En Son Eklenenler

"İşte geldim. Koynumda aylarca biriktirdiğim karanlığımla geldim. Sunacağın aydınlığın her zerresine ihtiyacım var olarak geldim. Kendimi kaybettiğim dünyada, kaybetmenin mükâfatı sen ol diye geldim. Sana varmamın sınırını belirlercesine çizdiğin gözlerinin sürmesine sür beni diye geldim. Bundan sonra beni sen yaz diye dilemeye geldim. Bir telinden tutunmaya hazır olduğum saçlarınla tel tel tut beni diye geldim. 'İnsan güzeli neden arar' diye çırpındığım yerden, güzel olan sen ol, tut elimden çıkar beni diye geldim... Uyanışlarımın sabahında, üstüme kokun sinsin diye geldim. 'Uyan artık, kahvaltı hazır, git artık geç kalacaksın, gel artık özledim' de diye geldim." Denemeleriyle tanınan Mehmet Ercan bu kez bir romanla çıkıyor okurun karşınsa. Genç bir adamın "aşık oldum" diye yola çıkıp, kendini ve yaşamı sorgulayışını ele alıyor... Ruhum Sana Emanet, aşkın yakıcılığını ve acısını hissettirirken aslında daha derinlerde bir varoluşsal kaygının olduğuna ve onun yarattığı sancıların derinliğinde kendimizi bulacağımıza dikkat çekiyor. Asıl meselenin hedefe ulaşmak değil, hedef için yapılan yolcululuğun kendisi, yolun kendisi olduğunun altını çiziyor... "Damarımdan kanımı aldı, dingin aktım o an. Aklımdan fikrimi aldı. Kalbimden öfkemi, beklentilerimi aldı. Bütün sorularımı aldı. Bütün sorunlarımı aldı. Bütün nedenleri aldı benden. Vücudumdan sinirimi aldı. Gözlerimden yaşlarımı. Delice akan yaşlarımı aldı. Ses tellerime çocuk gibi ağlayışlarımı düşürdü. Ağladım. Çekinmeden ağladım. Doya doya ağladım. İçimi döke döke ağladım. Toparlanmak için dağıldım..."

Kahramanlarımız Kaya ile Sinan ılık bir sonbahar günü zeytin ağacının altında kitap okumaktadırlar. Kitabını bitiren Sinan bu defa elinde sabah babaannesinin kütüphanesinde bulduğu, kalın bordo ciltli bir kitapla Kaya’nın karşısına geçmiştir. İçinde Türk Masalları olan bu kitap, Kaya ile Sinan’ı Kara Yılan’ın hikâyesine götürür. Okumayı sevdiren, eğlendiren ve eğlendirirken öğreten bir kurgu ile oluşturuldu..

17. yüzyıl İngiltere'si olan ya da olmayan, fantastik bir dünyada Thames Nehri'nde bir bebek bulunur. Jordan adındaki bu bebek, Köpek Kadın tarafından kurtarılır ve büyüyüp dünyayı gezmeye başlar; ama maceralarında karşılaştığı tuhaflıklar kendi zihninin ürünüdür. Vişnenin Cinsiyeti, hayal gücüne yazılmış bir güzellemedir. Olup bitenler arasındaki boşlukları ve o boşluklar arasındaki tanımlanmayan zamanları dert edinen, zamanla derdi olan, okumanın bize okumamaktan daha çok zaman kazandıracağını öğütleyen bir eser; özlemi çekilen, hayali kurulan şeylere dair, katı cisimlerden oluşmuş dünyaya bir meydan okumadır. Bizi bir içsel yolculuktan diğerine taşırken, zamanın ve belleğin doğası üzerine de baş döndürücü sorgulamalara götürür. Jeanette Winterson, tarih ve gerçeklik, aşk ve cinsellik, yalan ve gerçek gibi kavramların algılanışı üzerinden oyunlar oynayarak ustalıkla kaleme aldığı Vişnenin Cinsiyeti'nde on iki prensesin hikâyesini anlatır; bu prensesler sonsuza kadar mutlu yaşamışlardır ama kocalarıyla değil...