En Son Eklenenler

Türkiye'de düşünce tarihi, din ve siyaset sosyolojisine yaptığı önemli katkılar nedeniyle düşünce hayatımızın öndegelen isimlerinden biri olan Şerif Mardin, toplumumuzda yüzyılı aşkın bir süredir gündemde kalan din, modernleşme, batılılaşma gibi olguları resmi yorumun da yerleşik muhalif söylemlerin de dışında kalarak, toplumsal zemin ve arka planlarıyla inceler. Mardin'in pozitivist Batı düşüncesinin Türkiye'de egemen görüşle birleşerek biçimlendiği "kabul edilmiş" eğilim ve yönteme kapılmayışı, toplumsal değişim dinamiklerini genelgeçer kalıplara sokmayışı, resmî ideoloji ve kemalist söylemin etkilerinden uzak kalışı, onu "Cumhuriyet aydınları"nın önemli bir kesiminden kalın çizgilerle ayırır ve bütün eserlerini toplumbilim dünyamızda ayrıcalıklı bir yere koymayı gerektirir.Siyasal ve sosyal bilimler, Şerif Mardin'in 1950'lerden beri sosyal bilimler alanında yazdığı makalelerin ve kitap eleştirilerinin derlemesi. Derlemede yönteme, metin analizine, ideolojik sembol tahliline, sosyolojik kavramlara v.b. dair, daha "teknik" özellikli metinler yeraldığı gibi, Türkiye'nin siyasal ve toplumsal kültür yapısını konu edinen ve yorumlayan eleştirel makaleler de var.

Ülkenin bir yerinde bir yaşlılar yurdu... Ve yolları burada kesişmiş, değişik yörelerden, değişik katmanlardan "yaralı" insanlar... Bayan Kasımpatı, Bayan Gümüş, Karikatür Adam, Cabbar, Bay Sakallı, Bayan Minnoş, Bayan Çığlık, Büyük Kız Kardeş, Küçük Kız Kardeş, Menekşe, Bayan Cennet, Bayan Öğretmen, Bayan İp, Benek, Doktor, Doktor'un Bayanı, Albay... Her birinin öyküsü ayrı olsa da, şu ya da bu biçimde ezilmiş, yok edilmiş, zavallı insanlardır hepsi. İrfan Yalçın, ustaca bir kurguyla, kahramanlarının birbirleriyle ilişkilerini geçmişleriyle harmanlayarak anlatıyor. Ve yaralar deşildikçe "yaralı" bir ülke görünümü çıkıyor ortaya. Yoğun bir anlatım, şiirsel bir dil... Elinizden bırakamayacak, bir solukta okuyacaksınız.

Anımsamıyordu. Eskiden neydi? Anımsamaya da çalışmıyordu. Zaman zaman pencereden görünen manzaranın eski biçimi diye düşündüğü bir görüntü belleğinde canlanır gibi oluyordu, sokak belirip siliniyordu, sanki bunlar eskiden ne olduğunu, şimdi dönüştüğü şeyi açıklayabilirmiş gibi. Eskiden ne olduğu öteki kıyıda, çatlayan öte tarafında kalmıştı, bu doğru - şimdi olduğu şey ise tuhaf bir boşlukta. Anımsayamazdı, anımsayanın kim olduğunu bile söyleyemezdi...