Eserlere Göre Listeleme

"Acıyla tanışıklığım çocukluğuma kadar uzanır... Yuvadayken, üşümesin diye toprağa gömdüğüm solucanı ertesi gün kazdığım yerde bulamamak ya da ilkokulda yanılmıyorsam, yaptığım ilk deney olan, ıslak pamuklar arasında bir gece bekletilen fasulye tanesini annemin işe yaramaz bir şey zannedip atıvermesi epey acı vermişti bana... Sonra ilkokul bitti, birkaç yıl daha geçti aradan, bir pazar günü İngilizce kursuna gidiyorum. O zamanlar oturduğumuz evde büyükçe bir koridor var; geç kalmıştım, koşturuyorum sokak kapısına doğru. Babam her zamanki gibi çalışma odasında karikatür çiziyor, yan masadaki telsizi açık. "Breko brek, arkadaş arıyorum arkadaş!" seslerinin arasında gülümsüyorum babama bir an ve koşmaya devam ederken, "Ben gidiyorum, akşam üzeri görüşürüz!" diyorum. Arkamdan sesleniyor: "Bi öpseydin kızım!" Sokak kapısını kapatırken içeri doğru bakıyorum: -Gelince öperiiimmm...' Çok değil birkaç saat sonra dönüyorum eve, zaten kurs sokağın sonunda, sallana sallana dönüyorum. Kapı, çalmama fırsat vermeden açılıyor, flaşlar patlıyor çocuk gözlerimde, öyle bir kalabalık var ki içeride anlam veremiyorum hiçbir şeye..."

1876 yılı baharında gayrimeşru bebeğimi doğurmak üzere evin erkeklerinden habersiz Büyükada'ya gönderildim. Yanıma Bedriye Kalfa'yı verdiler. Evin kadınları baba ve ağabeyime küçük bir hikâye takdim ettiler. Para kazanma hırsıyla yaşayan babam yokluğumu dikkate alacak vaziyette değildi zaten. Sadece ağabeyim bir süre uzaklarda olacağımı duyunca şaşırmış. Sofrada kızılcık hoşafını kaşıklarken bir an donup kalmış. Ona öyle anlatıldığı üzere, güya, talihsiz bir kaza neticesinde saçlarım tutuşup yandığından, Bedriye Kalfa ile halamın Beyazıd'daki konağına gideceğime, bu sayede kendimi biraz olsun toparlayacağıma inanıvermiş. Böyle başlıyor Gözyaşı Konağı. Gencecik bir kadın, karnında bebeği, kederli ve mağrur, adaya geliyor. Kaderden, ayıp arayan gözlerden, hayata hükmeden erkeklerden uzağa… Bir yanda ahlâka hürmet ve fikri mukaddes masalları, diğer yanda kıpır kıpır hürriyet meseleleri… Şebnem İşigüzel, neşeli, aşk dolu, hayat dolu bir romanla yeni bir ses katıyor, sesine… edebiyata…

şkı Gözyaşlarımız Besler "Eskiden hayatı ciddiye almaz, hiçbir şeyin beni üzmeyeceğini düşünürdüm. Beni sevenlerin önerilerine kulak asmaz ve her zaman kendi bildiğimi yapardım. Fakat yaşadığım üzüntülerden sonra hayatın acımasız, insanların da ikiyüzlü olduğunu öğrendim. O hayat dolu ve dünyayı seven ele avuca sığmaz genç kız gitmiş, yerine bambaşka biri gelmişti. Tam her şeyden ve herkesten umudu kesmiştim ki birden karşıma o çıktı." Bu sıra dışı aşk, sevgi, entrika ve cinayet romanında ilk aşkınızı, yaşadığınız o saf ve temiz duyguyu hatırlayacak; kitabı bir solukta ve heyecanla okurken kendinizden de bir şeyler bulacaksınız. "İnsanı tek bir kitabın sayfalarında hem güldüren, hem de ağlatan büyük bir yazar. Yeni kitaplarını sabırsızlıkla bekliyoruz!" Trace Peterson