Yazara Gore Listeleme

Edinburgh’da eski kraliyet savcısı evinde ölü bulunur, adamın evi araştırıldığında ölümünden önce kendisine bir not gönderildiği ortaya çıkar: “Yaptığın şey için seni öldüreceğim.” Cinayet bürodan emekli olan Rebus’tan bu davayla ilgili yardım istenince bir dakika bile düşünmez. Ne de olsa polis olmak onun kanında vardır. Rebus’ın ezeli düşmanı Cafferty de bir gece evine saldırılıp aynı notu alınca Rebus’tan yardım ister. İki hafta önce öldürülen bir piyango talihlisine de aynı nottan gelmiştir. Kurbanlar arasındaki bağlantı, Rebus’ı, suça bulaşmış gençlerin kaldığı bir ıslahevine yönlendirir. O evde neler yaşanmıştır? Kim, ne için intikam alma peşindedir? “Suç edebiyatı ustasından keyifli, incelikle örülmüş bir roman.” –Daily Mail “Ustalıkla anlatılmış, karmaşık, dolambaçlı bir hikâye.” –Evening Standard “Rankin olağanüstü bir yazar ... baştan sona sürükleyici.” –Spectator

'Söylenecek bir sey kalmamıstı. Kollarını ona dolayan kızın hayatının her evresini gözünün önüne getirebiliyordu; bes yasında daha sarısın, on bir yasında hızla boy atıyor, on üç yasında elleri erkeksi. Mehtap, çekik gözlerinde yansıyarak yuvarlanıyordu gökyüzünde. Kız onun teninin kokusunu içine çekti ve “Seni seviyorum,” dedi. Genç adam onu o kadar usulca öptü ki kız bunu hayal ettigini sandı; gözlerine bakmak için biraz geri çekildi. Ve silah patladı.' Harte ve Gold aileleri on sekiz yıl boyunca yan yana evlerde yasadı. Aile pikniklerinden en mahrem sırlara kadar her seyi paylastılar. Çocukları Chris ve Emily'nin yakınlasması da bu nedenle sürpriz olmadı, hatta arzu edildi. Birbirini neredeyse dogdukları günden beri tanıyan, hiç ayrılmayan liseli iki genç, ailelerinin gurur tablosunda el ele gülümsüyordu; ikisi de basarılı, ikisi de popüler, ikisi de pırıl pırıl. Ama bir gece yarısı çalan telefonla her sey degisti;Emily basından vurulmustu, Chris olay yerindeki tek kisiydi ve silahta kendisi için de bir kursun oldugunu söylüyordu... Insan, aile, dostluk, ask... Siz olsanız ne yapardınız? “Picoult yarattıgı karakterlere bürünmekte akılalmaz bir yetenek sergiliyor.” New York Times “Hiçbir romancı sayfaları Jodi Picoult'tan daha etkileyici çevirtemiyor.” USA Today “Picoult kestirilemez bir ihtisamla yazıyor.” Stephen King “Picoult'nun ne kadar iyi yazdıgını abartmak zor.” Financial Times

İşte Afacan Beşler: Julian, Dick, Anne, George ve tabii Timothy’yi de unutmayalım. Bundan sonra, tam 21 macera boyunca, dünyanın bu en çok hayran edinmiş beşlisiyle beraber olacağız! Kirrin Adası’nda bir gemi enkazı ve kayıp bir hazine var! Afacan Beşler, işe koyulmak için sabırsız -ama sadece bizimkiler sabırsızlanmıyor! Birileri daha hazinenin peşinde. Acaba ipuçlarının izini sürerek önce kim hazineye ulaşacak? (8+Yaş)

Faulkner’ın 1949’da kazandığı Nobel Edebiyat Ödülü’nden sonra yayımladığı ilk roman olan Bir Rahibeye Ağıt (1951), yazarın iki koldan ilerleyen anlatı yaklaşımının en farklı örneklerinden biri. Tiyatro perde ve sahneleri biçiminde kurulan bölümlerinde Tapınak’taki karakterlerin sekiz yıl sonraki “geçmişle yüklü” hayatlarına odaklanan Faulkner, bunların başındaki “giriş” bölümlerinde ise bir asma kilit, cezaevi, adliye ve vilayet meclisi binaları üzerinden hem kurgusal yöresi Yoknapatawpha ve ABD hem de İnsanlık ve Dünya tarihini iyilik ve kötülük, inanç ve vicdan, eylem ve bedeli eksenlerinde bütünüyle kendine özgü bir biçimde ele alıyor. Bir Rahibeye Ağıt, modern çağla birlikte bireyselliği ve sorumluluk duygusu gittikçe zayıflayan İnsanlığa da yakılan bir ağıt. Ahlaki bilinç düzeyinde tasarlanmış bir drama. Gerçekten trajik ve bu açıdan yazarın zihninin belirsiz arka planında tek ahlakın bulunduğu Tapınak’tan çok daha üstün. Malcolm Cowley, The New York Herald Tribune (1946’da Faulkner’ı daha geniş bir okur topluluğuna tanıtan Portable Faulkner’ın editörü.) Faulkner… geçmişi tamamlanmış bir olaylar dizisi olarak görmez. Geçmiş bugünün içinde yaşamayı sürdüren, bugünü ve yarını etkileyen, biçimlendiren bir güçtür. Necla Aytür, Kitaplar Arasında