En Son Eklenenler

Rakamlar daima aldatır... Gözünüzü bir kere katilden ayırırsanız, bir daha hiç göremezsiniz Kariyeri her geçen gün kötüye giden Eve Singer’ın sansasyonel cinayet haberlerine ihtiyacı vardı, çünkü yıllardır onu televizyon başında yarı ölü vaziyette izleyen seyircileri artık ondan sıkılıyordu. Birkaç ceset bulup televizyonda sergilemeliydi… Katillerin de cesetlere ihtiyacı vardı. Öyle ki son günlerde etrafta dolaşan bir katil, cesetlerini âdeta ölümü sergiler gibi halka açık yerlerde bırakıyor, hatta halkın gözü önünde bir sanatçı gibi kurbanlarını öldürüyordu. Amacı, sanatını tüm dünyaya duyurmaktı. Eve, bu katili merak etti, kariyerinde aradığı başarı ayağına gelmişti. Katilin iletişime geçme yöntemlerini anladıktan sonra onunla buluşmaya karar verdi fakat bu kararını katilin iki takıntısını öğrendikten sonra değiştirmesi çok kolay olmayacaktı. Birincisi cinayetler halkın gözü önünde olacaktı, İkincisi ise Eve’in ta kendisiydi. “Seri katillerin profillerini eksiksiz çizen Bauer, Ölüm Sergisi’nde takıntıları olan bir katili ve kariyeri kötüye giden bir muhabirin köşe kapmacasını anlatmış. İlk sayfadan itibaren köşenizi seçmelisiniz.” New York Times “Birçok psikolojik gerilim ustası gibi Bauer’de cinayetlerin ardındaki psikolojiyi anlatmakta ustalaşmış ve bunları yazarken risk almaktan da korkmuyor. Kurguları klasik korku kitaplarından çok farklı olan Bauer, atmosferiyle tüm polisiye-gerilim severlere hitap ediyor.” Kirk’s Reviews

Okul Psikolojik Danışmanları İçin Özel Eğitime İhtiyacı Olan Öğrencilere Yardım El Kitabı

Tiryaki Hasan Paşa, Kanije Kalesinde üçbin askeriyle birlikte muhasaraya maruz kalmıştı. Karşısındaki düşman zamanla çoğalarak dokuzyüz bin kişiye yükselmişti. Onları silahtan ziyade zekasıyla mağlup ve perişan eden Tiryaki Hasan Paşa'ya Padişah' tan iltifatlar dolu bir "Hatt-ı Hümayun" gelmiş ve o'na vezirlik rütbesi tevcih edilmişti. Bu sırada kendisini gördüler ki, ağlıyor. Sebebi sorulduğunda şöyle demiştir. "Ben ağlamayayım da kimler ağlasın Devlet ne kadar küçüldü ki, bizim gibi basit bir kaleyi müdafaa etmiş bir kimseye Padişah-ı Dinpenah Hazretleri tenezzül buyurup Hatt-ı Hümayun gönderir olmuşlardı. Vaktiyle böyle kalelerin sekiz-on tanesini fethedenlere aferin demek ihtiyacı bile hissedilmezdi.

Zaman, en büyük günahları affettirir mi? Her itiraf, içinde biraz da olsa affedilme umudu taşır mı? Neden kimse hatalarını kolayca itiraf edemez? Onlar yaptıklarıyla dünya tarihine adını yazdırmış on üç isim. İster politika ister sanat olsun hepsi kendi alanlarında dünyaca tanınan insanlar. Ancak bir an geldi, başarısız oldular. Bir an geldi, geri dönüşü olmayan hatalar yaptılar. Bir an geldi, yalan söylediler... Ve öyle bir an geldi ki tarihe geçecek hatalarını itiraf ettiler. Bu itiraflar, hayata bakış açınızı ve başarı algınızı bütünüyle değiştirecek. *** “En büyük amacımız; Sünnileri ve Şiileri kanları kuruyana kadar birbirleriyle savaştırmaktı.” -Michael Scheuer “Tecrübesizdik, o felâketten hiçbir şey kurtaramadık. Fidel, hayli azarladı bizi.” -Che Guevara “En büyük pişmanlığım; Irak konusundaki istihbarat başarısızlığımdır.” -George W. Bush “Gaza geldim!” -Kenan Evren “Aldattım kadınlarımı!” -Nâzım Hikmet “Siyonistlere alet olduk ve onların ihanetine uğradık!” -Enver Paşa “Hırsızlık yaptım! Şeytanca bir hayâsızlıkla, suçu masum bir kızın üzerine attım.” -J. J. Rousseau