En Çok Görüntülenen Kitaplar

Ses dediğin nedir ki? Uçar gider. Duyar unutursun. Zaman gibidir ses. Yitirir gidersin tadına doyamadan... Artık sesler yok olmayacaktır. Çaresi bir yeni icattır. Edison'un ünlü aleti: Fonograf. Fonografın ardından ortaya çıkan gramofon makineleri birdenbire popüler oldu; kıraathanelerde, eğlence yerlerinde, evlerin pencerelerinde, Kâğıthane kayıklarında süslü, boyalı ve gürültülü borularıyla. Plaklar kapış kapış satılıyordu. Ne de olsa gramofon çağı başlamıştı... "Haydi efendiler, rakıdan çatlayan Neyzen Tevfik'in plakları 50 kuruşa... Bir daha bulamazsınız, rakıdan çatladı, öbür dünyaya gitti..." "Sinemanın istirahat salonu çok şık bir yerdi. Antraktta, burada oturup, kulaklıkla radyo dinlenebiliyordu..." "Dört gecedir Tayyare binasında temsiller veren Süreyya Opereti halkımızın pek hoşuna gitmiş ve heyet çok rağbet görmüştür..." "Kadınlarımız 1948'e yarı çıplak girdiler. Bu yeni moda bizim tombul, mülahham (etli) Bayanlarımızın hepsine yakışmamış..."

İncil / Baal (1919) Baal (1922) Baal’in Yaşam Öyküsü Gecede Trampet Sesleri Düğün Dilenci veya Ölü Köpek Şeytanı Kovma Karanlıkta Işık Balık Avı Ova Bertolt Brecht 15 yaşında, lise öğrencisi iken ilk dramatik eserini yazar: İncil. Eser, 16. Yüzyılda Nederland’ın İspanyol-Katolik birliklerine karşı verdiği özgürlük savaşından bir bölümü sergiler. Oyun, birçok yönden Brecht’in gerek evdeki, gerekse okuldaki kişisel yaşantılarıyla ve öncelikle de okuduklarıyla bağlantılıdır. Baal (1919), Baal (1922), Baal’in Yaşam Öyküsü: Mart 1918’de Brecht, arkadaşı Caspar Neher’e şu haberi iletir: "XV. yüzyılda Bretagne’da katil, sokak soyguncusu ve balad şairi olan François Villon üstüne bir oyun yazmak istiyorum" O sıralar Villon’un yaşamı ve yapıtlarıyla Brecht çok ilgilenmişti, şiirlerinde de ondan esinlendiği hiç az değildir. Neher’e yazılan satırlar, Baal’e yönelik bir düşünsel ön adıma işarettir. Bu işaret, geniş anlamda Brecht’in üstünde uğraştığı, Villon’un, Rimbaud’nun, Verlain’in ve Frank Wedekind’in yaşam ve yapıtlarından meydana gelen edebi ve tematik malzemeyi göstermektedir; ki bir başka oyunun itkisi 1918 ilkbaharında ve yazında Baal’in ilk yazımını sağlayacaktır. Gecede Trampet Sesleri: Oyunun öyküsü, yalnız zaman olarak değil, konu malzemesi olarak da Kasım devrimiyle ve 1919 başındaki devrimci çatışmalarla bağlantılıdır. O dönemde yüzbinlerce asker savaş cephelerinden geri döner, ama bunların çok azı devrimci çatışmalarda aktif olarak yer alır, ötekiler ya "evlerine gider", ya da Brecht’in kardeşi Walter gibi devrimci kalkışmanın bastırılmasına katılır. Oyun, dönemin olaylarıyla yoğun hesaplaşma içindedir. Düğün, Dilenci veya Ölü Köpek, Şeytan Kovma, Karanlıkta Işık: Brecht’in 1919 sonbaharının yazdığı oyunlar içinde dört ya da beş tek perdelik vardır: Ölü Köpekler, bir kral ile köpeğinin ölümüne matem tutan bir dilenci arasında diyalog; Düğün, bu tek perdelikler içinde daha sonra üstelik de Frankfurt'da oynanma şansını bulmuş tek oyun, Şeytan Kovma, bir köylü güldürüsü ve Karanlıktaki Işık. Bu oyundaki salt ticari iki işletme arasında patronlarının sonunda ortak olarak birleştikleri genelev ile aydınlanma çadırı arasında ortaya gelen kavgada ilk kez burjuva kapitalizmi konusu dile gelir. Dramatik açıdan en zayıf olan Ölü Köpekler, dili bakımından en etkileyici oyunudur.

8 Ekim 1978, 12 Eylül’ün en kanlı cinayetlerinden birinin tarihi olarak geçti kayıtlara… 7 Türkiye İşçi Partili üniversite öğrencisi Ankara’da Bahçelievler’de öldürüldü.. Abdullah Çatlı, Haluk Kırcı, Ahmet Ercüment Gedikli ve Mahmut Korkmaz kanlı bir imza attılar tarihe… Dava hukuken bitti, ama siyasi olarak hiç bitmedi, hâlâ da güncel… O saldırı neden yapılmıştı? Amacı neydi? Bahçelievler’deki 56/2 nolu dairede tetik çeken Haluk Kırcı mıydı? Stayer tabancalı genç nasıl ortadan kayboldu? Abdullah Çatlı ve Haluk Kırcı neden sustu? Yıllar boyunca kanlı gecenin failleri arasında olan genci kim koruyup kolladı, adı niçin ortaya çıkmadı? İşte bu kitap sayesinde tüm bu soruların cevabını bulacak ve Bahçelievler olayı ile ilgili bu güne kadar bildiklerinizi ters yüz edeceksiniz…

"Kıştı. Havalar çok soğuktu. En son odun kırıntılarını ve tezekleri de yaktı. Başka çaresi yoktu. Karşı dağlara odun kesmeye gidecekti. Bir kaç kez niyetlendi. Her tarafı kaplayan yoğun sis, buna izin vermedi. Yetimlerin üşümesine tahammül edemedi.Üzüntüsü diline yansıdı. Kendi kendine: -Ne pahasına olursa olsun; yarın odun kesmeye gideceğim, diye mırıldandı. Tüfekten çıkan ses yankılandı karşı dağlarda. Sonra da gök kubbeyi kapladı olanca hızıyla. Ağırlığı Saraycık köyünün üzerine düştü. Bomba gibi patladı; yaktı, üttü gönülleri. Yürekleri dağladı. Zihinleri kara düşünceler kapladı. Onarılamaz yaralar açtı. Yarınlara ümitsizlik saçtı... Kardelenler kırmızıya büründü. Bu kanın ağırlığıyla belki de bundan sonra hep kırmızı açacaklardı..."