En Son Eklenenler

Jessica Ford, Amerika Birleşik Devletleri First Lady'sinin kurban gittiği cinayetin tek tanığıydı ve o zamandan beri Gizli Servis'in gayri resmi tanık koruma programı çerçevesinde saklanıyordu. Yeni resmi ve yeni imajıyla, şimdiye kadar göze batmamayı ve kendini unutturmayı başarmıştı. Ancak ancak Washington'un en güçlü hukuk firmalarından Ellis Hayes'te avukat olarak çalışırken kazandığı çok önemli bir ceza davası sonucunda, tekrar kamuoyunun dikkatini üzerine çekerek muhtemelen tehtitlerin hedefi haline gelecekti.

Wieder uçuş pistinden uzakta, Santiago’nun kenar mahallelerinden birinde çıktı ortaya. İlk dizesini orada yazdı: Ölüm dostluktur. Sonra demiryollarına ait bazı depoların ve terk edilmiş fabrikalara benzeyen ama sokaklar arasında karton sürükleyen insanların, evleri ayıran çitlere tırmanan çocukların, köpeklerin seçildiği yerlerin üstünden uçtu. Solda, saat dokuz yönünde, birbirlerinden tren yoluyla ayrılan, mantar gibi bitmiş uçsuz bucaksız iki yerleşim yerini fark etti. İkinci dizesini yazdı: Ölüm Şili’dir. Carlos Wieder bir sanatçı mı? Pilot mu? İşkenceci mi? Katil mi? Yoksa hepsi birden mi? Allende hükümeti döneminde silik bir şairken General Pinochet diktatörlüğünde yıldızlaşarak estetikten başka hiçbir şeye yaşam hakkı tanımayan bir “sanatçı” olarak ortaya çıkan Carlos Wieder’in hikâyesi, Şili’nin yakın tarihiyle iç içe geçince Güney Amerika’nın en özgün anlatılarından biri doğuyor. Roberto Bolaño külliyatının temel bileşenlerinden Uzak Yıldız, işkence, sürgün ve ölüm arasında seçim yapmaya zorlanan bir neslin iğneleyici portresi.

Sıcak bir buğu soluyor sanki şehir. Öğle güneşi tutuşturuyor dört bir yanı. Her nasılsa inşaat gürültüleri susmuş. Alazlı bir sessizlik yayılmış sokağa. Tekrarlayacakmış fırtına, sık sık hem de. Bir zamanlar gülibrişimlerin, ıhlamur ağaçlarının güzel kokular saçtığı, gümüşbalıklarının, lüferlerin neşeyle oynaştığı, kırlangıçların, güvercinlerin örgürce kanat çırptığı gri şehirde artık ağır bir hava, kötü bir koku ve metal sesi var. Kıyamet öncesi sanki. Tam da aşktan umudun kesildiği, müziğin sustuğu günlerde bir akordeon tınısıyla, yeşeren aşk, büyük değişimin başlangıcı olabilir mi? Uyandığımızda gri şehir eski renklerine, cıvıl cıvıl neşesine kavuşur mu peki? Jale Sancak duru, yalın anlatımıyla kuşa, ağaca, denize, sokaklara ve insana hayat verirken, kaybettiğimiz güzellikleri yeniden kazanacağımıza dair umudumuzu da tazeliyor.

Üşengeçlik tembelliğin yumuşatılarak söylenmişi galiba. Birçok insan üşengeç olduğunu söyler de tembelim demez. Bir oduncunun üşengeçliği başına öyle bir iş açmış ki sormayın. Söylerdim ama unuttum.