En Son Eklenenler

Fransız hukukçu, düşünür ve tarihçi Alexis de Tocqueville’in 1835 ve 1840’ta iki cilt halinde yayımlanan Amerika’da Demokrasi başlıklı çalışması, siyaset bilimi literatürünün kanonik eserlerinden biridir. Demokratik Zorbalık kitabı, Amerika’da Demokrasi’nin “Demokratik Duyguların ve Düşüncelerin Siyasal Topluma Etkisi Üzerine” başlıklı dördüncü ve son bölümünden oluşuyor. Tocqueville, bu ülkenin toplumsal yapısı ve genç Amerikan demokrasisinin siyasal sistemi üzerine yaptığı gözlem ve incelemeler ışığında “yaşlı Avrupa”da yaşanan siyasi gelişmeler, kamu yönetimi sistemleri, güncel sorunlar ve çözüm yolları üzerine karşılaştırmalı bir çözümlemeye girişir. Düşüncesinin temel eksenini liberalizmin ön plana çıkardığı özgürlükle, sosyalizmin temel aldığı eşitlik kavramları arasında bir denge kurma çabası oluşturur. Tocqueville'in o dönemde ortaya attığı sivil toplum destekli katılımcı demokrasi modeli, çağdaş demokrasi anlayışının kurucu öğelerinden biridir. Yazarın bu katkıları, çağdaş demokrasilerin yaşadığı sorunlarla yeniden güncellik kazanmıştır. Tocqueville’in düşüncesinin ana unsurlarını özetleyen bu kitap, bugün belki çok kullanılmaktan içi boşalmış bazı kavramların kökenini hatırlatarak günceli anlamlandırmamıza ve güncel sorunlarla ilgili tartışmalara katkıda bulunacaktır. (Tanıtım Bülteninden)

Türkçe edebiyatın cesur kalemi Hüseyin Rahmi Gürpınar, Can Pazarında., gelir dağılımındaki dengesizliğin sebep olduğu sosyal sorunları, hiçbir eserinde taviz vermediği özgün anlatı¬mıyla sunuyor: basit ama son derece çarpıcı. Savaş yıllarındaki yoksulluk, İstanbul'u bir nevi "can pazarı"na çevirmiştir. Kuru ekmeğin bile kapanın elinde kaldığı bu yıllarda, "başarıya götüren her yol mubahtır" düsturuyla hareket eden bir grup düzenbaz; simsarlara, mirasyedilere kumpaslar kurarak onların servetlerinden nemalanma yoluna giderler. Alternatif bir Robin Hood'luk öyküsü olarak da okunabilecek bu romanda Hüseyin Rahmi, bir kez daha ahlak, dürüstlük ve namus kavramlarını tartışır. Can Pazarında, her yazarın resmetmeye kolay kolay cesaret edemeyeceği toplumsal panorama, acımasızca ve o bildik Hüseyin Rahmi İronisiyle okuyuculara sunuluyor.

Kimiz Biz, Kimlerdeniz? İnsanbilimci profesör Bozkurt Güvenç, "Türk Kültür Tarihinin Kaynakları" üzerinde yaptığı yaklaşık on yıl süren çalışmasını, "Türk Kimliği"nde okuyucuyla buluşturuyor. Yaklaşık dört bin yıllık bir tarihi, objektif bir gözle geniş bir perspektiften kaleme alan yazar, okuyucuyu zengin bir kültürel yolculuğa çıkarıyor. Türk Kimliği'nin çok katmanlı atlasında, değişen zaman ve süreçlerin izinde, geçmişe bakarak bugünü sorguluyor. Türkiye Bilimler Akademisi'nin onursal üyesi ve Yeditepe Üniversitesi Antropoloji Bölümü'nde akademisyen olan Bozkurt Güvenç, "Biz Kimiz?" sorusunun tüm cevaplarını cesur, akıcı ve zengin anlatımıyla "Türk Kimliği"nde veriyor. (Tanıtım Bülteninden)

Parfüm dünyasının gerçek bir uzmanı şunları söylemişti: 'Parfümler, doğanın verdiklerine insan ustalığının katılması ürünüdür, ama hiçbir parfüm kadın tenine değmeden gerçek bir koku değildir. Parfüme kişiliğini veren, kadının özel ten kokusudur. Onun için de parfüm her kadında birbirinden farklı özellikler kazanır. Parfüm sürmenin ustalığı, bu karışımın oluşmasına yardımcı olacak ölçüde sürmeyi bilmektir. Böyle sürülmediği zaman kadın sadece parfüm kokar, ama sürmesini bile kadının kendisi kokar. Önemli olan da parfüm değil, kadının özel kokusudur. Bu özel kokuyu kadının giydiği eşyaların durduğu gardropta, çamaşırlarında, özel yerlerinde bulabilirsiniz. Dikkat edin, özel kokusunu tanımadığınız hiçbir kadını gerçekte tanımış sayılmazsınız.' Ne yazık ki insanın kokusuna önem vermeyi bilmiyoruz. Sonra bir gün 'mutluluğun kokusunu' tanıyacaksınız. Tenin hafifçe pembeleştiğini göreceksiniz. Güneşin ilk ışıklarına eşlik eden toz pembedir bu. Mutluluğun biraz utangaç, biraz ürkek, biraz çekingen başlayan, ama sonra cesaretle yayılan, güç veren, kendini duyuran özel pembesi. Bu pembeliğin üzerine dikkatle bakacaksınız. Orada buğulu bir nemlenme göreceksiniz. Hep uçan, hep havaya karışan, hep yenilenen uçucu bir nemlenme. Görenlere 'Sende bir şey var, âşıksın galiba!' dedirten bir bahar tazeliği, filiz tadı. Yaklaşın o tene. Yaklaşın ve mutluluğun kokusunu duyun. Birbiriyle uyum içinde binlerce kokunun süzülmüş kokusunu duyun. Pembeden eflatuna, deniz mavisinden güneş sarısına değişen gökkuşağı renklerindeki özel kokuyu. İnsanı rahatlatan, dinlendiren, coşturan, kıpırdayan, susturan, konuşturan mutluluk kokusunu duyun. Dünyanın en güzel kokusu budur. Bebeğin annesinden aldığı koku budur. Annenin bebeğinden aldığı koku budur. Seven insanın sevilen insandan aldığı koku budur. Ama bu koku kendiliğinden olmuyor. Buna emek vermek gerekiyor. Sabahların, gecelerin, gün ışıklarının birbirine karşıması gerekiyor. Umutsuz günlerde, umutlu günlerde birbirinin değerini bilemek gerekiyor. Mutluluk kokusu dağlarda, ırmaklarda değil. Bu koku yalnız insanda. İnsanın insanda yarattığı koku bu. İnsanı insan kılmanın kokusu. Sevginin kokusu. Güvenin kokusu. İyi ki sen varsın kokusu. Keşke şimdi yanımda olsaydın kokusu. Seni seviyorumun kokusu, beni seviyorsunun kokusu... Bir gün mutluluğun kokusunu tanıyacaksınız. O zaman daha da mutlu olacaksınız, biliyorum. Dr. Erdal Atabek - Kırmızı Işıkta Yürümek