Yazara Gore Listeleme

Hem müzikseverlere hem de Proust tutkunlarına ses-leniyor bu kitap. Müziksever olup da Proust tutkunu olmayanı ya da Proust tutkunu olup da müzik sevme¬yeni düşünemeyeceğimize veya düşünmek istemeye¬ceğimize göre, bu kitap açıkçası “Müziksever Proust Tutkunlarına sesleniyor. Okurlar iki ana bölümden (Proust ve Müzik; Proust ve Besteciler) oluşan kitabın sayfalarında dolaşırlarken bir yandan müzik üzerine yapılmış en güzel, en çarpıcı, en ironik, en “hareli” yorumların Proust’un kaleminden çıktığını görecekler, öte yandan bu “büyük yazar’ın Bach, Beethoven, Berlioz, Boieldieu, Chabrier, Chopin, Debussy, Faure, Franck, Indy, Massenet, Mozart, Saint-Saens, Schubert, Schumann, Strauss, Stravinski, VVagner ve daha birçok besteciye ilişkin değerlendirmelerini, beğenilerini, eleştirilerini okuya-caklar. Bu arada Proust’un “pek az müzisyende bulunan bir yeteneğe sahip” besteci olarak yarattığı Vinteuilun Sonat’\ ve Septuor uyla ilgili önemli ipuçlarına da ula-şacaklar. "Ruhlar arasında mevcut olabilecek iletişimin yegâne örneği müzik mi diye düşünüyordum." (Marcel Proust)

“Tora torta kombeee Fero nonka hum zeee Kalentaka lumumbus Tanketana bun geee...” Bir yazarı güçlü kılan nedir? Bu uzun öyküyü/novellayı/kısa romanı (bir yazarı güçlü kılan, kesinlikle türler hakkındaki lüzumsuz bilgisi değildir) okurken kendimi dönüp dolaşıp bu sorunun kıyısında buldum. Nedir Güray’ı iyi ve güçlü bir yazar yapan: cesareti, evet. Metnin içinde kendi imal ettiği yüksek etkili kurgusal patlamalardan korkmayıp üzerine gitmek ve yeni patlamalar çıkarabilmek cesareti. Ve yetenek, formüllerle izah edilemeyecek kadar net bir anlatma ve kurgu yeteneği. Keyif! Yazarken keyif almayan, coşku duymayan, tutkuyla yazmayan hiç bir yazarın dehasından söz edemeyiz. Bu mümkün değil. Nedir abi bu kadar mı? Şu bir de: Sadece dünyaya berisinden bakmayı bilenlerin, bilmek demeyelim dünyaya berisinden bakmaya tutuklu olanların, tutuklu demeyelim başka türlüsü elinden gelmeyenlerin sahip oldukları bir yeryüzü tecrübesi, bir çeşit bilgelik hali. İhsan. Sanki ihsan edilmiş bir şey. Bu hikâye ne mi anlatıyor? Her iyi hikâye gibi ya sonuna kadar anlatmalıyım size ya da okumanızı sahibinden dinlemenizi istemeliyim. Çünkü denedikçe bu müthiş hikâyeye haksızlık etmiş olacağım. Belki şunu dinlemelisiniz, şu sözleri: “ Aklın ötesine geçtim sanarsın ki, Orası kalbin berisidir O gitmeden insanın başından Nasıl kalbine döneceksin.”

Uzayın derinliklerinde, sadece çocukların yaşadığı mavi bir gezegen varmış... Brimir ve Hulda işte bu gezegende yaşayan iki dosttur.Herkesle arkadaş olan ikili oldukça sade ve mutlu bir hayat yaşamaktadırlar, ta ki tuhaf görünümlü Pekmutlu İyigünler’in uzay gemisi sahile düşene kadar. İyigünler, çocukların gençlikleri karşılığında hayatlarını çok daha eğlenceli hale getireceğine söz verip onlara pek çok fırsat sunar. Çocuklar kendilerini yeni eğlencelere o kadar kaptırırlar ki normalde yapmayı çok sevdikleri her şeyi unuturlar. Bir gün Hulda ve Brimir karanlıkta yaşamaya mahkûm olan solgun çocuklarla karşılaşırlar. Onlara yardım etmeleri gerektiğini anlayan ikilinin, önce kendi adalarına dönüp Pekmutlu iyigünler’in, göründüğü gibi biri olmadığı konusunda arkadaşlarını ikna etmeleri gerekecektir...

Kuzey Zamyatin’in elinizdeki kitapta yeralan iki hikâyesinden “Kuzey”, adı üstünde. dev buzulları, uçsuz bucaksız denizi. uçsuz bucaksız gündüzü ve gecesiyle zorlu doğa koşullarını önümüze seriyor. Kuzey insanlarını anlatıyor. Daha doğrusu. aralarından birkaçını. En cok da birini: İsterken ve severken, aklına eseni gözünü kırpmadan yaparken kelimenin su katılmadık anlamıyla valisi bir Lapon kızını. Kızıl saçlı Pelka’yı. sevgilisi Mıırey’i, patron Kortonıa'yı vc karısını bu kadar az ayrıntıyla bu kadar mükemmel çizerken Zamyatin tanı bir ustalık gösteriyor Bir hüzün hikâyesi, “Kuzey". Derinlikler Kitabın ilk hikâyesi “Kuzey "in okuru usul usul içine çeken hüznüne karşılık, ikinci hikâye “Derinlikler", yumuşaklıktan çok uzak, hattâ acımasız. Konu, ilk bakışta, bildik: Aşığıyla sevişirken kocasına yakalanan genç köylü kadın, Afimya, koşulların değistirilemezliğine inananlardandır, dayak ve işkence altında hayatım sürdürür Ve hu duruma böylece rıza gösteren sevgilisinden hamile kalır. Her sey giderek sertleşir, giderek acımasızlaşır, hir önceki aşamada facia sayılan, hir sonraki aşamada gündeliktir, sıradandır.Ama hiç sıradan olmayan, Zamyatin'in çoğu defa yalnız bir-iki kelimeyle ulaşabildiği “derinlikler”dir