En Son Eklenenler

Altmış yaşında olmak nasıl bir duygudur? Okurlarımızın daha önce Kimseyi Öldürmedi Benim Babam ve Nereye Gidiyoruz Baba? adlı kitaplarıyla tanıdığı Jean-Louis Fournier, altmış yaşına bastığında kaleme aldığı, Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan Son Siyah Saçım’da bu yaşın iyi ve kötü yanlarını kendine özgü (kara) mizahıyla anlatıyor. Üstelik, akranı ihtiyar delikanlılara cesur öğütler vermekten de geri durmuyor:

Kazadan önce, Lia Kahn mutluydu. Kazadan önce, Lia Kahn seviliyordu. Kazadan önce, Lia Kahn birçok şeydi: Normal. Canlı. İnsan Yeniden doğuşun üzerinden altı ay geçtikten sonra Lia yeni bedenini yavaş yavaş kabul ediyordu.O bir makineydi, bir mekaydı ve kendi türüne aitti. Kuralların ve korkunun olmadığı, yabani, kaygısız bir hayata aitti. Kaybedecek bir şeyiniz kalmadığında, korkacak bir şeyiniz de olmuyordu. Ancak geçmişten gelen bir ses intikam diye haykırdığında, Lia’nın hayatı yeniden değişecekti. Eskiden olduğu kızı feda etmek ile sevdiği genç adamı kurtarmak arasında insanlar ve mekanlar arasında bir seçim yapmaya zorlanan Lia sonunda doğru yolu sezgileriyle bulacaktı. Bu seçim sevdiği adamın sonsuza kadar ondan nefret etmesine yol açsa da. Robin Wasserman’ın dünyada büyük yankı uyandıran “Soğuk Uyanış” serisinin ikinci kitabı olan Kırılmış’la Lia Khan’ın nefes kesen macerası soluk soluğa devam ediyor.

Ivor Trick’in sihir gösterisi Wee Willie, Her Şeyi Kaybeden Kutu’ya girip kaybolduğu an mahvolmuştur. Ivor, Daphne Davorski’yi suçlar. Daphne de Ivor’u. Büyüler havada uçuşur. Ortam gerginleşir. Peki ya bu Siyah Kutudaki Çocuk nereye gitmiştir? Clinky Monkey’nin yardımıyla Joe, Laurie ve Theo’nun bir başka gizemli macerasına hazır mısınız? Sihir Gösterisi Gösteri başladı. Perdeler açıldı. Sahne boş görünüyordu, fakat çok geçmeden mavi bir spot yapmacık bir atı gözler önüne sererek ışık saçmaya başladı. Atın bıyıkları vardı ve silindir bir şapka takıyordu. Seyirciler güldü. Müzik başladı ve at küçük bir dans gösterisi yaptı. Müzik durdu. At yukarı baktı. Hemen hemen buzdolabı büyüklüğünde siyah bir kutu, neredeyse görünmez iplerle aşağıya doğru yavaşça süzüldü. Sahnenin tam ortasına kondu. “Oooo!” dedi Joe, Laurie ve Theo. “Aaaa!” dedi seyircilerin geri kalanı. At, kutunun üzerine çıktı ve kutuyu kokladı. Üzerine işeyecekmiş gibi bir ayağını, köpeklerin yaptığı gibi havaya kaldırdı. Ardından kutunun arkasına doğru yürüdü ve kayboldu! Seyirciler kahkaha atıp alkışladılar. Ivor Trick’in koyu renk gözleri ve uzun siyah bir bıyığı vardı. Pelerinini şöyle bir savurdu ve çenesini sıvazladı. Doğruca, koltuklarında oturan üç erkek kardeşe baktı. “Eeem...” dedi Theo. Büyük abisinin elini sıkıca tuttu. Şimdi yalnızca tek bir spot siyah kutuyu aydınlatı¬yordu. Ivor Trick kutuyu işaret etti. “Bu, Her Şeyi Kay¬¬be¬den Kutu’dur,” dedi. “Ve içine girecek bir gönüllüye ih¬¬¬¬¬¬¬ti¬¬¬ya¬¬cım var! Her Şeyi Kaybeden Kutu’ma girebilecek ve KAYBOLACAK cesur bir gönüllüye!” Laurie’nin eli havadaydı. Üç kardeşin en büyüğü olan Joe, tutup onu indirdi. “Ah, şurada uygun bir genç adam görüyorum!” dedi Ivor Trick. Üç kardeşi işaret ediyormuş gibi görünüyordu, fakat aslında onların arkasındaki büyük kulaklı küçük çocuğu kastediyordu. Küçük çocuk sahneye çıktı ve herkes onu alkışladı. “Bu, yeğenim Wee Willie,” dedi sihirbaz. “Kutunun içine girecek. Wee Willie kaybolacak, evrenin bir parçası haline gelecek, bir toz parçacığından fazlası olmayacak... Ardından, onu sihirle eski haline, normale döndüreceğim.” Wee Willie sırıttı. “Harika!” dedi. Sihirbaz kutunun kapısını açtı, Wee Willie de içine girdi. Kapı kapatıldı. Ivor Trick, sihirli değneğini salladı. “Evrenin içine!” diye bağırdı. Kutunun kapısını tekrar açtı. Kutu boştu. Seyirciler nefeslerini tuttu. Ivor Trick, ku¬tunun içindeki duvarlara sağlam olduklarını kanıtlamak için değneğiyle vurdu. Her Şeyi Kaybeden Kutu’nun etrafında döndü de, döndü. Başka bir kapı, bir çıkış yok¬tu ve çocuk kaybolmuştu. Ivor Trick kutunun kapısını kapattı. “Bu gerçekten de sihirdi, değil mi?” dedi Theo. “Ben de kaybolmayı isterdim,” dedi Laurie. “Ben de senin kaybolmanı isterdim,” dedi Joe. Seyirciler artık Wee Willie’nin geri dönmesi için te¬¬zahürat yapıyorlardı. Yavaş tempoda bir alkış tutturdular. “Wee Willie, gelsin! Wee Willie, gelsin!” “Gördünüz mü, herkes birilerini kaybedebilir,” dedi Joe. “Asıl zor olan, onları geri getirmek.” Ivor Trick sihirli bir şeyler fısıldadı, değneğiyle kutuya hafifçe vurdu ve kutunun kapısını gösterişli bir hareketle açtı. “WEE WILLIE!” diye haykırdı. Kutu boştu. Yani, hemen hemen boştu. Yerde Wee Willie’nin kıyafetlerinden birkaçı duruyordu. Ivor Trick, kutunun kapısını sertçe çarparak yeniden kapadı. Sihirli sözcüklerini tekrarladı. Kapıyı tekrar açtı. Her Şeyi Kaybeden Kutu hâlâ boştu, fakat bu sefer Wee Willie’nin çok çok uzaklardaymışçasına “YARDIM EDİN! İMDAT!” diye belli belirsiz bağırdığını duydular. Seyirciler telaşlanmaya ve aralarında fısıldaşmaya başladılar. “O çocuk nereye gitti?” diye sordu Theo. “Bilmiyorum,” dedi Joe. “Kayboldu,” dedi Laurie. Ivor Trick kutunun etrafında bağırarak gezindi. Kutuya bir yumruk attı. Pelerinini savurdu. Silindir şapkasını yere fırlattı.

“Okurlar Simon’a sırılsıklam âşık olacak.” -Publishers Weekly- “Seni seviyorum, SIMON. SENİ SEVİYORUM! Tabii bu taptaze, komik, ses getirecek romanı da seviyorum.” -Jennifer Niven, The New York Times çoksatanı Hayatın Kıyısında’nın yazarı- “Mükemmel bir hediye gibi. Kimi zaman eğlenceli kimi zamansa yürek burkuyor. Okurlar Simon’la üzülecek, minik zaferleriyle sevinecek ve hepsinden önemlisi ona âşık olacak.” -Andrew Smith, Michael L. Printz ödüllü yazar- “Duygularınıza hitap eden harika bir eser. Gördüğünüz an alıp hemen okumaya başlayın.” -Oprah’s Magazine- Her şey gizli bir e-postayla başladı… Bugüne dek eşcinsel olduğunu kimseye açıklamamış on altı yaşındaki Simon çalkantılı bir hayattan uzak durmaya çalışmaktadır. Ama attığı e-posta yanlış ellere ulaşınca sırlarının açığa çıkma tehlikesiyle karşı karşıya kalır. Simon aslında şantaj kurbanıdır: Sınıfın soytarısı Martin ile hoşlandığı kızın arasını yapmazsa, cinsel kimliği açığa çıkacaktır. Daha da kötüsü e-posta üzerinden iletişim kurduğu, takma ismi Mavi olan çocuk da ifşa olacaktır. Bir zamanlar aralarından su sızmayan arkadaş grubunda yaşanan beklenmedik olaylar ve Mavi’yle yazışmalarının gün geçtikçe flörtleşmeye dönmesiyle Simon’ın hayatı karman çorman olur. Değişimden hiç hoşlanmayan Simon rahat ettiği bölgeden zorla atılmadan önce kendi rızasıyla çıkabilmenin bir yolunu bulmak zorundadır… arkadaşlarını küstürmeden, kendisini tuhaf duruma düşürmeden ve şimdiye dek tanıştığı en kafa karıştırıcı ama en tatlı erkekle mutluluk şansını kaçırmadan önce… “Akıllardan çıkmayacak bir öykü. Hissettirdiklerinden ötürü neredeyse gözyaşlarına boğulacaktım.” -Howling For Books- “Dünyanın bu kitaba ihtiyacı var. Senin bu kitaba ihtiyacın var.” -Pop Goes The Reader- “Bir solukta okudum ve kesinlikle hayran oldum.” -Sugarscape- “Dokunaklı ve tutkulu… Empati kurmaya teşvik edecek, hayranlık uyandırıcı bir eser.” -Observer- “Bu kitaba çok fena âşık oldum.” -Nina LaCour- “Becky Albertalli en güzel türden bir aşk hikâyesi kaleme almış: Karakterler birbirine âşık olurken siz de karakterlere âşık olacaksınız.” -Alex Sanchez- “John Green ve Rainbow Rowell’ın aşk çocuğu.” -Teen Vogue- “Komik, dokunaklı ve duygusal açıdan dopdolu.” -Kirkus Reviews- “Becky Albertalli gerçekten üç boyutlu, klişelerden uzak bir dünya ve unutulmaz karakterler yaratmış. Tadını çıkarın. Aynı Yıldızın Altında kadar bağımlılık yapıcı.” -Entertainment Weekly- “Becky Albertalli’nin son derece gözlemci bir ergenin günlüğünü çalmadığından emin miyiz? Bu romandan zekâ fışkırıyor ve hem zamansız hem de hiç çaba sarf etmeden günümüzü yansıtıyor.” -Tim Federle- “Gerçekçi lise ilişkileri ve dram dolu, kahkahanın da eksik olmadığı bu yetişkinliğe adım atma öyküsünde pek çok genç kendisini bulacak.” -School Library Journal- (Tanıtım Bülteninden) Hamur Tipi : 2. Hamur Ebat : 13,5 x 21 İlk Baskı Yılı : 2017 Baskı Sayısı : 1. Basım Orijinal Adı : Simon vs. the Homo Sapiens Agenda