Yazara Gore Listeleme

İbrani Masalları, tarihi boyunca farklı topluluklara, zengin kültürlere ev sahipliği yapmış bir coğrafyada ortaya çıktı. Biçim değiştirerek, çeşitlenerek ve nesilden nesile aktarılarak kendi zamanının ötesine geçti. İbrani Masalları, geleneklerin ve inanışların birbirlerine eklemlenerek ortaya çok katmanlı bir toplumsal yapı ve kolektif bellek çıkardığını gösteriyor. Doğduğu topraklarda süregelen toplumsal ayrışmaların kökenine dair de şaşırtıcı ipuçları veriyor.

Sevgili çocuklar, Mustafa Kemal, sizin gibi bir çocuktu. Güç koşullarda okuyup önce asker oldu. Gençliğinde ülkesini düşünmeye başladı. Çok okuyordu. Okuyup bilgisi arttıkça düşü, düşüncesi de büyüyordu. Ülke büyük sıkıntılar içindeydi; halk yoksul ve umutsuzdu. Çoğunuz onu, Kurtuluş Savaşını kazanan, devrimci bir asker olarak tanıyorsunuz. Bu kitapta gerçek Mustafa Kemal’le buluşacaksınız. Gülen, ağlayan, zeybek oynayan, dans eden... Hep halkı düşünen, doğaya tutkun Mustafa Kemal’i göreceksiniz. Düşünceleri, sevinci, coşkusu yaşamına yansıyan bir aydın o. Bilgisiz, sanatsız insan olunmayacağını kanıtlamış bir devrimci. Bu kitapta belki daha önce hiç görmediğiniz fotoğrafları var. Onu daha iyi tanıyınca... Anlayınca... Biliyoruz, siz de “Benim Atatürküm!” diyeceksiniz.

“… bunun ne demek olduğunu ve bana neler hissettirdiğini bilebilirsiniz belki ama asla anlayamazsınız. Bilmek ve anlamak arasında büyük bir uçurum var çünkü. Başınızı kaldırdığınızda, gökyüzünde kanat çırpan kuşları görebilirsiniz. Onların nasıl uçtuğunu, kanatlarının altına doldurdukları havanın gücünü bilebilir ya da öğrenmek için elinize ne geçerse okuyabilirsiniz. Ama ne kadar uğraşırsanız uğraşın, geldiğiniz son noktada yalnızca “bilmiş” olursunuz. Bu, bir kuşun uçarken hissettiklerini anlamanın maalesef çok uzağındadır.” Dünyanın dışına bantlanmış gibi hissettiniz mi hiç? Yahut bir kıyafeti omuzlarınızdan düşürür gibi düşürmek istediniz mi etinizi kemiğinizden? Sahi siz gerçekten var mısınız? Bana sormayın. Kafamın içiyle, düşüncelerimin arsızlığıyla tanıştıramam sizi. "Deli" dersiniz. Merakla, korkuyla beni soymanıza izin veremem. Biliyorum ki soyduktan ve tüm gize ulaştıktan sonra layığınca giydiremeyeceksiniz. Çırılçıplak kalacağım. Sonra siz çıplaklığımdan korkacaksınız. Hâlbuki ben, ağaçların ayakları üzerinde değil, başının üzerinde durduğunu fark ettim bir zaman önce. Fark edip baş aşağı bekledim de tek bir filiz çıkmadı göğsümden. O yüzden siz bana bir şey sormayın. Çünkü ben kendi dilimde ne söylersem söyleyeyim, siz hep bana kendi dilinizle "deli" diyeceksiniz.