Yazara Gore Listeleme

Bu çalışma, COVID-19 pandemisi sürecinde İstanbul'daki yükseköğretim öğrencilerinin Blackboard Öğrenme Sistemine (BLS) tam zamanlı geçişlerinden duydukları memnuniyeti nicel bir yaklaşımla incelemektedir. Lisans ve lisansüstü düzeydeki 294 katılımcıdan toplanan anket verileri; yararlılık, katılım, iletişim, kullanım kolaylığı ve öz-yeterlik eksenlerinin öğrenci memnuniyetini istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ve olumlu yönde etkilediğini ortaya koymaktadır. Bulgular, öğrencilerin izolasyon hissi, derse katılım isteksizliği ve konsantrasyon eksikliği gibi çeşitli zorluklar deneyimlemesine rağmen, bu zorunlu dijital dönüşümün yükseköğretim öğrencileri açısından genel hatlarıyla tatmin edici bulunduğunu göstermektedir.

Bu araştırma, genel popülasyondan seçilen 18-45 yaş arası bireylerde erken dönem nesne ilişkileri ile sosyal bilişin temel yapıtaşları olan empati ve zihin kuramı becerileri arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkide narsisizmin (büyüklenmeci ve kırılgan alt boyutlarıyla) aracı rolünü incelemektedir. Bulgular, nesne ilişkileri ile empati arasındaki ilişkide narsisizmin tam aracı role sahip olduğunu gösterirken, nesne ilişkileri ile zihin kuramı arasındaki ilişkide narsisizmin anlamlı bir aracı rol üstlenmediğini ortaya koyarak narsisistik kişilik yapılanmasının kişilerarası etkileşimdeki önemini vurgulamaktadır.

Bu tez, teknolojinin ivmelenen gelişiminin yarattığı "insansonrası" (posthuman) durumların; beden, doğa, kent ve kültür bağlamında yarattığı tümsel dönüşümü ve sanatın değişen formunu incelemektedir. Araştırmada, "emek işçiliğinden zihin işçiliğine geçiş" eğilimi temel bir insansonrası durum olarak ele alınarak bu sürecin "çokluk" ortamı yaratma kapasitesi çözümlenmiş; sanatın "çoklu platformlarda" nesnesiz, katılımcı ve ilişkisel bir "birlikte oluş" formuna evrilerek hümanist ve neoliberal kurgulardan (hipergerçeklikten) sıyrılıp "gerçek" olana nasıl temas ettiği tartışılmıştır.

Bu çalışma, COVID-19 pandemisi sürecinde uzaktan çalışan personelin algıladığı stres, iyi oluş (well-being), öz-farkındalık (self-awareness), dayanıklılık (resilience) ve öz-yeterlik (self-efficacy) düzeylerini incelemektedir. Araştırma kapsamında, 8 haftalık çevrimiçi MBSR (Mindfulness Temelli Stres Azaltma) programının çalışanların başa çıkma kapasiteleri üzerindeki etkisi ölçülmüştür. Çalışma, tamamı uzaktan veya hibrit çalışan iki deney grubu (20 sigorta şirketi çalışanı ve 14 içecek şirketi çalışanı) ile bir kontrol grubu (çeşitli sektörlerden 33 çalışan) olmak üzere toplam 67 katılımcı ile yürütülmüştür. Deney grupları 8 hafta boyunca MBSR eğitimi alırken, kontrol grubuna herhangi bir eğitim verilmemiş ve her iki gruba da eğitim öncesi ile sonrası anketler uygulanmıştır. Elde edilen bulgular, MBSR eğitimi alan çalışanların algıladıkları stres seviyelerinde kontrol grubuna kıyasla anlamlı bir düşüş olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda eğitim alan grubun iyi oluş, öz-farkındalık, dayanıklılık ve öz-yeterlik düzeylerinde eğitim sonrasında istatistiksel olarak anlamlı bir artış saptanmıştır. Sonuç olarak; farkındalık (mindfulness) eğitimlerinin, pandemi gibi belirsizlik ve kriz dönemlerinde uzaktan çalışmanın getirdiği stresi azaltmada ve çalışanların psikolojik dayanıklılık ile başa çıkma yeteneklerini güçlendirmede etkili bir araç olduğu ortaya konmuştur.