Eserlere Göre Listeleme

Dağların dorukları dumanlı olur Geriye dönmez savaşçılar... Fırtınayla sınırlanmıştır ömürleri Karla yıkanmıştır yüzleri... Bu yüzden asla vedalaşmaz Ve kılıçlarında taşırlar şiiri !.. Bü yüzden sevdaları mahzundur Yürekleri kallavi ! Alınları ihanet vurgunudur, Gözleri intihar mavi...

Toni Morrison’ın zamanımızın en büyük yazarlarından saydığı, antropolog, sinemacı, tiyatro oyunu yazarı, öykücü ve romancı Zora Neale Hurston ateizmiyle, siyah-beyaz toplumsal bütünleşmesine dair görüşleriyle ayrıksı bir isimdi. Yaşadığı dönemde Harlem Rönesansı’nın kilit yazarlarından olsa da yapıtları görmezden gelindi. Ancak Alice Walker’ın 70’lerdeki bir makalesinden sonra ilgi görmeye başladı. Gözleri Tanrı’yı Seyrediyordu günümüzde Afro-Amerikan edebiyatının en çok okunan eserlerinden. Güzeller güzeli, başına buyruk Janie Crawford büyüklerinin yolundan gitmek istemiyor. Gönlüne göre sevecek, aklına eseni yapacak, istediği biçimde yaşayacak o. Janie tam üç kere evlenecek ve yokluktan zenginliğe, sevgisizlikten aşka yolculuğunda bazen gerçekten zor olsa da burnunun dikine gitmekten asla vazgeçmeyecek. Zora Neale Hurston’dan Gözleri Tanrı’yı Seyrediyordu, uzun süre kıymeti bilinmeyen bir yazarın başyapıtı, kimsenin merhametine ihtiyacı olmayan bağımsız kadınların romanı. “Zora Neale Hurston yaşamında tam bir afetti, harika bir yazar, muhteşem bir insandı. Muzip bir mizahı ve akademik bir sağlamlığı vardı: Lezzetli bir karışım." Maya Angelou “Benim için bundan daha önemli bir kitap yok… Geçmişte ya da günümüzde hiçbir romanın yapamadığı şekilde hitap ediyor bana.” Alice Walker (Tanıtım Bülteninden)

Kokuşmuş hayatları toparlamak için mumyalanmış suratlara ihtiyaç duyulan yıllardı. Ufacık çocukların devrimciliğiyle bir devre falçata atılan, işkencelerden geçilen, kan kardeşliği için cesetlerin tutarlılığını kural koyan yıllar... 21 yaşındaki bir zayıf şair, yazdığı şiirleri Memet Fuat’a götürdü. Eylül sendromundan çıkmak için imgenin ironisine sığınmak, oradan yeni bir algı yaratmak artık kaçınılmazdı. Şaşıran, alaycı konuşan ve pervasızlığı ilke edinen bir “küçük”. Dilinizin ucuna gelen habis sözleri bir de onun mısralarından takip edin. Acı sizi itirafa, iftiraya zorlarken, o, iltifata yöneliyorsa, hâlâ bir yanlışı savunuyorsunuz demektir

Güneydoğuda gözlerini, parmaklarını yani gençliğini ve yarınlarını kaybetmiş bir askerin yaşama dört elle sarılışının herkese örnek olacak hikâyesi. Tarih 29 Temmuz 1993, bir Türk askeri için artık bütün hayatı, rayından çıkan bir tren gibi yön değiştirmiş. Daha önce yüzlerini bile görmediği iç düşmalar gözlerini almışlar, acımadan. Peki, Dünyaya bir kez daha gelsem, yine asker olur ve aynı şekilde gözlerimi bu uğurda feda ederim diyecek kadar cesur olan bu asker için hayat bundan sonra nasıl devam edecek ...? Yazar Yaşamöyküsü: Hüseyin Özlük 23 Nisan 1969 yılında Kırıkkale´de doğdu. İlk ve ortaokulu Kırıkkale Mustafa Necati Ortaokulu´nda, liseyi İstanbul Kadir Has Lisesi´nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı´nda iki aylık müzik eğitiminden sonra askerlik mesleğini seçti. 1990 yılında Jandarma Genel Komutanlığı´nın açmış olduğu sınavı kazanarak dokuz ay eğitim alacağı Uzman Jandarma Çavuş Okulu´na başladı. 1991 yılında ilk tayin yeri olan Şırnak´a gitti. Burada iki yıl görev yaptı. 29 Temmuz 1993 tarihinde Şırnak Beytüşşebap kırsalında girdiği çatışmada mayın patlaması sonucu yaralanarak malulen emekli oldu. Not: Eser sonunda gönüllümüz Jale Hanım, kitapla ilgili çıkan Rahmi Turan ve Özcan Yeniçeri'nin köşe yazılarını, ayrıca da Aslı Sözbilir tarafından hazırlanan gazete haberini seslendirmiştir.