Yazara Gore Listeleme

1933-40 yılları arası İstanbul'u. Haliç kıyısında bir yoksullar semti: Kasımpaşa. On odalı, eski mi eski, yıkık dökük, hemen hemen her odası kiraya verilen bir ev. Ve burada `canıyla kanıyla yaşanan bir dünya'. Sıkıntıya katlanmasını bilen, yaşamını sürdürmeye çabalayan, didinen insanların, umutsuzluk nedir tanımayan insanların, yüreklerini ortaya koyan insanların dünyası. Sevgiyle varoluşlarının yeterli ve gerekli koşulu sayan insanların dünyası. (...) Sanırım pek az kitap bu denli sevgiyle, içtenlikle, önyargısız, abartmalardan uzak, sevgiyi ve insanlığı yüceltmenin ve yürekten paylaşmanın erdemine inanılarak yazılmıştır."

Spencer Holst, Kurt Vonnegut ve Donald Barthelme ile Amerika’nın yaşayan edebiyatının sacayaklarından, onun kubbesini ayakta tutan direklerinden. Bunlardan daha önemli biz onu çok seviyoruz. Holst, dedalus’un mutlu sonla biten ve uzun yıllar süren bir rüyası. Mutluyuz Spencer Holst’a bir “gulyabani” ve “şeytan” denir, ama kendisi bir melek gibi yazar, insan harekete geçiren ve hatta teşvik edici güce sahip o enfes kurmacasıyla gamlı bir melek gibi. -Joseph Catinella, Saturday Review- Holst, uzunca bir süredir yeraltı edebiyatının en beğenilen isimlerinden, bu çalışmasıysa daha geniş kitlelere ulaşmalı. -Library Journal- Mizah ve kurduğu ölüm sahnesi anlayışı , edebiyatın öncü kılunun bilge mizahçısı olarak özel bir konum kazandırıyor Holst’a. -The New York Times- (Tanıtım Bülteninden)

Herkes birbirine aynı şeyi söylüyor: Sakın oraya gitme! Orada tedirgin ruhlar var. Orada tekinsiz anılar var. Orada korku, yılgınlık, ölüm var. Özgürlüğüne kastedenler, vicdanına zulmedenler var. Perdenin ardındakilerle yüzleşmeye cesareti olmayanlar haykırmaya devam edecekler: Sakın oraya gitme!  Yekta Kopan, “Sakın!” diyenlere inat, belleğimizin en karanlık ormanlarına dalıyor. Böylesi bir macerada öykülerden daha iyi ne aydınlatabilir ki yolumuzu… İçimde bir şey koptu, koptuğunu hissedebiliyordum, bir şeyler çalkalanıp yükseldi içimden. Deniz kenarında oradan oraya savrulan bir taş kadar özgür olamayan ruhlarımıza üzüldüm. Doğanın muhteşem dengesine çomak sokmaktan zevk alan birilerinin ayak işlerinde geçen ömrümüze üzüldüm. “Bu kadar zor olmamalı özgürlük!” Vidalı kapağı iki tur çevirip mazotun kalanını kafama diktim. Ruhumun bedenimden ayrılıp günbatımına gitmesine izin verdim. Uzandım. Gözlerimi kapadım. Artık tanımadığım bir sesle mırıldandım: “Seni senden başka kim özgürleştirebilir ki?”

DÖRT BÜYÜK HALİFE Dört Halife Dönemi İslam tarihinde Hz. Muhammed'in vefatından sonra halife seçilen Hz. Ebu Bekir Hz. Ömer Hz. Osman ve Hz. Ali'nin halifeliklerini kapsayan dönemdir (632-661). Bu dönemde sınırlar batıda Trablusgarp doğuda Horasan ve kuzeyde Kafkasya'ya kadar genişletildi. İslamiyet Arap yarımadası sınırları dışına taşarak Asya ve Afrika'daki çeşitli kavimlerce benimsendi. Yeni kurulan İslam devletlerinin siyasi ve hukuki temelleri atıldı. Fakat Hz. Osman ve Hz. Ali döneminde ortaya çıkan iç çekişmeler İslam dünyasını uzun yıllar derinden etkileyen mezhep ayrılıklarının ve iç savaşların başlangıcını oluşturdu. Dört Halife Dönemi İslam tarihinin Peygamber Dönemi (Asr-ı Saadet) faziletlerinin yaşatıldığı saf ve parlak bir çağ olarak kabul edilir. Dört Halife Eski Doğu'nun bütün servetlerine sahip oldukları halde sürdürdükleri sade hayatla saf Müslümanlığın örnek önderleri oldular. Bu dönemde halifeler seçimle belirlendiklerinden bu döneme "İslam Devleti'nin Cumhuriyet Dönemi" de denir.