En Son Eklenenler

Küresel Ekonomik Statükoya Teslim Olmamak İçin Finans Kaynağı Önerileri

“Eğer günahlarından ders çıkarıp onları ‘iyiliğe’ dönüştürmeyi, hissettiğin pişmanlık ve vicdan azabının yangınında ruhunu güzelleştirme arzusu ile tekâmülünü gerçekleştirmeyi başarabilirsen, işte o zaman kişiye ‘günahkâr’ denilmesinin arkasındaki ‘gizli Rahmet’i de anlarsın… Günahından ‘kâr’ edene ‘günah-kâr’ denir. Günah-kâr günahlarından dolayı aczini görüp boyun eğmeyi, ‘yokluğu’ yaşamış; Rabb’ine karşı duyduğu utanç ile varoluş amacını gerçekleştirme peşine düşmeyi öğrenmiş, hatalarını ve isyanlarını ilahî hakikatini aşikâr etmek için ‘bir dönüşüm vesilesi’ kılmış kişidir.” Misafir’in sözleri bütün hücrelerimi âdeta yakmıştı. Günah-kâr… Günahlarından dolayı duyduğu “samimi” utancı ve pişmanlığıyla Rabb’inin affı ve merhameti sayesinde “kâr” edip temizlenmiş, böylece de yüceltilmiş ruh… Aman Ya Rabbî! Bu ne muhteşem bir açıklamaydı… Misafir üzüntülü bir sesle şöyle söyledi: “Allah’ı takdir edemediler… O’nun kadrini, kıymetini gereği gibi bilemediler...” İçimi derin bir utanç kapladı... Derin bir vicdan azabı... Usulca, “Ve mâ kaderullâhe hakka kadrihî...” dedim. Gözlerime baktı: “Allah’ı takdir edemediniz…”

arihinin en ilginç dedektif karakterlerinden biri olma potansiyelini taşıyan Doktor Abílio Quaresma, akıl yürütmeyi baş tacı eder, satranç ve mantık problemlerine meraklıdır. Polisin ve adli makamların çözemediği vakalara müdahil olup suç dünyasının bulmacalarını çözmekten kendini alıkoyamaz. Bu ilginç karakter hakkındaki eskiz notları da Pessoa’dan kalan taslaklar arasındaydı. Taslaklardan hareketle bir araya getirilen Doktor Quaresma’nın dedektiflik maceralarından seçilen üç tanesi, okurlara Lizbon malikaneleri ve sokaklarında çözülecek gizemler sunar. Polisiye bir öykünün nasıl yazılabileceği üzerine bir ders haline gelen bu öykülerde Quaresma sahneye çıktığı anda Pessoa’ya özgü zihinsel yetenekler göz kamaştırmaya başlayacaktır. Pessoa: Portekiz edebiyatının matruşkası, içinden durmadan yazarlar çıkaran bir buzdağı. Hayattayken sıradan bir şair olarak tanınıyordu, ama ölümünden sonra bulunan, farklı müstear isimlerle yazmış olduğu, devasa bir örümcek ağını andıran taslakları nadir edebi dehalardan birinin bu dünyadan geçip gitmiş olduğunu gösterdi.

Bu kitabı, kimseye dinini, mezhebini öğretmek veya kimsenin tarikatını karalamak, mezhebini asimile etmek için yazmadım. Müslümanların son yıllarda mezhepçilik veya siyasal etkenlerle bölünüp parçalanması sonucu ne hâllere düştüğünü görüp, birlik ve beraberliğe bir nebze katkıda bulunabilmek için yazdım. Çünkü Müslümanların hâline çok üzülüyor, onlar için bir şeyler yapmak istiyorum. Mezhebine, tarikatına bakmadan Alevi’sini, Sünni’sini, Şii’sini, Caferi’sini çok seviyorum. İslam ülkelerinde mezhepçilik ve tarikatçılık siyasiler tarafından malzeme olarak kullanılmış, bilerek veya bilmeyerek dış devletlerin müdahale etmesine zemin hazırlanmıştır. Onlar da, demokrasi getiriyoruz, diyerek; söz konusu ülkeleri işgal edip, doğal kaynaklarını sömürmeye başlamışlardır. Aslında Allah’ımız, Kitabımız bir, Peygamberimiz bir değil mi? Birlik ve beraberlik için bu yetmez mi? Allah’a inanan, kitaba uyan, Peygamberimiz gibi dinini yaşamak isteyen herkesin hangi mezhep hangi tarikatta olursa olsun hakikati birdir. Yeter ki Sünniler gerçek Sünni, Aleviler gerçek Alevi, Şiiler gerçek Şii olsun. Mezhep ve tarikatlarını değiştirmeye gerek yok. Nerede gerçek Alevi varsa, gerçek Sünni’dir. Nerede gerçek Sünni varsa gerçek Alevi’dir. Ali’den olan Muhammed’imiz ilmin şehri, Ali kapısıdır. Durmayalım, çok geç kaldık, Ali kapısından girelim, Muhammed şehrinde buluşup kucaklaşalım.