En Son Eklenenler

Amerikalı Prometheus, atom bombasının babası olarak kabul edilen parlak ve karizmatik fizikçi J. Robert Oppenheimer’ın ilk tam kapsamlı biyografisi. Günümüzde hâlâ önemli bir konu olan, atomik maddelerin uluslararası örgütler tarafından kontrol edilmesine dair bir teklif kaleme alan Oppenheimer, hidrojen bombasına karşı çıktığı gibi Hava Kuvvetleri’nin nükleer savaş planlarını hep eleştirdi. Atom karşıtı bu tür çıkışları yüzünden, 1950’lerin şimdilerde çoktan unutulmuş çalkantılı döneminde Atom Enerjisi Komisyonu Başkanı Lewis Strauss, süper bombanın en büyük savunucusu Edward Teller ve FBI Direktörü J. Edgar Hoover’ın hep hedefinde oldu. ABD’nin nükleer sırları konusunda kendisine güvenilemeyeceği söylendi. Christopher Nolan tarafından sinemaya uyarlanan Pulitzer ödüllü bu eser Oppenheimer’ın hayatını ve yaşadığı dönemi en ince ayrıntısına kadar irdeliyor. Amerika’daki ve yurtdışındaki arşivlerden, FBI kayıtlarından, Oppenheimer’ın dostları, ailesi ve meslektaşlarıyla yapılan söyleşilerden hareketle ortaya çıkarılan bu kitap oldukça yorucu bir araştırmanın ürünü.

Deniz kenarında yaşayan ve martıları seven bir adam vardı. Her sabah denize inip martılarla dolaşırdı. Yanına sayılamayacak kadar çok, yüzlerce kuş gelirdi. Bir gün babası ona dedi ki, 'Martıların seninle dolaşmaya geldiklerini duyuyorum - birkaçını bana getir de oynayayım.' Ertesi gün, deniz kıyısına gittiğinde, martılar başının üstünde turladılar ama aşağı inip yanına gelmediler. Yaşam bir dedikodudan ibaret, yaradılışın sonsuz sessizliğinde anlatılan bir dedikodudan ve insanoğlu dedikodu üreten bir tür. Bir Tanrı değilsen mutlaka dedikoduyu seviyorsundur: Adem ile Havva'nın öykülerini seviyorsundur; eski Yunan, Roma, Çin öykülerini seviyorsundur. Milyonlarcası var - hepsi de güzel.

Zeytin ve yavruları, bahçede neşeyle oynarken kış yaklaşıyordu. ABC grubu üyeleri Ali, Burak ve Can; köpeklerin kış boyunca üşümeden kalabilecekleri yeri düşünürlerken imdatlarına Beliz abla yetişiyor. Ancak mahallede hala köpekleri istemeyen Sadi Bey belediyeye şikayette bulunmaktan geri kalmıyor. Bakalım, bu durum nasıl değişecek?

Çalı, ağaç olmak istiyordu. Gösterişli, güçlü, meyveli ve kokulu bir ağaç... Dikeninden kurtulabilirse ağaç olabileceğine inanıyordu. Denedi, denedi, denedi... Ama bir türlü dikenini söküp atamadı. Çünkü o bir çalıydı. ''Dikenli olmak'' ya da ''cılız bedenli bir çalı olmak'' bunların hiç bir önemi yoktu. Çalının hikayesi kendini kabul etmenin ve sevmenin gücünü anlatıyor. Yalnızca çocuklara değil, büyüklere de...