En Son Eklenenler

Sırtında görünmez bir bebekle, beyin kanamasından sonra sürekli saçlarımı ters yıkadım. Görünmez bir Japon felç halinde… Karmaşıklaşan yeni bir su dili ve Apokalips’in kirli saçlarıyla… Her şiirin sonunda dipdiri kalakalıyordum işte bir Yunan tanrısının mükemmel uzantılarında… Ah görünmez, felçli bebekleri büyük Amonyak/Apokalips halinin… Apokalips/Amonyak, Lâle Müldür’ün 1990-2012 yılları arasında yayımladığı kitaplardan oluşuyor. Sarartı/Safran (Ahmet Güntan’la birlikte, Voyıcır 2 kitabından), Güneş Tutulması 1999, Saatler ve Geyikler, Ultra-Zone’da Ultrason, Siyah Sistanbul, anne’ye ayetler ve o’nun postmortem alâmetleri. Tüm sınır uçlarını gezdikten sonra kendi kovuğuna çekilen, tamamen kendine ait bir dil. Kıyamet sonrası yeniden doğuşu temsil edecek kadar duru ve çocuksu, ama bir başka kıyamete geçişi de hissettirecek kadar 21. yüzyıla ait şiirler.

Kah Belgrad içlerinde, Kah Viyana önlerinde,Kah Mohaç'ta yahut Çaldıran'da imanla coşup,akından akına koşan serdengeçtilerin Tuna boylarındaki nal sesleri ve kılıç şakırtıları...

“Pencereden uzaklaşalım,” dedi. Perdeleri çekip evini ve kendilerini görünmez kılınca tuhaf bir şekilde güvende olduklarını hissetti. Oysa tam rahatlamışken gökyüzü çatlıyor gibi bir gürleme yayıldı şehrin üstüne. Min, Tili’ye sarılıp “Korkuyorum,” dedi. Keşke o da bunu söyleyebilseydi. Sadece korkuyor olduğunu dile getirebilseydi çekinmeden ve bunun sonuçlarını düşünmeden. “Az sonra diner,” dedi inanmadığı hâlde. “Nereden biliyorsun?” diye karşılık verdi Min. Bilmiyordu tabii. Öyle olmasını umut ediyordu yalnızca. Bir çocukla aynı odada olmak yaşadığınız dünyadan daha büyük bir dünyada nefes almak demektir. Çocuk bakışıyla yenilenen ve genişleyen bir dünya Naime Erkovan’ın “Akvaryum Fırtınası.” Dingin bir üslupla nasıl sarsıcı olunabileceğini gösteriyor Erkovan. Bu öyle bir fırtına ki sendeleseniz de kârlı çıkıyorsunuz sonunda. Zira savrulduğunuz yer kendi masumiyetiniz oluyor: Çocukluğunuz.