Eserlere Göre Listeleme

Duyabilen Biri Olarak İşitme Engelli Ebeveynlerle Büyümek... İşitme engelli bir çiftin duyabilen oğlu olarak dünyaya gelen Myron Uhlberg’in öğrendiği ilk dil işaret dili, ilk işaret ise « Seni Seviyorum » oldu. Amerika’daki Büyük Kriz yıllarında bile Uhlberg Ailesi’nin sessiz evi, sevgi, sıcaklık ve iyimserlikle doluydu. Dışarıda ise durum tamamen farklıydı. Henüz Amerikan İşaret Dili kabul edilmemişti ve işitme engelliler görmezden geliniyor, aşağılanıyordu. Myron ebeveynlerinin işaretlerini İngilizceye, konuşmaları ise işaret diline çevirerek onların dış dünya ile iletişimini sağlıyordu. Myron bir gün, içinde büyüdüğü dünya ile ileride kendisinin olacak dünya arasında sıkışıp kaldığını fark etti… Sessizliğin Sesi, yazar Myron Uhlberg’in gerçek yaşamından anılar içermektedir. Kitap, işitme engellilerin günlük mücadelelerini bazen sıra dışı bazen komik bir dille anlatmaktadır.

Duy bu ince gürültüyü, akıyor; sessizlik bu. Dinle, hiçbir şey duyulmazken ne duyduğunu dinle Paul Valéry’nin bu tavsiyesine uyup dinleyebilir miyiz sessizliği yoksa yaşadığımız gürültü çağında unuttuk mu ne olduğunu? Bugünlerde birçoğumuz için sessizlik doldurulması gereken tekinsiz bir boşlukken, kimilerimiz de sessizliğin hikmetini yeniden öğrenmeye çalışıyor. Fransa’nın yaşayan en önemli tarihçilerinden biri kabul edilen Alain Corbin gürültünün mekândan uzaya her yeri işgal ettiği bu çağdan hareketle, sessizliğe eğitici bir değer atfedilen, konuşmanın nadide görüldüğü çağlara bakıyor. Sessizlik sesin yokluğu değil de meditasyonun bir koşulu olarak çıkıyor karşımıza, tefekkür ve derin düşünüş olarak; sözün tezahür ettiği içsel bir yer olarak... Sessizliği deneyimleme biçimlerinin, sessizlik arayışlarının muazzam çeşitliliğini ve geçirdikleri evrimi edebiyat ve düşünce metinlerine, resim ve sinemaya atıflarla irdeleyen Corbin sessizliğin tarihi üzerine bir ilk çalışma olarak gördüğü bu kitabında, insanın sessizlikle ilişkisinin yaşam için ne kadar kurucu olduğuna dair önemli ipuçları veriyor.

Geride sadece sessizlik kaldığında gerçek duyulabilir mi? Patch ve Nora arasındaki çığlık, yerini sessizliğe bırakmıştır. Patch'in karanlık geçmişindeki sırların üstesinden gelmiş… birbirinden tamamen farklı iki dünya arasında bir köprü kurmuş… ihanet, sadakat ve güven duyguları zorlu sınavlardan geçmiştir. Ve bütün bunlar, cennet ve dünya arasındaki sınırları aşan bir aşk uğruna göze alınmıştır. Birbirlerine duydukları sarsılmaz güven haricinde hiçbir şeye sahip olmayan Patch ve Nora, uğruna çaba harcadıkları her şeyi ve aşklarını paramparça edebilecek bir güce karşı umutsuz bir savaşa başlarlar...

Engin Akyürek’in Sessizlik adlı öykü kitabı okuru; insanların birbirlerini gözünün içine bakarak tanıdığı, konuşarak dokunduğu, dertleşerek anlaştığı yıllara götürüyor. Çocukların hâlâ çocuk olduğu, boş arazi görünce topu alıp koştuğu, komşuların teklifsizce birbirlerinin kapısını çaldığı, bayramların hep birlikte kutlandığı, mutlulukların acıların paylaşıldığı… Aşkların like’lara kurban gitmediği, sessizliğin ayrılık anlamına geldiğinin bilindiği yıllara. Arsızlığı aramızdaki ilişkinin zamansal yolculuğuyla ilgili değildi. Arsız olduğu zamanlar gözlerini bana diker, benimle dalgasını geçip kedilik görevlerini asla yerine getirmezdi. Kedinin görevleri mi olur, demeyin. Hani kendini iki sevdirir, yalandan mauvv der, oyun icabı da olsa suçluluk duygusu yaratır ya, ondan diyorum... *** Dünyanın en güzel aşk sahnesini çekiyorduk. Kolumdaki hesap makineli saatime bakarak “Pardon! Saatiniz kaç?” demişti. Saatim 8.15’i gösteriyordu. Zamanın çeyrekliğinin bir lüzumu yoktu. Yirmi geçelerde inecekti zaten. Sesini içimin kayıt cihazı hafızasına almıştı. Bütün seslerde artık onunda notası olacaktı. *** Elimdeki kömür parçalarına bakıp kardan adamımla konuşur gibi: “Anne iyi adamlar hep güzel mi gülerler?” “Nerden çıktı şimdi bu, kim söyledi bunu sana?” “Kim söyleyecek: Kardan adamım.”