlayınca da şiirden sonra en zor tür olan öyküyü dener. Ancak onda da başarısız olduktan sonra roman yazmaya başlar. – William Faulkner Faulkner’dan başka hiç kimse yazıya yüreğinden ve ruhundan bu kadar çok şey katmamıştır. – Eudora Welty

Dostluk… Üç farklı yaşam tarzının birleştiği bir nokta Orta yaşı geride bırakmış, tüm yaşamları Beyoğlu’nda geçmiş üç arkadaş; Selim, Kenan ve Nihat. Selim’in ağzından dinlediğimiz hikâyede üç arkadaşın, Kenan’ın ölüm deneyiminin ardından değişen hayatları ele alınıyor. Hayatını –yeniden– anlamlı kılmak için çırpınan Kenan, içine girdiği çukurun farkında değildir. Beyoğlu’nda bir gayya kuyusu Beyoğlu Rapsodisi yıllarca çekilmiş birçok fotoğrafın üst üste geçmiş bir hali adeta, sürekli kendini yenileyen Beyoğlu’nun santim santim çekilmiş dinamik bir panoraması. Ahmet Ümit İstiklal Caddesi’nin orta yerinde duran, üstünden atlayıp geçtiğimiz, sırlar ve acılarla dolu bir gayya kuyusunu başarıyla tasvir ediyor.

İpek Çalışlar, bir çocuk olarak Atatürk’ü anlatıyor. Mustafa nasıl bir ailede doğdu, nasıl bir çocukluk geçirdi, öğrenim hayatına nasıl başladı, Osmanlı İmparatorluğu o dönem nasıl bir siyasi fotoğraf sergiliyordu? Mustafa’nın aile geçmişi, çocukluğu ve Harp Okulu yıllarına kadar hayatına odaklanan bu metinde yetişmekte olan bir yüreğin çocukluk ilgi ve meraklarından tutun vicdani, ahlaki ve düşünsel gelişimine ayna tutuluyor. Vatan aşkıyla dolu bir gencin, bir ulusun önderi olmaya giden yolunun kilometre taşları… İpek Çalışlar’dan Mustafa Delioğlu’nun resimlediği bir başucu kitabı: “Atatürk / Çocukluk ve Okul Yılları”…

Pati, sabah gözlerini araladığında hiçbir şey göremedi. Henüz hava aydınlanmamıştı. Yatmalıydı, ama kalkması gerekiyordu. Patlamak üzereydi. Öyle çok sıkışmıştı ki. Karnındaki koca şişlik patladı patlayacak, dışarıya çıktı çıkacaktı. Hani bulunduğu yer uygun olsa hemen bırakır, bu rahatsız edici şişlikten kurtulurdu. Yatağından kalktı. Sallana sallana, koridorun sonundaki odaya gitti. Bu oda Belkıs Hanım ile Bahri Bey'in, yani cici annesi ile cici babasının yatak odasıydı. Odaya girdi, durdu. Sessizliğin içinde bir tek cici annesi ile cici babasının nefes alıp verişini işitiyordu. Derin bir uykudaydılar. Sessizce yatağa doğru yaklaşmaya başladı. Tık, tık, tık... Sessizliği ayak sesleri bozdu. Tık, tık, tık... Sessiz olmaya çalıştıysa da olamadı. Tırnaklarının parkede çıkardığı sesleri dinledi. Tık, tık, tık.... Bu sesi hep üst kattaki Nevin Hanım'ın ayak seslerine benzetirdi. Nevin Hanım'ın evde olduğu günler, bu sesler hiç eksik olmazdı…Tık, tık, tık… Yatağa yaklaştı. Durdu. Bir süre baktı. Hani tuvaleti olmasa onları kaldırmaya kıyamayacaktı. Pek de güzel uyuyorlardı. Burnunu cici annesinin yüzüne yaklaştırdı. Derin bir soluk verdi. Sıcak soluğu cici annesinin yüzüne geldi, ama uyanmadı, kıpırdandı. Pati, birinci denemesinde kaldırmayı başaramamıştı. Sıra ikincisindeydi. İnlemeye, garip garip sesler çıkarmaya başladı.