Yazara Gore Listeleme

Evimden çok uzaktayım. Zaten benim evim var mıydı, gerçekte hiç oldu mu ondan da emin değilim. Tek bildiğim, herhalde tam da bu yüzden, kendi içimde bir ev kurduyum. Evet evim var, içimde, benimle her yere gelen bir ev. Türk edebiyatının en özgün seslerinden biri olan Kürşat Başar, Aklımda Hep Sen’de yine en iyi yaptığı şeyi yapıyor: insanın hayat boyu içinde kalmak isteyeceği o anı, gerçek aşkın hikâyesini anlatıyor, kendine has üslubuyla aşka, ilişkilere dair yeni sorular soruyor. Aklımda Hep Sen günün birinde, seyahate çıkıyorum diyerek birdenbire evini, ailesini, küçük kızını terk edip kendisine bambaşka bir hayat kuran kayıp bir babanın bıraktığı büyük boşluğu nasıl doldurabileceğini bilemeyen Ebru’nun, bilinmeyen bir yere doğru çıktığı tren yolculuğunda anımsadıklarıyla, çocukluktan genç kızlığa evrilme, büyüme, yalan söylemeyi öğrenme, kendini arama, geçmişle hesaplaşma ve hayatının ilk ve son gerçek aşkını bulma serüveni. (Tanıtım Bülteninden)

“Merak edersin, söyleyeyim. Beni görmeye geldikten iki ay sonra İstanbul’da, havaalanı yakınında arabada ölü bulundun, kalp krizi. Kalbin çok kötü durumdaymış, biliyor muydun? Arabayı kenara çekmişsin, motor çalışmıyormuş. Yoğun yağmurlu ve rüzgârlı bir gecede. Hani öyle fırtınalar vardır ki tüm sesleri boğar, işte öyle bir geceymiş. Ölürken seslendiysen, bağırdıysan bile kimseler duymamış, polis öyle söyledi. Nereye gidiyordun baba?” Sedef Betil, yaşamın içinden seçtiği ufacık anları, yağlı boya tablolar çizercesine, kendine özgü bir üslupla anlatıyor. Parçalar ve Zerreler, umutsuz bekleyişlerin, tatsız ayrılıkların, anne ve babalarla evlatlar arasındaki tatlı sürtüşmelerin, zamansız karşılaşmaların, sıcak ama çok sıcak yaz günlerinin, kız kardeşler arasındaki nedensiz çekişmelerin, bir pazar günü kadın olma halinin, deniz kenarındaki otellerin, işlevsiz müzelerin kitabı. Kelebek dokunuşlarını andıran minimal öyküler… (Tanıtım Bülteninden) “Merak edersin, söyleyeyim. Beni görmeye geldikten iki ay sonra İstanbul’da, havaalanı yakınında arabada ölü bulundun, kalp krizi. Kalbin çok kötü durumdaymış, biliyor muydun? Arabayı kenara çekmişsin, motor çalışmıyormuş. Yoğun yağmurlu ve rüzgârlı bir gecede. Hani öyle fırtınalar vardır ki tüm sesleri boğar, işte öyle bir geceymiş. Ölürken seslendiysen, bağırdıysan bile kimseler duymamış, polis öyle söyledi. Nereye gidiyordun baba?” Sedef Betil, yaşamın içinden seçtiği ufacık anları, yağlı boya tablolar çizercesine, kendine özgü bir üslupla anlatıyor. Parçalar ve Zerreler, umutsuz bekleyişlerin, tatsız ayrılıkların, anne ve babalarla evlatlar arasındaki tatlı sürtüşmelerin, zamansız karşılaşmaların, sıcak ama çok sıcak yaz günlerinin, kız kardeşler arasındaki nedensiz çekişmelerin, bir pazar günü kadın olma halinin, deniz kenarındaki otellerin, işlevsiz müzelerin kitabı. Kelebek dokunuşlarını andıran minimal öyküler…

In the 1890s, the Danish lieutenant Ole Olufsen set out to lead two expeditions to Tsarist Central Asia. Exploring areas that were still blank on European and Russian maps, the participants spent more than a year traveling on horseback in the pamirs and adjacent valleys bordering Afghanistan, China, and British India.Esther Fihl offers an in-depth study of these Danish expeditions and presents the magnificent collection of objects brought back to the National Museum of Denmark. Drawing on diaries, reports, and published works and a scrutiny of the guiding principles for their collecting of objects, she demonstrates how these explorers portrayed the cultures encountered. This work is a treasure for anyone interested in Central Asia, early anthropological theory, material culture, or European travel literature.They lived with Kyrgyz nomads who carved out an existence for themselves above the tree line with their sheep, goats, and yaks. Traveling along the river Pandsh, they were the first Europeans to collect ethnographical information on the transhumant pastoralists in the elevated valleys bordering Afghanistan. On the steppes of the western lowlands, the Danish expeditions stopped in Samarkand, Khiva, and Bukhara, commercial hubs on the old Silk Road. As official guests of both the emir of Bukhara and the khan of Khiva, they studied the handicrafts of the bazaars and the irrigation agriculture practiced by the Tajiks and Uzbeks. On visits to Merv they also spent time with Turkmen nomadic tribes who had only recently been fighting the Russian colonial power.

“Kadınlar tarafından öldürülüyordum” Toros’a kaçıp gitmesini fısıldayan yazgı, ona büyük kenti, berbat bir otel odasını, yalnızlığı, yabancılığı ve birbirine eklenerek büyüyen günahların ezici ağırlığını bağışlıyor. Kaçınmanın imkânsızlığı arttıkça, sorularla yanıtlar iç içe geçip devleşerek korkuları besliyor. Birbirinden habersiz iki genç kadının Toros’un kırılgan dünyasını hem çoklaştırıp hem de hiçleştirerek giriştikleri amansız savaşta kazanan kim olacak? Sibel K. Türker, önceki anlatılarında olduğu gibi insana olabilecek en yakın mesafeden bakmayı deniyor. Trajik olanın komik ve saçma olanla uzaklığını yeniden ölçüp biçerek bir romanın kahramanı olmanın zorluğunu o romanın yazarı olmanın zorluğuyla barıştıran dili kuruyor. “Kahraman”ından korkmayıp, onu hep odağına alarak, kimi kez güçlenmesini, kimi kez de düşüp kalmasını izleyerek, yazının olanaklarını hayatın olanaksızlığıyla buluşturuyor.