Yazara Gore Listeleme

In the 1890s, the Danish lieutenant Ole Olufsen set out to lead two expeditions to Tsarist Central Asia. Exploring areas that were still blank on European and Russian maps, the participants spent more than a year traveling on horseback in the pamirs and adjacent valleys bordering Afghanistan, China, and British India.Esther Fihl offers an in-depth study of these Danish expeditions and presents the magnificent collection of objects brought back to the National Museum of Denmark. Drawing on diaries, reports, and published works and a scrutiny of the guiding principles for their collecting of objects, she demonstrates how these explorers portrayed the cultures encountered. This work is a treasure for anyone interested in Central Asia, early anthropological theory, material culture, or European travel literature.They lived with Kyrgyz nomads who carved out an existence for themselves above the tree line with their sheep, goats, and yaks. Traveling along the river Pandsh, they were the first Europeans to collect ethnographical information on the transhumant pastoralists in the elevated valleys bordering Afghanistan. On the steppes of the western lowlands, the Danish expeditions stopped in Samarkand, Khiva, and Bukhara, commercial hubs on the old Silk Road. As official guests of both the emir of Bukhara and the khan of Khiva, they studied the handicrafts of the bazaars and the irrigation agriculture practiced by the Tajiks and Uzbeks. On visits to Merv they also spent time with Turkmen nomadic tribes who had only recently been fighting the Russian colonial power.

“Kadınlar tarafından öldürülüyordum” Toros’a kaçıp gitmesini fısıldayan yazgı, ona büyük kenti, berbat bir otel odasını, yalnızlığı, yabancılığı ve birbirine eklenerek büyüyen günahların ezici ağırlığını bağışlıyor. Kaçınmanın imkânsızlığı arttıkça, sorularla yanıtlar iç içe geçip devleşerek korkuları besliyor. Birbirinden habersiz iki genç kadının Toros’un kırılgan dünyasını hem çoklaştırıp hem de hiçleştirerek giriştikleri amansız savaşta kazanan kim olacak? Sibel K. Türker, önceki anlatılarında olduğu gibi insana olabilecek en yakın mesafeden bakmayı deniyor. Trajik olanın komik ve saçma olanla uzaklığını yeniden ölçüp biçerek bir romanın kahramanı olmanın zorluğunu o romanın yazarı olmanın zorluğuyla barıştıran dili kuruyor. “Kahraman”ından korkmayıp, onu hep odağına alarak, kimi kez güçlenmesini, kimi kez de düşüp kalmasını izleyerek, yazının olanaklarını hayatın olanaksızlığıyla buluşturuyor.

Bir fabrikanın grevdeki işçileriyle dayanışma için soygun yapan bir grubun adi soygunculara dönüşmelerinin hikâyesini anlatan Hayat Berbat, ısıtmayan bir güneşin sıcaklığını kenar mahalle dilberi Gina'da bulan yetim sokak çocuğu André'nin yürek burkan öyküsü Güneş Bize Haram, ve boyundan büyük işlere kalkışan Paul Blondel'in soluk soluğa firarını konu alan Ecel Terleri. Ayrı kitaplar halinde yayımladığımız ve Metis koleksiyonunun en çok sevilen kitaplarından olan üçlemeyi şimdi tek ciltte topladık. Kara Roman türünü, adeta insanın en karanlık dehlizlerindeki bir keşif gezisine çeviren Leo Malet'nin yeni kuşaklarca da çok sevileceğini düşünüyoruz.

Çocuk kitaplarının usta yazarı Samed Behrengi bir öğretmen gibi Yıldız ve Konuşan Bebek’te; sevgi, aile ilişkileri, işçi çocukların yaşadıkları ve çocuklara değer verilmesi gerektiği gibi sadece küçüklerin değil büyüklerin de öğrenmesi gereken konuları işlemiştir. Kitap özgün dili olan Farsçadan eksiksiz bir şekilde Türkçeye tercüme edilmiştir. Kitabı beğenerek keyifle okuyacağınız düşünüyoruz. “Selam çocuklar! Ben Yıldız Hanım’ın konuşan bebeğiyim. “Yıldız ile Kargalar” kitabını okuyan çocuklar beni ve Yıldız’ı iyi tanırlar. Ben ve Yıldız’ın hikâyesi kargaların olayından önce olmuştu. Bir gece Yıldız, beni önüne koydu. Benimle konuştu da konuştu... Derdini döktü... Sözleri bana o kadar tesir etti ki bende dile gelip onunla konuştum. Hâlâ da konuşmayı unutmadım. Son sözüm şu ki şımarık ve kendini beğenmiş hiçbir çocuğun bu hikâyeyi okuma hakkı yoktur. Özellikle de otomobillerine bindiklerinde gösteriş yapan, kendisini cadde kenarlarındaki kimsesiz ve fakir çocuklardan bir kademe üstte gören ve işçi çocuklara önem vermeyen zengin çocuklar!.. Behreng Bey hikâyelerini daha çok bu kimsesiz, fakir ve işçi çocuklar için yazdığını söyledi. Elbette kötü ve kendini beğenmiş çocuklar da düşünce ve davranışlarını düzelttikten sonra Behreng Bey’in hikâyelerini okuyabilirler. Bana söz verdi! Bütün anlayışlı çocukların dostu Konuşan Bebek