En Son Eklenenler

Mustafa Kemal ve annesi için yazılmış ilk roman. Ona Meclis tarafından verilen soyadıyla adı Atatürk olan bu yakışıklı genç annesine benzerdi. Mavi gözleri, sarı saçları, okumaya olan merakı ve bitmeyen sevgisiyle. Zübeyde Hanım için acılarla başlayan yaşam oğlunu kucağına aldığı gün güzelleşti, o *Mustafa*sının çılgınıydı. Zaten ona bakan, onu tanıyan bir kadının sevgiden çılgına dönmemesi mümkün değildi. Zor günlerdi. Hasret herkesi, her yüreği yakıyordu. Mustafa Kemal annesine hasretti, Zübeyde Hanım oğluna... Ya Fikriye ve Latife? İkisi de yalnız onu sevdi, ama kavuşmaları zordu, hatta olanaksız, çünkü Mustafa Kemal için aşkın adı vatandı ve vatan bekleyemezdi. Çok sevdiği, hiç kırmadığı üç kadın yaşamları boyunca onu beklediler. Zübeyde Hanım İzmir’in kurtuluşuna kadar dayanabildi, Fikriye onu kaybettiğini anladığında intihar etti, Latife yaptığı küçük hataların bedelini bir daha insan içine çıkmamakla ödedi. Üçünün de rakibi vatandı ve Mustafa Kemal için söz konusu vatansa, gerisi teferruat sayılıyordu... Bu romanda bir kahramanın gün gün doğuşu, umutsuzluklar ve umutların ışığını yakabilen nadir bir insan anlatılıyor... Anadolu’daki kurtuluş günlerinin ürpertici tablosu... Bir de kaderleri onu sevmek ve beklemek olan üç mutsuz kadın... ZÜBEYDE HANIM VE OĞLU, esareti, aşkı, tutkuları, kararlılığı, cesareti ve yenilgiye başkaldırıyı anlatıyor, ama neler pahasına... Tükenmiş bir ülkeden yepyeni bir destan yaratan efsanenin romanı...

“YILIN KİTABI” SEÇKİLERİNDE SUNDAY TIMES • GUARDIAN • TIMES OBSERVER • TELEGRAPH Ölümcül seyreden bir çocukluk hastalığı, neredeyse felaketle sonlanacak bir ergenlik isyanı, ıssız bir patikada bir seri katille karşılaşma, eksik personelli bir hastanede beceriksizce yaptırılan bir doğum. Bunlar çağdaş edebiyatın önemli yazarlarından, Costa Ödülü sahibi Maggie O’Farrell’ın bizzat yaşadığı ve bu sıra dışı anı kitabıyla okuruyla paylaştığı, ölümle on yedi karşılaşmasından sadece dördü. Gerçek, soluksuz bırakan ama hepsinden öte, bizlere “derin bir nefes alıp kalbimizin atışını dinlememizi” hatırlatan bir anı-roman. "Nefes kesecek kadar iyi." Guardian “O’Farrell eline okla yayı alıp doğrudan kalbe nişanlıyor.” Times “Ölüm hakkında olup da kendimi bu kadar canlı hissettiren hiçbir kitap olmadı.” Tracy Chevalier “O’Farrell her manada bir mucize. Bu kitabı asla unutamayacağım.” Ann Patchett GOODREADS OKUR ÖDÜLLERİ ANI KATEGORİSİ YARI FİNALİSTİ

…motora hafif hafif gaz vererek pat pat sokağın ortasına gelip durdu. Şefik evden çıktı. Elif'e doğru birkaç adım attı. Ama işkillendi. Bir an aklından "Ne oluyoruz?" diye bir rüzgâr esti. Motor sesine karışan berrak genç kız sesi ona hırladı. "Şefik denen ibne sen misin lan?" Adam şaşkınlıktan bir şey diyemedi. Bir an afalladıktan sonra, kızın üstüne doğru hırsla yürüdü. Elif motoru gaz vererek bağırttı. Şefik kaçacak sandı. Yakalamak için koşmaya başladı ve en büyük yanlışını yaptı. Elif motosikleti şaha kaldırdı. Bu hareketi seviyordu. Çünkü yaklaşan adamın tam göğsüne ön tekeriyle bindirecekti. Öyle de oldu. Şefik haykırarak yere yapıştı. Elif duvarlara çamurlar sıçratarak keskin bir dönüş yaptı. Gazı verip yerdeki haşerenin üstüne sürdü. Tekerler adamın gömleğine imzasını atıp geçti. "Karına yaptıkların cezasız mı kalacak sandın ha?" Adalet adalettir. Elinden tutan yoksa, ağlayacak bir omuz, sırtını dayayacak bir dost arıyorsan biz buradayız. Hakkı yenenin yeteniyiz arkadaş!

"Tarih boyunca yiyip içtiklerimizin gizemli hikâyesi..." “Uygarlık tarihi hep egemenin, güçlünün gözünden anlatılır ama gündelik yaşamların izini sürmeye başladığımızda bambaşka bir dünya ile karşılaşırız,” diyen Petek Çırpılı, tencerenin kapağını kaldırıp en eski dönemlerden günümüze uzanan bir masal anlatıyor; tarih boyunca yiyip içtiklerimiz aracılığıyla insanlığın masalını… Bu masalda, imparatorlar kadar sıradan halk da var: Bir kölenin saçlarının arasına iliştirilmiş bamya tohumundan, Kraliçe Viktorya’nın sonsuz iştahına; muharebe alanını tepeden seyrederken açılan piknik sepetlerinden, Doğu Ekspresi’nin daracık mutfağında terleyen aşçının ızgarasına; Antik Roma’da arpa lapasını kaşıklayan gladyatörden, toplama kampında ölümü göze alarak her gece hayali bir ziyafet sofrasının tarifini bir çarşafa yazan aç kadınlara uzanan… “Yiyecek ve içecek tarihi, bize sürekli tekrarladığımız yanlışlara dair değerli bilgiler sunuyor. İçinde aşk var, cinsellik ve güç gösterileri var, salgınlar, savaşlar ve iklimin azizliği yüzünden açlık ve tokluk arasında gidip gelen insanlık var; acı, gözyaşı, yerlerinden edilenler var; adı konanlar kadar varlıkları fark edilmeden dünyadan gelip geçen milyonlarca insanın öyküsü var…”