En Son Eklenenler

“Tersineydi, bazı şeyler anlatmak istiyordun. En iyisi yazarak anlatmaktı bunları... Bu defa çatı katındaki, ince, uzun, çatının eğimlerini içinde yansıtan, ön bahçeye bakan odada bu öyküye başladın. Kendi öykün olan, hayır, kendi öykün olmayan, hiçbir şey olmayan, hiçbir şey anlatmayan bu öyküye. Öykü olmayan, sadece bir anlatım olan bu öyküye. Hayır, sadece yazmayı başlattın, istedin ki dil, kendi hayatını yaşasın." Bu çok değişik romanda böyle yazıyor Demir Özlü. Yitirilmiş bir kent, romanın kahramanına, yaşamında yitirmiş olduğu her şeyi anımsatıyor. Yaşam bir metafora dönüşüyor. Aşklar da yitiyor. Dil, başını alıp kendi serüvenini yaşıyor.

Demokrasi idareleri, henüz yerleştikleri memleketlerde tutunabilmek ve gelecekte feyizli eser verebilmek için, idare ettikleri halka, kendilerine hakim olan zihniyeti kuvvetle ve emniyetle aşılayıcı bir siyasi terbiye vermeli ve bu zihniyetle idareye gözcü yeter bir nesil yetiştirmelidir. Demokrasilerden beklenen gaye ancak bu şekilde elde edilebilir. Aksi halde, demokrasi sürekli olamaz ve kendisinden beklenen insanlık idealine götüremez. Ancak şekli bakımından demokratik görünen, idare edenlerde mesuliyet şuuruna dayanmayan ve bu şuuru yaşatmaya yeterli siyasi terbiye sahibi bir nesil yetiştirmeyen demokrasi, ruhsuz bir iskeletten ibaret kalır ve idare edilen zümreleri oyalayarak bir zaman istismar etmekten başka bir şey yapmaz.

Kargaların kendilerine şaşkın şaşkın baktığını gören kavalcı fare gülümsemiş."Sırrı bilirseniz büyük bir öğüt vereceğim size.” demiş. Vezir ve Kargalar İmparatoru göz göze gelmişler. Tam bu sırada devekuşu bir adım öne çıkmış: "Mühür kimdeyse Süleyman odur.” demiş ve devam etmiş: "Bugünün mührü: nağme. Nağmenin hâkimi olan fillerin de hâkimi olur, aslanların da.” Kavalcı fare: "Ya sonra?” diye sormuş. "Mühürler değişir. Gün gelecek mühür, hitabet olacak. İyi konuşanlar hükmedecek dünyaya. Sonra gün gelecek mühür, para olacak.” demiş devekuşu. Devekuşunu hayranlıkla dinleyen kavalcı fare saygı ile eğilerek tebrik etmiş onu. Sonra söz verdiği gibi öğüdünü vermiş: "Uyuyanları değil, uyanıkları uyutun!” İşte bu kadarmış farenin öğüdü

"Kalemler vardır, sömürünün, vurgunun zırhıdır. Kalemler vardır, özgürlüğün ve barışın silahıdır. Kalemler vardır, gençliğin idam kementlerinde kırılır atılırlar... Kalemler vardır, resmi belgelere durmadan imza atar. Ve kalemler vardır, yılmadan, usanmadan, eğilmeden, bükülmeden yazar. Kalemler, bazen asırlık çınar ağaçlarına benzerler, kökleri öylesine derinlerdedir. Ve kalemler inanç heykelleri gibi, dünden bugüne dimdik dururlar." Uğur Mumcu'nun kalemi, tarif ettiği gibi kökleri derinde, bugün de anlatmaya, doğruyu söylemeye, mücadelenin alfabesini göstermeye devam ediyor. Kitap üç bölümden oluşuyor. Birinci bölüm Uğur Mumcu'nun yaşamı, ikinci bölüm eserleri, üçüncü bölüm söyleşiler.. Her üç bölüm birbirini tamamlayan bilgilerden oluşuyor. Uğur Mumcu hep üreterek yaşadığı için yaşamı eserleriyle, eserleri yaşamıyla iç içe... Uğur Mumcu'yu yeni kuşaklara ne kadar taşırsak, ne kadar unutturmazsak, Türkiye o kadar güzel olacak. Bu kitabın başlıca amacı budur. Mustafa Balbay, Ocak 2020, Ankara