En Çok Görüntülenen Kitaplar

New Yorklu bir belgeselci olan Jeremiah Salinger, eşi ve beş yaşındaki kızıyla birlikte İtalya’daki Dolomit Dağları’nın yamacında bulunan bir kasabaya taşınır. Oranın yerlileri tarafından kurulan arama kurtarma ekibini görünce onlarla ilgili bir belgesel yapmaya karar verir fakat çekimler sırasında yaşanan korkunç bir kazada Salinger hariç ekipten herkes hayatını kaybeder. Salinger hastaneden çıktıktan sonra yaşadığı vicdan azabıyla baş etmeye çalışırken pek çok fosile de ev sahipliği yapan görkemli ama bir o kadar da tehlikeli Bletterbach Vadisi’ni ziyarete gider ve burada yıllar önce korkunç bir cinayet işlendiğini öğrenir. Kasabanın yerlisi olan üç genç, insan mı, hayvan mı olduğu bile belli olmayan bir şey tarafından öldürülmüş ve katil asla bulunamamıştır. Salinger depresyonun pençesinden kurtulmak için bunu bir şans olarak görür ve olayı araştırmaya karar verir. Fakat kasabalılar bu işin peşini bırakması için Salinger’ı tehdit etmeye başlar. Bletterbach Vadisi ise içinde sakladığı gizem ve buz dolu mağaralarıyla Salinger’ı kendisine çekmektedir. Nesilden nesile aktarılan korkunç hikâyelere de konu olan bu vadide lanetli bir şeyler vardır ve Salinger her ne pahasına olursa olsun bunu çözmek zorundadır. Fakat araştırdıkça hikâyenin aslında çok daha derin bir yanı olduğunu keşfeder. Ta ki korkunç gerçeklere erişene dek.

Aradığın mucize uzakta değil, senin içinde! Gerçekleşmiş bir hayalin yaşattığı coşku benzersiz. Neler yok ki o coşkuda; taşkın ruhtaki hevesi kırmak yerine sahiplenen, cesaret veren o “yakın”la çoğalan gurur, yoksunluğu alt etmenin sevinci, toplumsal olarak işe yarama duygusunun özgüveni. Tüm bunları Güç Sensin’de gözlerim dolarak fark ettim. Hayalinin peşinden giden gençlerin hikâyesini okurken şunu hissettim; gençlerin önünü açacak mucizenin uzakta, dışarıda değil çoğu kez yanı başında olduğu ne kadar bilinse o kadar iyi. - Çiğdem Toker (Sözcü Yazarı)

"Aycın Esrârnâme´de, ilk bakışta, bize Keloğlan masalları anlatıyor. Ama ne yazdığı masal, ne de anlattığı, bildiğimiz Keloğlan. O, masal dili ve kurgusuyla bize bizi, insanoğlunu anlatıyor. Saf ve yalın bir Müslüman bakışla insanın iç çatışmalarını, aldanışlarını, tutkularını, arayışlarını anlatıyor; dünyayı ve hayatı yorumluyor."Daha da önemlisi, bunu yaparken, geleneksel bir anlatım biçiminin nasıl dönüştürülebileceğini, nasıl yeniden üretilebileceğini; kimi geleneksel ve kültürel öğelerin simgesel değerlerinden yararlanarak nasıl iç içe geçmiş anlam katmanları oluşturulabileceğini büyük bir başarıyla gösteriyor. "Kısaca söylersek, Esrârnâme, geleneksel masal anlatım biçim ve yöntemlerinden yararlanılarak yazılmış çağdaş bir roman; uzun bir aradan sonra yapılmış yeni bir özgün deneme."Aycın´ın bu denemesinin gereken ilgiyi göreceğini, Esrârnâme´nin Muhayyelât ve A´mâk-ı Hayâl gibi tek ü tenha kalmayacağını ummak, her şeye karşın, aşırı bir beklenti olmayacaktır." (N. Ahmet Özalp´in kitaba yazdığı "Sunuş"tan)

Karanfiller, güller, sümbüller, laleler renk renk; papatyalar sarı. Ama hepsinin kokusu aynı: lavanta; buram buram hem de. Olsun. Canlı canlı hepsi. Sanki yıllar önce yaratılmamışlar gibi, yıllardır kapalı bir sandığın içinde boyunları bükük, onları elleyecek, okşayacak, seyredecek birilerini bekleye durmamışlar gibi. Ya öyküleri? Hepsininki ayrı. Kırmızı güllü karyola eteği, dayılarının sünnet düğünü için işlenen yatak takımından arta kalanmış. Mor sümbüllü kırlentler, büyük dayısının doğumu için işlenen takımdan. Pembe karanfil işlemeli kundak küçük dayısınınmış. İlk çocuğu erkek olunca ikinci kız olur sanmış anneannesi Bakiye hanım; onun için pembe yapmış kundağının karanfillerini. Annesinin kundağı sarı papatya bezeli. Pembe yaparsa Allah’ın gücüne gider diye, sarı papatyalarla bezemiş bu defa.