En Çok Görüntülenen Kitaplar

1970’lerin sonuydu... Ankara’da yağmurlu bir öğleden sonra, okuldan çıkmış, bir an önce soba kenarına oturup kitabımı okumaya devam edebimek İçin koşarak eve gidiyordum. O vakitler çoğumuz evden okula, okuldan eve kendi kendimize gidip gelebilirdik. Kimsenin kimseden korkmadığı, hatta çevresiyle İletişim kurmadan yaşayanların yadırgandığı yıllardı. O yağmurlu günü unutmuyorum. Kırmızı ciltli kitabım pollyanna’yı bir an önce okuyup bitirmek İstiyordum. Ben dahil pek çok çocuğun kahramanıydı o. Kötümserlere karşı bir savaşçıydı. Sonra ne oldu, nasıl oldu? Yılların İçinde savrulurken pek de anlayamadığım bir biçimde her şey değişti. Çocukluk kahramanım pollyanna yeni dünya düzeni İçinde dalga geçilen, küçümsenen, demode bir sembole döndü. Yılların İçinden geçerken yaşanan değişim sırasında örselenen, İyi olmaya çalişan, İnsan kalmaya İnananlar... Az sonra okuyacağınız kitap sorduğu sorular ve yanıtlarıyla size yeni bir ufuk açacak. - İclal Aydın - “Mademki geleceğe erteleyince mutluluğu bulmak zorlaşıyor; mademki yoktur deyince yok olmuyor; mademki varlığı kendisine tezat duyguların ortadan kalkmasına bağlı değil; mademki geçmişteki anısı bizi avutmaya yetmiyor; mademki şimdi mutlu olmak yarın da mutlu olunacağının garantisi değil; hepsinden de önemlisi mademki insanın mutlu olmaya ihtiyacı var, belki de tek yapılması gereken ona dair yargıları bir kenara koyup onun nerede olduğunu bulmaya çalışmak.”

Büyük Üstat Leonardo da Vinci’nin heyecanla beklenen başyapıtı “Son Akşam Yemeği” yarım kalmıştır. Milano’daki Santa Maria delle Grazie manastırının yemekhanesi için yaptığı resim üzerinde aylardır çalışamamasının Leonardo’yu yılgınlığa gark eden bir nedeni vardır. İsa’ya ihanet eden havari Yahuda’nın kafasını resmederken esinleneceği bir model bulamamıştır. Bu amaçla şehirdeki en kötü insanın peşine düşen Üstat, bütün sokakları, meyhaneleri ve pazarları gece gündüz dolaşır. O sıralarda şehre gelen Bohemyalı bir tüccar, eski bir borcu tahsil etme peşindedir. Bir de şehirde görüp âşık olduğu bir genç kızı aklından çıkaramamaktadır. Leo Perutz bu sürükleyici ve eğlenceli tarihi romanda, kibir, ihanet, sanat ve sanatçının yaratma edimi gibi temalara odaklanır.

Gıdanın geleceği karanlık mı yoksa hiç olmadığı kadar parlak mı? Genetiği değiştirilmiş gıdalar, çiftlik balıkları, laboratuvarda yetiştirilmiş etler, yetişkinlere yönelik mamalar, 3-D yazıcıyla üretilmiş yiyecekler… Başımız ne kadar belada? Tüm bu deneyler zincirinin sonu tam olarak nereye çıkıyor? İklim modelleri, küresel gıda üretiminin, iklim değişikliğinin kuraklık ve sel gibi etkileri sebebiyle bu yüzyılın geri kalanında, her on yılda bir azalacağını göstermektedir. Su kaynakları tehlikededir. Bu arada, dünya nüfusunun yüzyıl ortalarında yüzde 30 artması beklenmekte ve gıda fiyatlarının 2050 itibarıyla neredeyse iki katına çıkabileceği tahmin edilmektedir. Peki, gelecekte, bu dokuz milyar insanın beslenmesini eşit ve sürdürülebilir bir şekilde nasıl sağlayacağız? Vanderbilt Üniversitesi’nde profesör ve ödüllü bir gazeteci olan Amanda Little, bu soruları cevaplamak için üç yıl boyunca on bir ülkeye ve ABD’nin on üç eyaletine seyahat etti. Nihayetinde bir umut arayışı olan bu uzun yolculuk, onu Wisconsin'deki bir elma bahçesinden Şanghay'daki akıllı, otomatik organik tarım çiftliğine, Norveç balık çiftliklerinden Etiyopya'nın kıtlık çeken bölgelerine kadar götürdü. Aynı zamanda gıdanın geleceği ile alakasız görünebilecek, ancak şaşırtıcı bir şekilde kritik rol oynayan yerlere de yolu düştü: California kanalizasyon tesisine, ABD Ordusu Araştırma Laboratuvarı’na, hatta Mumbai'ın üzerindeki bir muson bulutunun içine. Little, “Gıdanın Geleceği”nde yeni fikirleri ve olasılıkları keşfetmemiz,gıda konusundaki saplantı ve yanılgılarımızdan kurtulmamız ve gıda kaynaklarımızı koruyup bunları geleceğe hazırlayabilmemiz için bizi de gördüklerinden haberdar etmek istiyor. Çünkü hepimiz aynı evin bahçesindeyiz. Tanıtım Bülteninden)