Basit Katalog

Psikolojik Danışma, Psikoterapi Kuram ve Uygulamaları, lisans ve lisans üstü düzeyde kullanılabilecek bir kaynaktır. Kitapta onbir çağdaş psikolojik danışma ve psikoterapi kuramı ele alınarak bu kuramların temel kavramları, kullanılan teknikleri, insan doğası görüşü, kuramların güçlü ve güçsüz yanları karşılaştırılmakta ve bazı mesleki ve etik konulara işaret edilmektedir. Kitap üç kısım ve 16 bölüm olarak hazırlanmıştır. Birinci kısımda psikolojik danışma ve psikoterapide temel konular ele alınmaktadır. Üç bölümden oluşan birinci kısımın birinci bölümünde öğrencilere bir birey ve meslek insanı olarak psikolojik danışman tanıtılmakta ve etkili psikolojik danışmanların özellikleri tartışılmaktadır. Bu konuda öğrencilerin meslek insanı olarak yetişmelerinde bir bakış açısı oluşturmaları hedeflenmektedir. İkinci bölümde, bir birey olarak psikolojik danışman ele alınmaktadır, çünkü kitap boyunca bir birey olarak psikolojik danışmanın özelliklerinin önemi vurgulanmaktadır. Üçüncü bölümde öğrencilerin psikolojik danışma uygulamalarında karşılaştıkları temel etik konular ele alınmaktadır. Kitabın ikinci kısmı onbir bölümden oluşmaktadır. Her bir bölümde bir kuram kapsamlı olarak ele alınarak tartışılmaktadır. Bu kısımda yer alan bölümler psikanalitik terapi, adler terapisi, varoluşçu terapi, birey merkezli terapi, Gestalt terapi, davranışçı terapi, bilişsel davranışçı terapi, gerçeklik terapisi, feminist terapi, postmodern yaklaşımlar ve aile sistemleri terapisi olarak sıralanabilir. Üçüncü kısımda bir olgu üzerinde tüm kuramların özellikleri dikkate alınarak eklektik bir anlayış içinde kuramlar arası bir bütünlüğe ulaşılmıştır. Öğrencilerin terapötik modeller arsında bir senteze ulaşmaları vurgulanmış ve kendi kişisel psikolojik danışma yaklaşımlarını formüle etmelerini kolaylaştırmak amacıyla yol gösterilmeye çalışılmıştır.

Vanilya kokulu mektupların gizini çözmeye var mısınız? Annesiyle Babası ayrılan kıymık, bir süreliğine anneannesinin yanına yerleşmek zorunda kalır. Hayal gücü çok geniş bir çocuk olduğundan, kendi dedektiflik ve keşif bürosunu kurar. Bir gün postacı bay güleryüz, kıymık’ın ölen dedesine, otuz yıl önce Paris’ten postalanmış bir mektup getirir. “Aaa! Krala Bak!” diye başlamaktadır mektup; bir masaldır bu, mis gibi de vanilya kokmaktadır. Göndereni belirsiz bu mektupların gizinin çözmeye kesin kararlı acar dedektif kıymık, kolları sıvar…

Kişinin bakış açısı, olayların anlam ve değerini belirleyerek onları şekillendirir. Her öznenin bakış açısı, tıpkı herkesin birbirinden farklı olan parmak izleri gibidir. Aynı olayın doğruluğu ve yanlışlığı, iyi veya kötü olduğu, bireyin kendi filtrelediği perspektifiyle anlama kavuşur. Aynı resme bakıp birbirinden bağımsız yorumlar yapılabildiği gibi… Sahip olunan tek bir “bakış açısı” kazanılmamış ikinci boyut demektir ve olayın tümünü açıklamaktan mahrumdur. Bu nedenle yazar, yaşadığımız olaylara, kişilere, geleceğimizin teminatı olan çocuklarımıza ve gençlerimize, anneliğe, toplumun en önemli yapı taşı olan aile kurumuna sadece seküler açıdan bakmamanın penceresini aralamaya çalışmıştır.

John Stuart Mill, 19. yüzyılın en önemli düşünürleri arasında yer alıyor. 1860 yılında yayımlanan Özgürlük Üzerine adlı yapıtı, haklar ve özgürlükler konusunda yazılmış klasiklerden biri. Düşünce ve Tartışma Özgürlüğü Üzerine, yanlışlığından en emin olduğumuz düşüncenin bile özgürce dile getirilip tartışılabilmesinin toplum açısından neden gerekli olduğunu ortaya koyuyor. İfade özgürlüğünün tüm dünyada giderek daha da hor görüldüğü bu dönemde okunmasında yarar var.

Hesse, 1943 yılında, tüm dünyanın savaş cehennemini yaşadığı sırada yazdığı Boncuk Oyunu'nda, Doğu ve Batı felsefelerinin kusursuz bir bileşiminden oluşan yeni ve ütopik bir dünya düzeni sunar okura. Sanat ve bilimde disiplinlerarası bir uyum üzerine kurulu, Hesse'nin düş ve düşün gücünün ürünü fütüristik bir oyun olan Boncuk Oyunu, bu yeni düzenin simgesidir. Bu kitabı "Doğu seyyahlarına", Batın'nın toplumsal dayatmalarına karşı Doğu'nun bireysel özgürlüğünü yüceltenlere, toplumsal ahlakın bireyin iç ahlakını yok ettiğine inananlara adar Hesse; yeni dünya düzenini bireysellik üzerine temellendirir; "Tanrı senin içindedir, kavramlarda ve kitaplarda değil. Gerçek yaşanır, öğretilmez." Hesse'nin Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasında büyük payı olan bir başyapıt Boncuk Oyunu. Thomas Mann'a göre: "Örselenmiş zamanımızın bizlere sunduğu az sayıda gözüpek ve özgün tasarıdan biri..."

"Modern veya çağdaş, Doğulu veya Batılı, erkek veya dişi... Bunların hepsi insana sonradan giydirilen vasıflar. Bir kurgu olarak var olan bu 'modern' insandan gayri bir insan daha var; mekân ve zamanın farklılaştıramadığı ihtiyaçlarda buluşan, aşk ve ölüm gibi konularda benzeşen. Aşk ve ölüm, her yerde aynı duygularla karşılanıyor. Bu, insan olmanın müşterek muhayyilesine, ortak imgelem dünyasına işarettir. 'İnsanın özü' dediğimiz bir hakikatin göstergesi her zaman ve zeminde sâri. Zaman ve zemine göre değişen ise bu'öz'ün ihtiyaçlarının belirlenmesi. Modern insan kalbinden sürgün insandır, kalp gözü olmayan. Madde ile mana arasında makası açan modernizm, insanı tek kanatlı bir varlık kılıyor..."

Sen kendin için bir şey yapmıyorsan kim senin için bir şeyler yapacak? Sen kendi yaralarını kendin sarmadan, kim sana yardım edebilir gerçekten? Eğer başkaları için önemli olmadığını hissediyorsan, ilkönce kendine şunu sormalısın: Ben kendim için önemli miyim? Seninle bir yolculuğa çıkacağız bu kitapla birlikte. Her insanın içinde bir sağlıklı bir de sağlıksız bir “ben” vardır. Sağlıksız ben kontrolü devraldığında, insan kendine zarar verir. İşte bu kitapla çıkacağımız yolculuğun amacı, içindeki güzel insana yani sağlıklı bene ulaşmak. Bu yolculukta, kaygılarınla baş etmek ve kafaya takmamak için hangi yöntemleri kullanabileceğini, olumsuz düşüncelerini nasıl kontrol edebileceğini, sağlıklı ilişkilerini geliştirirken, sana zarar veren zehirli insanlardan kendini nasıl koruyabileceğini, hangi alanlarda mücadele etmenin anlamlı olduğunu, hangi alanlarda hayatı ve getirdiklerini kabullenmen gerektiğini, içindeki değersizlik hissini nasıl yenebileceğini ve kendini nasıl dönüştürebileceğini keşfedeceksin. Hazır mısın bu yolculuğa? (Tanıtım Bülteninden)

Tavşan Bonbon kısa kulaklarını uzatmanın bir yolunu bulabilecek mi? Tavşan Bonbon, arkadaşları gibi uzun, bembeyaz kulakları olsun istiyordu. Annesine her gün, “Neden benim kulaklarım öbür tavşanlarınki gibi değil?” diye soruyordu. Onun bembeyaz, miniminnacık ve çok sevimli kulakları vardı. Ama Bonbon bu durumdan hiç memnun değildi. Kulaklarını uzatmanın bir yolunu bulmak için neler denemedi ki!

İlim objektiftir. Herkes tarafından kontrol edile­bilir. Yanlışlığı ve doğruluğu ortaya konabilir. İlimde herhangi bir kimseye yanıldığı gösterilebilir, yanlışlı­ğı kabul ettirilebilir. Ama, iman subjektiftir. İnsanın vicdanının verdiği bir hükümdür. Eğer insanın ima­nı ilme dayanmazsa, onun doğruluğu veya yanlışlığı ortaya konamaz. Bunun için de bir kimseye senin imanın yanlıştır veya doğrudur, hükmü verilemez. Benim inancım böyledir, dediğinde karşıdaki de ona benim inancım da seninkinin zıddıdır, demiş olsa bi­rinin imanı diğerinin yanlışını göstermiş olmayacağı için her ikisinin inancı kendisine göre doğru olur. İşte iman imanla düzetilmez, iman imanın doğruluk ölçüsü olamaz. İman ilme dayanırsa, imanın doğru­luk ölçüsü ilim olur ve ilim ile imandaki yanlış düzel­tilebilir. Senin imanın, ilmin şu esaslarına ve aklın şu ilkelerine aykırı olduğu için yanlıştır, denebilir, miraç konusunda olduğu gibi.

Ani bir patlamayla sonun geldiğini sandılar. İSYAN kurulmadan, Kayran inşa edilmeden ve Thomas, Labirent’e girmeden önce bir güneş patlaması dünyayı vurmuş, insan nüfusunun çoğunu öldürmüştür. Ancak en kötü günler henüz yaşanmadı. Mark ve Trina o yıkımdan sağ çıkmayı başarmıştır. Ama şimdi bir virüs hızla yayılmaktadır; insanları cinnete ve cinayete sürükleyen bir virüs. Tedavi yok. Kaçış yok. İki genç, hayatta kalmayı başarabilirlerse insanlığın geri kalanını kurtarmanın bir yolunu bulabileceklerine de ikna olurlar. Çünkü bu yeni, yıkılmış dünyada her yaşamın bir bedeli vardır. Ve bazıları için ölünüz, dirinizden daha değerlidir. Son aslında sadece bir başlangıçtır. “Geçmişi ve geleceği bugünle harmanlayan Ölüm Emri hem distopya türünün klasik eserlerini anımsatıyor hem de Dashner’ın çok satan Labirent üçlemesinin temelini sağlamlaştırıyor.” Kirkus Reviews

Émile Zola (1840-1902): Natüralizm akımının en önemli temsilcilerinden biri olan Zola, romancının olayları bir izleyici gibi kaydetmekle yetinmemesi, kişileri ve tutkularını bir dizi deneye tabi tutarken, duygusal ve toplumsal olayları da bir kimyacı gibi ele alması gerektiğini savundu. Zola içinde yaşadığı eski dünyanın yıkıntılarını inceledi, gelecekteki bir dünyanın olgularını saptamaya çalıştı. Bu niyetle yirmi iki yılda yazdığı yirmi romandan oluşan Rougon-Macquartlar dizisi başta olmak üzere çok sayıda büyük eser verdi. İkinci İmparatorluk Dönemi’ni anlatan bu dizinin on yedinci kitabı Hayvanlaşan İnsan 1890’da yayımlandı. Roman 19. yüzyılda Paris ve Le Havre arasındaki demiryolu hattında geçen bir suç ve aşk hikâyesidir; insanın öldürme içgüdüsünü ve nasıl bir kötülük makinesine dönüşebileceğini anlatır. Zola’nın, eşsiz gözlem gücüyle endüstrileşmenin beraberinde getirdiği kasvetli, yıkıcı ve ilkel arzuları deşifre ettiği bu roman defalarca sinemaya da uyarlanmıştır.

'Üzüldüğüm bir şey varsa o da asker evlatlarımdan ve ahaliden bazılarının ölmesi ve yaralanmasıdır. Buna daima teessüf edeceğim.' Bu çalışma, suikastin ardından sorgulama heyetince hazırlanmış ve sultana takdim edilmiş olan fezlekenin günümüz Türkçesine uyarlanmış bir versiyonu... Kitapta Sultan İkinci Adülhamid Han'a yapılan 'Yıldız Suikasti' anlatılıyor. Kitabı okurken bazen eserin bir 'polisiye romanı' andıran havasına kapılıp gidecek, sorgu hakimlerinin kıvrak ve parlak zekasıyla büyülenecek ve bazen de macera dolu firar ve ölümlere şahitlik edeceksiniz. Bir padişahı hedef alan bombanın birkaç masumu öldürmekten çok daha öte bir anlam taşıdığını göreceksiniz.

‘Ayçöreği’ ve ‘Elmalı Turta’ kitaplarının yazarından… Işıl; sihirlere inanmaktan vazgeçmeyen sıradan bir kız, Burak; çizgi roman âşığı bir adam... Birçok talihsiz olay... Kusurlarını sevemeyenler için.

Yalnızca Alman edebiyatının değil, dünya edebiyatının klasikleri arasında da yer alan Johann Wolfgang von Goethe şiir, nesir, tiyatro gibi alanların yanı sıra botanik, jeoloji, anatomi gibi bilim alanlarında da çok sayıda eser vermiştir. 83 yıllık bu uzun ömür için en önemli şey hayatı dolu dolu yaşamak ve bu ömrün her anını öğrenerek geçirmek olmuştur. “Dünya Edebiyatı” kavramının literatürde yer alması da onun vizyonunun bir parçasıdır. Faust, Genç Werther’in Acıları, Doğu-Batı Divanı gibi eserleri her dönemde her yaş okuyucu için yeniden okunacak başucu kitapları olmuştur. Goethe, 18. Yüzyılın ikinci yarısıyla 19. yüzyılın ilk otuz yılını içeren zamana adını vermiş, bu çağ “Goethe Çağı” (Goethe Zeit) olarak anılmıştır.

SÜREKLİ "İYİ HİSSETMEK" ZORUNDA DEĞİLİZ. Bu kitap,"iyi hissetme"nin hayatın temel amacıymış ya da insanların asli göreviymiş gibi bize dayatıldığı günümüz dünyasına sadece bir eleştiri değildir. Aynı zamanda bir çözüm önerisidir. Dalgalardan korkup çarşaf gibi bir deniz hayaliyle"iyi hissetme limanlarında çürüyen gemilere" dalgaların arasından şu temel soruyu sormak istedim: "YA BU DALGALAR HİÇ DURMAZSA?"

Stanislav Grof, Kozmik Oyun adlı bu eserinde, insan doğası ve gerçekliğe dair felsefi, metafizik ve spiritüel görüşlerini tartışmaya açıyor. Grof bir yandan varoluşun niteliğini anlamak için sorulmuş en temel soruları yanıtlamaya çalışırken, diğer yandan zamanın, mekânın ve sebep-sonuç ilişkisinin ötesine geçen sıra dışı şuur hallerini ve kozmik yaratıcı ilkeyi araştırıyor. Grof'a göre İnsan ile Yaratıcı'nın aslında bir bütün olduğunu tüm büyük spiritüel gelenekler keşfetmiş ve sır olarak saklamıştır. Yaratılış, Yaratıcı'nın tasarladığı kozmik bir oyundur. Yaratıcı, oyunun hem yazarı hem de oyuncusudur. (Tanıtım Bülteninden)

Ses Sese Karşı, Cesur Yeni Dünya ile İngiliz edebiyatında distopya türünün yetkin örneklerinden birini veren edebiyatçı ve eleştirmen Aldous Huxley’nin otobiyografik boyutları ağır basan “portre romanları”ndan biri. Ses Sese Karşı’da Huxley, çizgisel bir anlatı ve olay örgüsünden uzaklaşarak 20. yüzyılın ilk çeyreğinde İngiliz toplumu ve sanatını yönlendiren figürlerin portrelerini sunar. Yazar ve ressam Mark Rampion, koyu karamsarlığı ve sinizmi ile Huxley’ye ilham veren D.H. Lawrence’ın portresidir. Aşırı muhafazakâr bir siyasi grubun lideri olan Everard Webley’nin görüşleri, Britanya’ya faşizm rüzgârını taşımak için siyaset sahnesine atılacak olan Oswald Mosley’yi akla getirir. Ses Sese Karşı, 1920’lerin kültürel atmosferine ışık tuttuğu gibi Huxley’nin edebiyat ve düşünce alanında 1930’larda gireceği yeni arayışlar hakkında da fikir veren bir dönem romanı. “Yirmili yaşlarından itibaren Aldous Huxley’nin adı, belirli bir toplumsal hiciv türünün parolası haline geldi. Bütün bir dönemi ve hayat tarzını hicvederek ölümsüzleştirdi.” Raymond Fraser

Aşk inatçı bir serüvendir. Serüven dolu tarafı gereklidir gerekli olmasına ama, inat da gerekir.” Ünlü yazar ve felsefeci Alain Badiou Nicolas Truong’la birlikte aşkı, o en olağanüstü duyguyu irdeliyor. Çıkarı, güvenliği her şeyin üstünde tutan günümüz dünyasında tehdit altında gördüğü aşkı “yeniden icat etmeye” çağırıyor bizi. Değil mi ki tüm dünyayı kapsayacak, ortaklaşa bir yaşamın savunma aracı, direnişi bu duygu. Badiou, tekbiçimliliğe, aynılığa karşı serüveni, rastlantıyı, farkı, demek ki aşkı yüceltiyor; sözü internetteki bir tanışma sitesinden açıp Schopenhauer’den Levinas’a aşkın dönüşümlerini sorguluyor. Neden bu kadar düşkünüz aşka? Sayısız şiir, roman, film, oyun, hepsi aşk üstüne. Bir düşünür bunca insanın peşinde koştuğu bir güzelliğe karşı duyarsız kalabilir mi? Badiou bu yoğun tutkunun farklı yüzlerine tanımlar getiriyor, aşkla bir sahne, bir dünya kurmanın yollarını arıyor.

Konusu hayalden doğmuş hikâyeleri, geçmişin dekorları, kıyafetleri, günlük hayat cilveleriyle tarihe mal etmek (...) zordur.” Reşad Ekrem’in dilinde tarih gerçek hayattan daha canlı, daha güzel, daha büyülü… Reşad Ekrem ustalıkla altından kalkıyor bu zor işin: Eski meddah defterlerinde bulduğu, “bir kahvehanede veya bir konakta, sinema ve tiyatronun, gazetenin ve dolayısıyla tefrika yazılarının bulunmadığı devirde birkaç gece boyunca anlatacak meddahlara basit bir not şeklinde kaydedilmiş” dört meddah hikâyesi anlatıyor. Sürprizlerle dolu bu hikâyeleri, eskinin “one-man show” yıldızlarının çalışma tekniklerine dair, defterlerden aktardığı ilginç notlarla da zenginleştiriyor.

Arka Kapaktan: Senaryodan denemeye, masaldan öyküye her türlü anlatıya dönen bir kaleme sahip Bülent Ata. İnsan hikâyelerini her yolla görünür kılmak için aralıksız çalışan yazarlardan. Onun insanları, ulaşılmaz uzak yerlerin, bilinmedik dünyaların yaşayanları değil. Tam içimizden, şehrimizden, semtimizden, mahallemizden... Yaşadığınız herhangi bir an, umut etmek istediğiniz uzun geceler, bitmek bilmeyen günler... Bülent Ata tadı damakta kalacak bir anlatıyla rüyadan rüyaya, kalpten kalbe geçiriyor okuyucuyu. Çaresizlikten aşka, hüzünden umuda kadar hayatın her türlü cilvesini rüya âlemlerinin somut eşyaları hâline getiren unutulmaz bir hikâye... "Bir rüya gördüm. Yaşlı, sakallı bir amca dedi ki 'Her rüya bir yolculuktur. Rüya âleminde alırsın, verirsin ama hiçbir şeyi değiştiremezsin. Sadece sen değişirsin bu yolculukta.' Bir rüya gördüm. Yaşlı, bir kadın dedi ki 'Her rüya bir evdir. Rüya âleminde sen de bir misafirsin. Ne zaman can bedenden çıkar artık sen de bir ev sahibi olursun.' Onu tanıdığımda kanatları kırılmıştı. Revirdeydi. Muhsin Ağabey başında. 'Üzülme.' diyordu. Bana döndü 'Evine kadar bırak.' dedi. İstemedi önce. Muhsin Ağabey ısrar edince çaresiz kabul etti. Birlikte emniyetten çıktık. Yüzüne baktım. İyi görünmüyordu. 'Ne tarafa?' diye sordum. Bir şey söylemeden öylece sustu. Nereye gideceğini bilmediğinden öyle kalakalmış filan değildi. Uçmak istiyordu. Her ileri atılışında çaresizce düşüyor, kalkıyor yeniden uçmaya çalışıyordu. Anlamıyordu kanatlarının kırık olduğunu, bir anlam veremiyordu. Peşinde birileri varmış gibi uzaklara gitmek isteyen biri. Gözlerini gördüm. Güvercin gözlerini."

Cesur ve Zeki ikiz kardeşler… Birbirlerine o kadar çok benziyorlar ki ilk bakışta ayırt edilmeleri neredeyse olanaksız. Ama dış görünüş seni yanıltmasın… Cesur adı gibi cesur, girişken, heyecanlı ve neşeli. Zeki ise tam tersi; içine kapanık, sessiz, utangaç ve laf aramızda biraz da korkak. Korktuğu şeyler saymakla bitmez. Bütün bunlar yetmezmiş gibi, Zeki bir de okulun düzenlediği “Doğada Yaşam Becerileri Gezisi” ile uğraşmak zorunda. Aklında binbir çeşit senaryo var: fırtınalar, seller, vahşi hayvanlar… Cesur için ise bu gezi tam bir fırsat. O, doğada geçireceği günleri ve öğreneceği yeni şeyleri iple çekiyor, heyecandan havalarda uçuyor. Şimdi Zeki’yi önemli bir görev bekliyor: Kardeşi Cesur’u mutlu etmek için geziye katılmak. Ama bunun için çok daha önemli bir şeyle başa çıkması gerekecek: Korkularıyla! Ne dersin? Zeki korkularının üstüne gidip macera dolu okul gezisine katılabilecek mi?

Gerilim dozu hiç düşmeyen bir Camilla Lackberg romanı… Denizde bulunan bir kız çocuğu cesedi, küçük ve sakin kasabanın akla hayale gelmeyecek sırlarını ortaya çıkarıyor… Dünyada 1.800.000’in üzerinde satan roman şimdi Türkçede… Son sepet takılmış gibiydi, sert bir hamleyle çekmek için ayağını teknenin küpeştesine dayadı. İpin yavaş yavaş gevşediğini hissetti ve sepetin zarar görmemiş olmasını diledi. Eski ahşap teknesinin küpeştesinden eğilip ne durumda olduğuna baktı. Ama yukarı gelen sepet değildi. Kabaran deniz, bir an için gökyüzünü işaret ediyormuş gibi görünen beyaz bir el tarafından yarıldı. Fjällbacka’da denizde boğulmuş küçük bir kızın cesedi bulunur. Önce bunun bir kaza olduğu sanılsa da, adli tıp sonuçları küçük kızın cinayete kurban gittiğini göstermektedir. Savunmasız bir çocuğun öldürülmesi kasaba halkının olduğu kadar, Fjällbacka polisinin de kanını dondurur. Polisin araştırması, bu sakin kasabada akla hayale gelmeyecek karanlık sırları açığa çıkarırken, komşular arası kan davalarının da iyice şiddetlenmesine yol açacaktır. “Müthiş bir tempo… İnsan psikolojisinin karanlık bölgelerine nüfuz ediyor.” Sunday Times “Läckberg kan dondurucu sahneler ile sıcacık aile ortamını harmanlamakta çok usta.”

Zaman Zaman bu zehirden muzdarib oldum. Şimdi beni şah damarımdan vurdu.(Hz. Muhammed) BU KİTAP İSLAM DÜNYASINDA BÜYÜK TARTIŞMA YARATACAK!!! Genç ve verimli yazar sayın Ahmet Almaz Türk - İslam tarihi'nin ilginç ve yeterince aydınlatılmamış bir sayfasını Türk kamuoyunun önüne açıyor.Sayın Ahmet Almaz kendi uzmanlık alanı olan Türk İslam tarihinin çok az bilinen olaylarını inceleyen zamanımızın nadir araştırmacılarındandır. O bu eseri ile de Peygamber efendimizin varlığına yöneltilmiş suikast girişimlerini asli kaynaklara inerek açıklamaktadır.Kendisini bu faydalı eseri meydana getirdiği için tebrik eder ve bu eseri bütün Türk okuyucularına tavsiye ederim.Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş

Kirpi'nin Zarafeti'nin yazarı Muriel Barbery'nin ilk romanı Gurmenin Son Yemeği, ömrünün son gününde, gençliğinin ilk tadını hatırlamaya çalışan bir gurme hakkında, Proust'u aratmayacak bir lezzet ve anlatı şöleni. Eleştirel kabuğunun altında çocukluğuna, büyükannesinin mutfağına, samimiyete ve basit tatlara duyduğu özlemle yaşayan lezzetlerin üstadı, Paris'in gösterişli restoranlarından sempatik pastanelerine, aile ilişkilerinden tutku dolu aşklara hayatının dökümünü yapıyor. "Öleceğim ama yüreğimde cirit atan bir tadı anımsamayı bir türlü başaramıyorum. Biliyorum ki bu tat, tüm yaşamım boyunca susturduğum bir kalbin anahtarını elinde tutan, tüm yaşamımın ilk ve son gerçeği." Meilleur Livre De Littérature Gourmande Ve Bacchus-Bsn Ödülleri (Tanıtım Bülteninden)

“Bu günlük bir mücevherdir. İnanıyorum ki daha önceden sosyal ve kültürel sınıfımıza ait ve ergenliğini yaşayan genç bir kızın ruhunu anlamamıza izin veren benzer hiçbir şey yazılmamıştır. Düşüncelerin çocukluğun basit egoizminden olgunluğa erişirken nasıl değiştiği; ebeveynler ve ailenin diğer üyeleriyle olan ilişkilerin kendilerini nasıl şekillendirdiği; giderek ne kadar ciddi ve daha samimi hale geldikleri; arkadaşlıkların nasıl oluştuğu ve bozulduğu; aşkın ortaya çıkışı ve ilk öznelerine doğru dışa vurulan hisler bize kişinin dikkatine önceden belli belirsiz baskı uygularken, zamanla gelişen zihnin tamamını nasıl ele geçirdiğini göstermektedir. Hepsinden önce, cinsel yaşamın gizemi kişinin dikkatini önceden belli belirsiz baskılarken giderek büyüyen aklın tamamını nasıl ele geçirdiği, çocuğun mahrem bilgilerin yükü altında kıvranırken omuzlarında yük taşımaya nasıl elverişli hale geldiği bize sergilenmektedir. Bütün bunlar için, eğitimcilerin ve psikologların yüksek ilgilerini boş çıkarmayacak derecede çok çekici, çok ciddi ve çok saf bir açıklamamız vardır. Sizin üzerinize düşen bu günlüğü yayınlamaktır. Eserlerimi takip eden öğrencilerim size minnettar kalacaktır.” SIGMUND FREUD

Kanunî Sultan Süleyman'ın hayatı, birileri tarafından, sürekli ve maksatlı olarak sadece Hürrem Sultan'la yaşadığı aşktan ibaretmiş gibi gösterilmeye çalışılıyor. Ve bu konuda, başta Hürrem Sultan olmak üzere, pek çok tarihî şahsiyete haksızlık ediliyor. Hâlbuki üç kıtaya yayılmış bir imparatorluk, haremde oturarak idare edilebilir miydi? Kanunî'nin hayatı bundan ibaret olabilir miydi? Bir devlet adamı düşünün ki; dünyanın en güçlü imparatorlukları karşısında bile, geri çekilmeyi hiç düşünmemiş... Üç kıtaya yayılmış koca bir devleti, kırk altı yıl boyunca zirveden aşağı hiç indirmemiş... Ve bir lider düşünün ki; dostları kendisine "Kanunî", düşmanları "Muhteşem" lakabını vermiş. Böyle bir insanın hayatı, sadece haremden ibaretmiş gibi gösterilebilir mi? İşte bu kitap, Kanunî Sultan Süleyman ve Hürrem Sultan hakkında bilinmeyenleri açıklayarak, meseleyi hakkaniyetli bir şekilde ele almamızı öğütlüyor. Ve bizi Hürrem Sultan'ın ve Kanunî'nin iftiralardan arındırılmış portreleriyle tanıştırıyor. Doğru bir tarih algısı için, bu eser mutlaka okunmalı.

Tebessüm Öğretmen derse girince en arkadaki tombul yanaklı Ali ile sıska İsmail ayağa kalkmadı. Bunu yapmaktan zevk aldıkları hallerinden belliydi. Herkes ayakta, öğretmenlerinin selam vermesini beklerken onlar oturdukları yerden somurtarak birbirlerine bakıyorlardı. Öğretmen, bu iki öğrencinin yaptıklarını görmezlikten geldi. Belki de öğrencilerini mahcup etmek istemiyordu. Onlara bir ders mi verseydi, yoksa ders mi anlatsaydı karar veremedi. Selam verdi. Sessizce masaya oturdu. Defteri imzalarken gözünün ucuyla bu iki öğrenciye bakıyordu. Onlar derste değil de sanki eğlence parkında gibi sıralarına yayılmışlardı. (Tanıtım Bülteninden)

19. yüzyıl Fransız tarihçilerinden Michaud, kaleminin yazmaya bile çekindiği Haçlı mezalimini, bu seferlere katılarak yaşananları günlükler halinde kaydetmiş olan Guillaume de Tyr'den şöyle naklediyor: "Bohemond, yanlarında bulunan esir Türklerden birkaç tanesinin kendisine getirilmesini emretti. Önce yüksek rütbeli subaylar tarafından, yetişkin esirlerin kafaları kesildi; ardından büyük bir ateş yakılarak, parçalar hâline getirilmiş bu cesetler, büyük kazanlarda kaynatıldı. Esir çocuklar ise, kebap yapılacak şekilde, şişlere geçirildi ve ateşte kızartıldı. Bundan sonra da, ele geçirilecek bütün Türkleri bu şekilde yemelerini emretti. Bohemond'un hizmetçileri kendilerine verilen emri aksatmadan yerine getirdiler".

Yakın geçmiş ne kadar yakından geçmiş. Neleri yakarak geçmiş. Dünden biz mesul değildik lakin yarınlardan biz mesulüz diyen Barbarosoğlu kalemini yaralarda ve merhemlerde dolaştırıyor.

Rıfat Ilgaz, Kumdan Betona’da sekiz çocuklu bir ailenin oğlu olan Necat’ın mücadele dolu hayatını anlatıyor. İlkokulu bitirdikten sonra öğrenimine ara veren Necat çalışmak zorundadır. 11 yaşında Zonguldak’a işçi olarak gider. Ama okuma isteği hiç bitmez. Boyacı çırağı olarak çalışırken kendisini mühendisliğe kadar götürecek okul günleri yeniden başlar. Kumdan Betona’yı okurken insan sevgisini, erdemli olmayı, çalışma ve başarma tutkusunu daha iyi anlayacaksınız.

Atatürk'ün doğduğu günden, Harp Akademisi'ni bitirdiği yıl olan 1905'e kadar yaptıkları çocuklar için anlatılıyor.

Yazar olmak arzusunda genç bir adam hayranlık duyduğu büyük yazarın asistanı olur ve dostluğunu kazanır.Yazar Refika Karahisar asistanı Aren'le el yazmalarını paylaşırken yazma sırlarını ve edebiyatın arka bahçelerinde dönen dolapları da anlatır.Bunların yanında Aren'in ellerine büyük bir sırrı emanet eder.Bu sırrın peşindeyse çok fazla kişi vardır ve Aren aniden kendini yapayalnız bulur. Sırrı korumaya ,hayalini kurduğu kitabını yazmaya eve etrafındaki esrarengiz olayları çözmeye çalışırken İstanbul'dan Kıbrıs'a,Edirne' den Yunanistan'a savrulur.Aynı denize kıyısı olan insanların birbirine hiç değmeyen hikayeleriyle yüzleşir.Kitaplara konu olacak , yüzyıllarca anlatılacak büyük bir aşkın trajedisiyle karşılaştığı an kendisinin de tahmin etmediği sürprizler beklemektedir.

Koca Ayı tek başına yaşıyordu. Issız kırların ortasındaki evinde. Yalnızlıktan hiç sıkılmıyordu. Onun sevdiği hayat buydu işte. Bir gün kalabalık bir tavşan ailesinin hemen yanı başına taşındığını görünce asabının ne kadar bozulduğunu tahmin edersin. (Tanıtım Bülteninden)

Sonsuza Giden Dil Foucault'nun, felsefe, tarih, siyaset alanlarının yanı sıra sanat teorisi üzerindeki etkisinde de çok önemli bir rol oynamış olan, ama Seçme Yazılar dizisinin daha önceki ciltlerinde çok fazla yer almayan çalışmalarını kapsıyor. Edebiyat, tiyatro, sinema, fotoğraf ve müzik üzerine kaleme alınmış bu metinler, Hölderlin, Flaubert, Roussel, Blanchot, Bataille, Klossowski, Robbe-Grillet, Duras gibi modern Avrupa edebiyatını yönlendirmiş yazarların yanı sıra Pasolini ve Schroeter gibi yönetmenler, Duane Michaels'in fotoğrafları ve Pierre Boulez'in müziği üzerine beklenmedik perspektifler sunuyor.

Bugüne dek 20'den fazla dile çevrilen ve 1 milyondan fazla satan efsane dizi "Ella ve Arkadaşları"nın yeni macerası "Rock Yıldızı Pate" yine okurlarını gülmekten kırıp geçirecek... Ella ve arkadaşlarının başı dertte; çünkü çarpım tablosunu ezberlemek zorundalar. Ama Pate hiç oralı değil! Onun tek isteği bir rock yıldızı olmak. Öte yandan öğretmenlerinin de işi zor; hem bu çılgınlar sınıfıyla baş etmek hem de onu evden atmak isteyen huysuz apartman yöneticisiyle uğraşmak zorunda!

Bu kaçıncı bilemediğin, anlamadığın, görmezlikten gelip, sağır olduğun haykırışlarımla dolu bir gece. Bir tepeden denize bakmak gibi seninki. Ne gerçek rengini görürsün suyun, ne sıcağını soğuğunu bilirsin ne de içinde barınanları. Hep o mesafeden baktın bana. Ben de köpürdükçe dalgalandım, dalgalarımla sana doğru ilerledim, yakınlaştım. İlerlediğim kuvvette, yakınlaştığım yol, mesafe kadar da kendime geri çekildim her zaman. Meddücezirmiş seninle aşkın içeriği. Tutkuyla tutulan bedenlerin, ruh ile esir olmasıdır aşk. Esirin olmak şerefi ile emrine amadeydim aşk.

Artık vatanı yetmez olur Christophe’a... “Kendisinde adlandıramadığı bir kuvvetin doğmakta olduğunu hisseder: Kuşlarda, tıpkı denizin gelgiti gibi, belli zamanlar dayanılmaz bir güçle birdenbire uyanan o esrarengiz kuvveti, Büyük Göçler içgüdüsünü... Herder’in ve Fichte’nin kitaplarını okurken, kendininkine benzeyen ruhlara rastlamıştı, üstünde yaşadığı toprağa kölece bağlanmış ‘toprağın çocukları’ değildi bunlar, hiç yılmadan yüzlerini ışığa çeviren ‘güneşin çocukları’ydı.” Ama nereye gidecektir Christophe? Annesini nasıl tek başına bırakacaktır? Çaresizlik içinde çırpınırken hiç beklenmedik bir olay onun adına karar verecek ve onu yeni ufuklara ulaştıracaktır. “Edebi eserlerindeki yüce idealizm ile çeşitli insan tiplerini betimlerken ortaya koyduğu duygudaşlık ve hakikat aşkı”nı onurlandırmak için Nobel Akademisi Romain Rolland’ı 1915 yılında Nobel Ebebiyat Ödülü’ne layık görmüştür. Yazar, “nehir roman” türünün ilk örneği olan en büyük romanı Jean-Christophe’ta dâhi bir müzisyenin doğumundan ölümüne hayatını anlatırken bir yandan da paranın her şeye egemen olduğu, sahte şöhretlerin ucuz ve yavan ürünlerle fikir ve sanat alanında cirit attıkları burjuva toplum düzenini acımasızca eleştirir. Romain Rolland’ın 1904’te yazmaya başlayıp 1912’de tamamladığı, 10 kitaptan oluşan bu devasa eseri, YKY 3 ciltte bir araya getiriyor. (Tanıtım Bülteninden)

Onlar; nice karlı, buzlu yollarda, sarp kayalıklarda, yanında yöresinde arkadaşları birer birer düşerken direnenler... içeri kan ağlayarak bu müthiş geçidi yürüyerek tüketenler.. Allahüekber dağlarında kar kelebekleri gibi düşen mehmetçiklerden arta kalanlar... soğuktan kavrulanlar, açlıktan karınları kaskatı kesilenler ve uykusuzluktan gözleri yananlar... öyle yorgun, öyle halsiz, süzgün gözleriyle, çatlamış dudaklarıyla, buruk gülümsemelerle baktılar Emin Çavuş’a ve gıptayla el salladılar...

Suzy kendini, her şeye yabancı hissediyordu. Çünkü tek yakın arkadaşı Franny'yi bir kazada kaybetmişti. Franny boğulmuştu ve Suzy'nin kötü biten arkadaşlıklarını telafi etmek için başka bir şansı olmayacaktı. Suzy, bu trajedinin sebebinin nadir gerçekleşen bir denizanası sokması vakası olduğuna ve bazı şeylerin durup dururken olamayacağına ikna olmuştu. Bunun üzerine hayal dünyasında sessiz bir inzivaya çekilerek teorisini kanıtlamak için bir plan hazırlamıştı. Bu plan Suzy'nin o güne kadar beslediği tüm korkularından sıyrılmasını ve önüne çıkan tüm engellere karşı koymasını sağlayacaktı. Önünde denizanalarıyla, evrene dair mucizelerle, yeni arkadaşlıklarla ve umutla dolu, kalpleri sızlatacak kadar içten bir yolculuk vardı. Hayatı, ölümü ve evrenin hayret verici harikalarını… ve hemen yanı başınızdaki sevgi ve umut olasılıklarını fark etmek sandığımız kadar kolay olmayabilir mi? (Tanıtım Bülteninden)

Soliria denilen Silivri'den İstanbul'a gelen yol üzerindeki Diyonis hanındaki yolcuların sayısı hiçbir gün dördü geçmezdi. Pazar günlerinden başka hancının yüzünün güldüğü görülmemişti. Ayazma'nın önündeki ağaçların altında iki adam oturmuş, önlerine konan yemekleri temizlemeye çalışırken, atları da çayırda otluyor; karşıda yatan karadağın tozlu yolundan aşağı, bir öküz arabası delicesine bir hızla yuvarlanıyormuş gibi kayıyordu. Çınar altında yemek yiyen yolculardan genci, karşısında oturup ayran çanağını iki eliyle kafasına dikmiş, lıkır lıkır içen yoldaşına seslendi.

Aşağılara uzayıp giden aşağılara bakıyor Bir adam eşeğine odun yüklüyor, yüzü'nün sol yakasına kuşlar üşüşüyor. Köpeği, torbası ve toprak bir testi Ovada bir resimde durur gibi duruyorlar. (Önünde çekilmiş, iki güvercin işlemeli bir perdenin.) Bir kadın, bir gök parçası, üç beş ağaç Uzakta dışında onların. Deniz? Deniz oralı değil: Yineleyip duruyor kendini. Bakıyor o: Yakasını bırakmayan tanıklığına dünyanın.

İstanbul’da Kayıp Zamanlar, İstanbul’u, neredeyse Cumhuriyet’le yaşıt bir kız çocuğunun gözünden anlatıyor. Küçük yaşında Gazi Mustafa Kemal Paşa’yı Kocataş Yalısı’nın balkonundan konuşurken seyretmiş, sonra onun manevi kızlarıyla aynı okulda okumuş bir Cumhuriyet çocuğu… Ermeni Katolik bir ailenin kızı olarak doğan Liji Pulcu, Sarıyer’deki çocukluk günlerinden Osmanbey’deki ilk gençlik yıllarına uzanan dönemi dostlukları, komşulukları, okul hayatı, mesire gezileri ile renkli biçimde anlatıyor. Kendi anılarına nokta koyduktan sonra da, Şişli–Tünel hattındaki semtleri resmediyor. Bu semtlerin sakinlerinin, gündelik hayatının, alışveriş dünyasının, eğlence ve kültür çevrelerinin bir panoramasını çiziyor. İstanbul’da Kayıp Zamanlar, bu kadim şehrin yakın tarihine dair bellek tazelerken, kimileri az bilinen anekdotları kayda geçiyor: Adları sularla anılan sayısız mesireden, sokak eğlencelerine; Menderes’in imar faaliyetlerinden, AKM’nin on yıllar süren inşaatına; Türklerin, Fransızların, Rumların, Ermenilerin, Rusların ve Lehlerin sıcak bir öğrenci dayanışması içinde okuduğu Notre Dame de Sion’dan, Berna Moran ve Halide Edip’in öğrencileri büyülediği Edebiyat Fakültesi’ne…

Günlerdir kızının başucundan ayrılamayan Baldudu Hatun Pek üzgündü. İğne ipliğe dönmüş, kederden süzülmüştü. Çünkü biricik kızı, üç gündür gözünü açmadan derin uykuda, kimsenin çözemediği kuytulardaydı. Annesinin kuzusu, halkının küçük sultanı Gülşah'a ne olduğu hakkında hiç kimsenin fikri yoktu. Ona yardım edebilecek tek kişiyse bir masal ustasıydı.

Kişiliği ve niteliği her ne olursa olsun hiçbir insan O’nun kadar sevilmedi, hiçbir faninin ölümü geride kalanları O’ nunki kadar yakmadı. Hiçbir yaratılmış vefatının üzerinden bu kadar uzun zaman geçmesine rağmen hala bu kadar diri ve sevgili olamadı. Öyle ki, Guinness’e geçecek biçimde, şu 21. yy. da bile dünya da en çok kullanılan erkek ismi O’ nun ismi oldu.

Arka Kapak Yazısı (Tanıtım Bülteninden) İnsanlara sürekli olarak “Hata yapın, büyükleri dinlemeyin, otoriteye kulak asmayın, çocuk kalın, çok da kafanıza takmayın; doğal, aykırı, huzursuz ve cesur olun, itiraz edin ve nihayetinde tersten bakın...” diyen birinden korkmalı mıyız? Misyonu “kafaları karıştırarak; düşündürmek, güldürmek, sorgulatmak, sentezletmek ve analiz ettirmek yoluyla insanların kendileri gibi; özel, butik ve tek olmasını sağlamak”, vizyonu “hedeflere, mutluluğa giden birçok yol ve yöntemden yararlanmak ve insanların da yararlanması için çalışmak” olan; kendisine “Türkiye’yi sözüyle ve yüreğiyle kucaklayan iflah olmaz bir geveze gezgin, hayatla dalga geçebilmek için yaşamayı çok ciddiye alan adam, organik fütürist, kronik bir geveze, içi bilge, dışı yaramaz bir afacan, ham maddesi insan, ters köşe, mutlu son, vücudunun tamamı kalp, ilham kaynağı, samimiyetiyle gönülleri kazanan kocaman bir adam, istatikçi, akademisyen, danışman, İK’cı, arkadaş, koca, baba, insan gibi insan...” dedirten birinden korkmak yerine, söylediklerini -ne kadar esprili bir dille anlatmış olsa da- ciddiye almalı ve içten dokunuşuyla hayatımızı anlamlandırmasına izin vermeliyiz. “Çevremde yaşayan birçok insan ve yaşanan birçok olay beni derinden yaralıyor. Sahip olduğumuz potansiyelimiz de ne yazık ki açığa çıkmadan kaybolup gidiyor. Belki bu kötü gidişe dur demek ya da potansiyelimizin ortaya çıkışına bir nebze katkıda bulunabilmek için yazıyorum.” dedirten bir motivasyon ile ortaya çıkan, okuduğunuzda bir kişisel gelişim kitabından çok daha fazlasını bulacağınız bu kitapla etrafınızda olup bitenlere bakışınızın bir anda nasıl değiştiğini fark edebilir, yazarı sevindirircesine kendi potansiyelinizi keşfedebilirsiniz. “Bizim temel gereksinimimiz ise aslında sadece, GÖREBİLMEK. Bunun için de gerekli olan aykırı olabilmek, itiraz edebilmek ve TERSTEN BAKABİLMEK. Umarım bu satırlarım buna vesile olur, cesaretle...”

Bir okulları yok. Ama anneleri okuma yazmayı öğretti. Fakirler. Ama kerpiç evlerinde mutlu ve huzurlu bir hayatları var. Aziz ve abisi Ali, Doğu Afganistan'ın çam ormanlarıyla kaplı sonsuz dağlarında küçük bir köyde yaşayan iki kardeş. Bir gün silahlı adamlarla dolu bir konvoy köylerini işgal ediyor. Ve savaş hayatları mahvetmeye en masumlardan başlıyor. Yeni dünyada artık savaş meydanı ev, savaşmak iş, intikam en doğal hak. ayal gücü ve empatiyle şekillendirdiği romanında Elliot Ackerman, insan ruhunun sınırlarını, sevginin ve bağlılığın bedelini sorguluyor. Bizzat bölgede görev yapmış bir isimden savaşın kaypak zeminine, sevginin, fedakârlığın ve inancın hallerine dair lirik bir roman.

Herkes Sevdiğini Öldürür.. Ruhlarını giyotine uzatan kahramanların son sözleri.. Bu öykülerdeki kahramanlar, atılan her oka göğsünü açan ve hayatını ıskalamayacak her türlü kötülüğü savunan sokağın kahramanları. Kendi katillerini bedenlerinde arayan bu melankolikler, ruhlarının akordunu bozan aşkları onaracak melodileri bulmanın peşine düşmüş birer kurbanlardır artık.