En Çok Görüntülenen Kitaplar

İstanbul’da Kayıp Zamanlar, İstanbul’u, neredeyse Cumhuriyet’le yaşıt bir kız çocuğunun gözünden anlatıyor. Küçük yaşında Gazi Mustafa Kemal Paşa’yı Kocataş Yalısı’nın balkonundan konuşurken seyretmiş, sonra onun manevi kızlarıyla aynı okulda okumuş bir Cumhuriyet çocuğu… Ermeni Katolik bir ailenin kızı olarak doğan Liji Pulcu, Sarıyer’deki çocukluk günlerinden Osmanbey’deki ilk gençlik yıllarına uzanan dönemi dostlukları, komşulukları, okul hayatı, mesire gezileri ile renkli biçimde anlatıyor. Kendi anılarına nokta koyduktan sonra da, Şişli–Tünel hattındaki semtleri resmediyor. Bu semtlerin sakinlerinin, gündelik hayatının, alışveriş dünyasının, eğlence ve kültür çevrelerinin bir panoramasını çiziyor. İstanbul’da Kayıp Zamanlar, bu kadim şehrin yakın tarihine dair bellek tazelerken, kimileri az bilinen anekdotları kayda geçiyor: Adları sularla anılan sayısız mesireden, sokak eğlencelerine; Menderes’in imar faaliyetlerinden, AKM’nin on yıllar süren inşaatına; Türklerin, Fransızların, Rumların, Ermenilerin, Rusların ve Lehlerin sıcak bir öğrenci dayanışması içinde okuduğu Notre Dame de Sion’dan, Berna Moran ve Halide Edip’in öğrencileri büyülediği Edebiyat Fakültesi’ne…

Dizide yer alan kitaplarda Atatürk'ün yaşam öyküsü, devrimleri, anıları özgün bir çalışmayla sunuluyor. Seçkin Atatürk fotoğraflarının da yer aldığı kitaplar, Cumhuriyet'in kurucusu Atatürk'ü birçok yönleriyle anlatıyor okura..

Bugün Fransa’da hâlâ genç kızlar, kadınlar, kendi seçmedikleri, hatta hiç görmedikleri adamlarla evlendirilebiliyorlar. Türkiye’de veya başka ülkelerde olduğu gibi. Bu kızlara ne düşündükleri, ne hissettikleri sorulmuyor. Doğumlarından itibaren, binyıllardır süregiden bu mekanizmanın içinde buluyorlar kendilerini. Elinizdeki kitap Fas’ta ayarlanan ve Fransa’da gerçekleşen, en başta iki kişiyi, sonra çervelerindeki herkesi etkileyen, mutsuz eden, depresyonun, ölümün kıyısına sürükleyen zoraki bir evliliğin, Leyla’nın ağzından gerçek hikâyesi. Leyla’nın şu sözleri tüm olan biteni özetliyor: “Son dakikaya kadar babama yalvardım. Benim olmayan bir sesle ‘evet’ dedim, yaşlı gözlerimle göremediğim bir kâğıdı imzaladım.” Sevmediği bu adam onu dövecek, boyun eğdirmeye çalışacaktı. Fakat daha sonra inanılmaz bir cesaretle Leyla, özgürlüğünü ve onurunu korumak için geleneğe karşı koyacaktı. Bugün artık kocasıyla yaşamıyor, çalışıyor, küçük bebeğiyle kendisinin hayatını idame ettiriyor ve boşanma talep edecek. Leyla bugün bu korkunç geleneğin sona ermesi için şahitlikte bulunuyor. Bu kitapta “kendi sesiyle” konuşuyor. “Hayır” diyor.

Ali İsmail Korkmaz, dört polis ve dört sivilin tesadüfi saldırısının değil, Eskişehir'de 31 Mayıs 2013'de başlayıp 3 Haziran'da son bulan örgütlü bir şiddetin kurbanı oldu. Sanıkların savunmalarından muhafazakâr ve milliyetçi oldukları görülüyordu. Ama daha önemlisi, dönemin başbakanından ilham almış, onun koruması ve teşviki altında çalışmışlardı. Bu nedenle, sanık polis Mevlüt Saldoğan, mahkemede "Gezi darbe ise, ben darbeyi bastırdım" demek cüretini gösteriyordu. Ali İsmail'e tuzak kuran siviller ise Recep Tayyip Erdoğan'ın "Yüzde elliyi evde zor tutuyoruz" dediği kitlenin parçasıydılar. Türkiye'nin en başarılı gazetecilerinden biri olan İsmail Saymaz bu kitabında, tek "suçu" polis şiddetinden kaçmak olan Ali İsmail'in ölümüne neden olan olaylar zincirini ve bu cinayeti örtmek için oluşturulan örgütlenmeyi bir detektif titizliğiyle, en ince detayına kadar inceliyor. "Emri kim verdi?" sorusunun yanıtını "düşman ceza hukuku"nu yürürlüğe koyan güç ve zihniyette aramamız gerektiğini gösteriyor. (Tanıtım Bülteninden)