En Son Eklenenler

Genç ve zengin Kin-Fo hayata karşı kayıtsızdır. Tüm servetine rağmen mutluluğu tatmamıştır. Günün birinde, bankadan gelen ani bir haberle, tüm parasını kaybettiğini öğrenir. Evlenmek üzere olduğundan ve müstakbel eşine sefil bir yaşam sürdürmeyi kendine yediremediğinden, intihar etmeye karar verir. Ama kararını uygulayamaz. Kendini ölümün kollarına bırakmaya hazırlandığı anda, içinde hiçbir duygu olmadığını fark eder ve bu hayatın heyecanlarını hiç değilse bir kez olsun tatmadan ölüme gidemeyeceğini anlar. Bunun üzerine, ustası ve arkadaşı filozof Wang'dan, belirli bir süre içinde kendisini öldürmesini ister. Böylece ölüm korkusu duyacak ve hayata veda etmeden bunun heyecanını yaşayacaktır. Wang öğrencisinin isteğini kabul eder ve birkaç gün içinde ortadan kaybolur. Onu bulmak imkânsızdır. Oysa talih, Kin-Fo'ya ikinci sürprizini hazırlamaktadır: Gelen ikinci haberle Kin-Fo, servetinin kurtulduğunu, hatta ikiye katlandığını öğrenir. Bu kadar heyecan Kin-Fo'ya yetmiştir. Artık tek amacı dolu dolu yaşamak ve nişanlısı Le-u'yla bir an önce evlenmektir. Fakat bunun için filozof Wang'ı bulması ve yaşamak istediğini ona anlatması gerekmektedir. İşte Kin-Fo ve arkadaşlarının, filozof Wang'ın peşinde Çin'i baştan başa katettikleri serüven böyle başlar. Sonunda Kin-Fo hayatın değerini anlamış ve onu korumak için büyük bir maceraya atılmıştır. Jules Verne'in kendine has stiliyle kaleme aldığı bu sürükleyici hikaye, 60'lı yılların sonunda sinemaya uyarlanmış ve "Çin Macerası" adıyla ülkemizde de gösterime girmiştir.

İlim objektiftir. Herkes tarafından kontrol edile­bilir. Yanlışlığı ve doğruluğu ortaya konabilir. İlimde herhangi bir kimseye yanıldığı gösterilebilir, yanlışlı­ğı kabul ettirilebilir. Ama, iman subjektiftir. İnsanın vicdanının verdiği bir hükümdür. Eğer insanın ima­nı ilme dayanmazsa, onun doğruluğu veya yanlışlığı ortaya konamaz. Bunun için de bir kimseye senin imanın yanlıştır veya doğrudur, hükmü verilemez. Benim inancım böyledir, dediğinde karşıdaki de ona benim inancım da seninkinin zıddıdır, demiş olsa bi­rinin imanı diğerinin yanlışını göstermiş olmayacağı için her ikisinin inancı kendisine göre doğru olur. İşte iman imanla düzetilmez, iman imanın doğruluk ölçüsü olamaz. İman ilme dayanırsa, imanın doğru­luk ölçüsü ilim olur ve ilim ile imandaki yanlış düzel­tilebilir. Senin imanın, ilmin şu esaslarına ve aklın şu ilkelerine aykırı olduğu için yanlıştır, denebilir, miraç konusunda olduğu gibi.

Manolya, Tarih bölümü son sınıf öğrencisidir. Hayatını eski yazmalara adamış hocasıyla Endülüs alanında çalışıyordur. Yaz tatilinde beklenmedik şekilde kendini Granada’nın incisi Elhamra Sarayı’nda bulur ve sarayda çalışan Mateo ile tanışır. Sarayı gezerken kayboldukları tüneller önce soğuğuyla sonra görkemli teknolojisiyle onları şaşırtır! Elhamra Sarayı’nı inşa ettiren Sultan Muhammed’in, başkent Kordoba dâhil bütün Endülüs şehirlerini Elhamra’ya dokunulmaması karşılığında teslim etmesinin ardındaki sır, onları on dördüncü yüzyıl Endülüsü’ne götürerek hiç beklenmedik bir yolculuk yaşatır.

Gece gündüz demeden ders çalışan, lep demeden leblebiyi anlayan, hepsi tek renk ve tek tip elbise giyen öğrencilerin olduğu, sosyal faaliyetlerde herkese örnek gösterilen, sınavlarda ülke genelinde başarı elde eden, mezunlarının %100 burslu olarak ülkenin en kaliteli üniversitelerini kazandığı, velilerin çocuklarını kaydettirebilmek için akıl almaz bağış sözleri verdiği, öğretmenlerin öğrencileriyle gurur duyduğu mükemmel bir okul… Doğrusu ne görüldü, ne de duyuldu. Çokça duyulan ve görülen sıradan okullar vardır: Ortalama çocukların yaşadığı, her biri kendi özelliğiyle insan olan, hatalarıyla, sevaplarıyla, ağlanacak ve gülünecek halleriyle “Aaaa, bizim okula ne kadar da benziyor!” diyebileceğimiz. Bir başka okul daha var ki; çok aranır fakat az yerde bulunur: ÇILGIN OKUL! Bakalım ÇILGIN OKUL’u bir yerlerden tanıyacak mısınız? (Tanıtım Bülteninden)