En Son Eklenenler

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Çağdaş Toplumsal Süreçler Dersidir.

“Yaşamın amacı nedir?” sorusuna Rogers, “İnsanın gerçekten de olduğu kişi olması” ifadesiyle cevap verir. Kişi Olmaya Dair’de Rogers’ın başkalarını ve kendini duymaya çabalayan sıcak, coşkulu, güvenli, ilgi dolu sesiyle karşılaşırız. Bu dikkat dolu dinleyiş, hem bireylere hem de o muazzam soruya, yani kişi olmanın anlamına hizmet eder. Mücadele içindeki adam için şöyle der Rogers: “Şu anda o, baştan aşağı kendini savunmaktan ibaret… O an için, bağımlı olduğu şeyin ta kendisi ve bu durum onu da hayrete düşürüyor.” Bu kitap asla tavsiyeler veren bir kitap değildir, “kendi kendine yapabilirsin” tezini savunanlara da benzemez. Çarenin insanların kendi içlerinde olduğu düşüncesi, Rogers’ın başlıca öncülüdür. Bireyin, öğretilmiş bir akıl olmaksızın kendi yönünü tayin edebildiği görüşündedir. Modern zamanların kendi kendine yardım etme amaçlı grupları da, aslında doğrudan doğruya Rogers’ın gerçekleştirdiği insan potansiyeli hareketinden kaynaklanır. Evliliğin de terapi gibi sahicilik ve empatiyle bağlı olması, bir Rogers ilkesidir. İnsanlar kabul edilmek ister ve kabul edildiklerinde “kendilerini gerçekleştirme” yönünde ilerleme kaydetmeye başlarlar. Rogers’ın kast ettiği, kendine değer verme, esneklik, kendine ve başkalarına saygı duyma yönünde ilerlemektir. Yayıncılıkta milyon rakamı ender görülen bir sayıdır. Oysa bu kitap milyonlarca satmıştır ve Rogers’ın dünya çapında bir ün kazanmasına neden olmuştur. Çünkü o, inandığı kuramları sadece terapistlere değil, sokaktaki herkese anlatabilmeyi amaçlamıştır.

Sue: Bir eski aile dostu sen bir çocukken ailenin, "son derece zeki, çok akıllı ve çok tuhaf" olduğunu söyledi. Geriye bakarak bunun haklı bir tanım olduğunu düşünür müsün? Stephen: Ailemin zeki olup olmadığı konusunda konuşamam fakat kuşkusuz biz tuhaf olduğumuzu hissetmiyorduk. Ancak oldukça ağırbaşlı bir yer olan St. Albans'da yaşadığımızda oranın standartlarına göre öyle görünmüş olabiliriz. Sue: Ve baban tropik hastalıklar uzmanıydı. Stephen: Babam tropik hastalıklarda araştırma yaptı. Yeni ilaçları yerinde denemek üzere oldukça sık Afrika'ya gidiyordu. Sue: Böylece annenin senin üzerinde daha fazla mı etkisi vardı, eğer öyleyse bu etkiyi nasıl tanımlarsın? Stephen: Hayır, ben babamın daha fazla etkisi olduğunu söylerim. Kendime onu model aldım. O bir bilimsel araştırmacı olduğu için insanın büyüdüğü zaman bilimsel araştırma yapmasının doğal olduğunu hissettim. Tek fark beni tıp veya biyolojinin çekmemesiydi çünkü onların tam doğru olmadıklarını düşünüyordum ve çok fazla tanımlayıcı görünüyorlardı. Ben daha temel bir şey istedim ve bunu fizikte buldum. Sue: Annen senin her zaman "güçlü bir macera duygusu" dediği şeye sahip olduğunu söyledi. "Yıldızların onu çekebileceğini görebilirdim" dedi. Bunu anımsıyor musun? Stephen: Bir gece Londra'dan eve geç gelişimi anımsıyorum. O günlerde tasarruf amacıyla sokak ışıklarını gece yarısı söndürüyorlardı. Samanyolu tam karşımdaydı ve gökyüzünü daha önce hiç görmemiş olduğum bir şekilde gördüm. Issız adamda sokak lambaları olmayacak, bu yüzden yıldızların güzel bir manzarası olmalı… (Tanıtım Bülteninden)

Birçok ülkede çocuk edebiyatı, bu yüzyılın başından beri edebiyatın özel bir alanı olarak öğretmen yetiştiren kurumların programlarına girmiş bulunmaktadır. Bu eser yüksek öğretim kurumlarında okuyan öğretmen adaylarının ve çocuk eğitimiyle ilgili uzmanlık alanlarında yetişenlerin ihtiyacı gözönünde tutularak hazırlanmıştır. Kitap beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çocuk edebiyatının tanımı, niteliği ve özelliği üzerinde durulmakta; ikinci bölümde çocukların okudukları eserler türleri bakımından incelenmekte; üçüncü bölümde dramatizasyon çalışmaları açıklanmakta, dördüncü bölümde çocuk...