En Son Eklenenler

Michele Windsor hayattaki tek varlığı olan annesini kaybettikten sonra Los Angeles’tan New York’a, hiç tanımadığı büyükannesiyle büyükbabasının yanına taşınmak zorunda kalır. Yeni evi, Beşinci Cadde’deki tarihi bir malikânedir. Michele, bu sırlarla dolu konakta, Amerikan sosyetesinin kadim üyelerinden olan ailesinin en büyük sırlarından birini keşfeder. Hiç tanımadığı babasından kalan anahtar, yeni odasında bulduğu 1910 yılına ait bir günlükle yan yana geldiğinde, anahtarın tılsımlı gücü ortaya çıkar ve Michele, kendini bir anda geçmişte, aile tarihinin şekillendiği yıllarda bulur. Genç kızın geçmişe yaptığı bu yolculuk, yıllardır rüyalarında gördüğü o esrarengiz adamla tanışmasına da vesile olur.Michele çok geçmeden, aşkın zamanın ötesinde bir duygu olduğunu anlayacaktır. Onlar farklı dünyaların değil, farklı zamanların insanlarıydı.

“Yaşamak için ayağa kalkmamışken, yazmak için oturmak nasıl da beyhudedir.” -Henry David Thoreau- Nietzsche’nin Kara Orman’da yürürken göz çukurlarına dolan mutluluk gözyaşları, Rimbaud’nun tahta ayağıyla açılacağı çöllere dair kurduğu düş, yasaklı Rousseau’nun Alpler’deki adımları, Thoreau’nun Walden’daki gezintisi, Nerval’in dar sokaklardaki aylaklığı ve daha niceleri... Aylaklar, göçebeler, sürgünler, hacılar, kaçaklar, seyyahlar, münzeviler ve mülteciler yürüyorlar. Peki yürümek sadece evle iş arasında gidip gelmek, bir yerlere yetişmek ve koşuşturmak değil de evrenle özel bir ritim, akort ya da hafifleme içinde buluşmak olabilir mi? Yeryüzüyle hemhal olup kendimizi başkalaşmaya açarak yürüyebilir miyiz? Yürümek iki mesafe arasında gidip gelmek değil yaratıcı bir eylemdir. Hem kendi yalnızlığımıza çekildiğimiz hem de toplum olarak bizi dönüştürecek bir ayağa kalkıştır. İki büklüm vücudun karşısında dikilmeye çalışan, attığı her adımda yeryüzünün gerçek bir parçası olduğunu fark eden Homo Viator’un eylemidir. Çünkü Yürüyen İnsan kendi üzerine çöken kaygı, haset ve korku yumaklarını çözer, varlığını yeryüzünün ebediyen yeni olan kalbine düğümler. Yürüyoruz, işte bu düğümü atmak için.

Kireçsiz badanasız tıkış tıkış evlerin çok ötesinde çamaşır ipleriyle donanmış bir çatının charley noble bacaları arasında yelkenler tutturuyor kadının biri rüzgara tahta mandallarla asıyor