Eserlere Göre Listeleme

Aile Ortamı ve Çocuk Yetiştirme Üzerine Yakup Bey’le Söyleşiler Bu kitap, aslında bildiğimiz, ancak üzerinde düşünme gereğini pek duymadığımız bir öyküyü anlatıyor. Bu öykünün kahramanlarını tanıdıkça çocukluğumuzu, ailemizi, çevremizdeki insanları ve en önemlisi kendimizi de daha iyi anlayacağız.

“Oradan kovulduk yavrum…” dedi. “Heuk’u elimizden aldılar.” Çerkeslerin Türkiye’deki varlıkları hazin bir hikâyedir. On yıllarca devam eden savaş, savaşın getirdiği yıkım ve ölüm… Ardından sürgün ve Kafkasya’dan Osmanlı’nın dört bir yanına savrulan aileler… Hiç bilmedikleri topraklarda verdikleri yaşam mücadelesi… Bu kitapta 1864 Çerkes Sürgünü’yle Osmanlı topraklarına gelerek Orta Anadolu’da bulunan Uzunyayla Platosu’nda iskân edilen Çerkeslerin hikâyelerini bulacaksınız. 150 yıldan uzun süren sürgün yaşamlarında nesiller boyunca unutmadıkları anavatanları, dilleri ve kültürleri ile Çerkeslerin kendilerine özgü dünyalarında nostaljik bir gezintiye çıkacak; günlük yaşamlarından ilginç kesitler okuyacaksınız.

Onunla daha önce hiç tanışmadım ama kim olduğunu biliyorum. Çünkü yeni misafirimiz kaybettiğim kızım Anabel’in tıpatıp aynısı. Uzun sarı saçlar. Parıldayan kahverengi gözler. Mükemmel inci beyazı dişler. İşte tam da bu yüzden onu evimize davet ettim. Değişim öğrencisi misafirimiz Tanya mükemmel biri. Nihayet güzel evime iltifatlar eden ve yaptığım yemeklerden hoşlanan bir aile üyesi var. Hayatımla ilgili sorular sorduğunda, sonunda güvenebileceğim birini bulduğumu hissediyorum. Küçük kızım Paige misafirimizden pek memnun değil. Tanya'nın, ablası Anabel'e benzemesinin garip olduğunu düşünüyor ve geçmişini kurcalamam için ısrar ediyor. Tanya'nın, göründüğü gibi biri olmadığını düşünüyor. Cevabını bilmek istemediğin soruları sormamanın en iyi karar olduğunu uzun zaman önce öğrendim. Yeni misafirimizin bir sırrı olduğundan şüphelenmeye başlasam da bunun benim sırrımla kıyaslanamayacak kadar önemsiz olduğuna eminim... Tanya bu evde sır saklayan tek kişi değildir ve geçmişin hayaletleri sadece Tanya için değil, tüm aile üyeleri için mezarından çıkmak üzeredir. Son sayfaya kadar tahmin yürütmeden duramayacağınız, sürprizlerle dolu bir psikolojik gerilim.

Günahlarından ders çıkarıp onları ‘iyiliğe’ dönüştürmeyi, hissettiğin pişmanlık ve vicdan azabının yangınında ruhunu güzelleştirme arzusu ile tekâmülünü gerçekleştirmeyi başarabilirsen, işte o zaman kişiye ‘günahkâr’ denilmesinin arkasındaki ‘gizli Rahmet’i de anlarsın… Günahından ‘kâr’ edene ‘günah-kâr’ denir. Günah-kâr günahlarından dolayı aczini görüp boyun eğmeyi, ‘yokluğu’ yaşamış; Rabb’ine karşı duyduğu utanç ile varoluş amacını gerçekleştirme peşine düşmeyi öğrenmiş, hatalarını ve isyanlarını ilahî hakikatini aşikâr etmek için ‘bir dönüşüm vesilesi’ kılmış kişidir.” Misafir’in sözleri bütün hücrelerimi âdeta yakmıştı. Günah-kâr… Günahlarından dolayı duyduğu “samimi” utancı ve pişmanlığıyla Rabb’inin affı ve merhameti sayesinde “kâr” edip temizlenmiş, böylece de yüceltilmiş ruh… Aman Ya Rabbî! Bu ne muhteşem bir açıklamaydı… Misafir üzüntülü bir sesle şöyle söyledi: “Allah’ı takdir edemediler… O’nun kadrini, kıymetini gereği gibi bilemediler...” İçimi derin bir utanç kapladı... Derin bir vicdan azabı... Usulca, “Ve mâ kaderullâhe hakka kadrihî...” dedim. Gözlerime baktı: “Allah’ı takdir edemediniz…”