Yazara Gore Listeleme

Yükü ağırlaşanın toprakta bıraktığı iz derin olur. Ayşegül Genç, iyiliği değersizleştirip, kötülüğü överek pürüzsüz bir zemin oluşturmaya çalışanların dünyasında, birbirlerini yüklerinden ve izlerinden tanıyanların öykülerini yazmaya devam ediyor. Romanlarıyla kendisine has bir okur kitlesi oluşturmuş yazar Ayşegül Genç’in tamamı edebiyat dergilerinde yayınladığı öykülerinden oluşan Ceylan Uykusu aynı zamanda bir ilk öykü kitabı olma özelliği taşıyor.

Güzel Bir Yüz Tiyatro

Bir insanın hikâyesi, aynı zamanda “öteki”lerin de hikâyesi midir? Kelebek etkisi hangi okyanuslarda hangi dalgalara neden olur? Hayaller çalınabilir mi? Sevginin tarifi nasıl yapılır? Aynanın iki yüzünü aynı anda görmek olası mıdır? Bir ölüm kaç kişiye dokunur da geçer? İmdi, Dikensiz gül bahçesi bekleyenlere bülbülün çilesini anlat. Sabaha dek yürekten özsuya karışan kanı… Azar azar, her an biraz daha tükenerek, nağme nağme yok oluşu, sızılı… Kim ki yürekten sevmez, ona dememeli / bu meseli. Kim ki anlamak istemez, o ne güldür ne diken… Soğumaya durmuş iklimde kıvılcım aramak yaz güneşinden, dilden dökülmeyeni ötekinin anlamasını beklemek kadar boş. Öyleyse ağustos böceği mi olmak gerek, bin im bırakmaktansa orman yoluna ekmek kırıntılarıyla. Hangi kulak duyarsa, hangi bedene ait. Geçmişin yükünü, seni var edenlerin kösnül ağırlığını sırtında taşımak nasıl bir eziyettir ki masumiyeti çiğner geçer. Aklın sınırları zorlanmaya, gizler kılıfından çıkmayagörsün. İşkencedir en eğlenceli oyun…

Usta hikâyeci Mustafa Kutlu’dan yepyeni bir eser. “Musallada bir tabut, yeşil örtü üstünde, yapayalnız… İkindi  okunmuş,  namaz  kılanlar  camiye  girmiş,  kılmayan  kalabalık  cami  duvarına  yanaşıp  saçak  altına sığınmış.  Alafranga bir muhit;  ama gelin durumu izah edin. Erkekler cami duvarında, kadınlar şadırvan altında. Haliyle haremlik selâmlık olmuş. Böyledir… Önce  bir  büyücek  naylon  top,  pat-pat  zıplayarak  müezzinin  bahçesine  kadar  gitti,  mısırların  arasında kayboldu.  Topun  ardından  bir  oğlan  çocuğu  altı,  yedi  yaşlarda; onun  ardından  aynı yaşta  bir kız,  mısır püskülü sarı saçlarını savurarak koştular. Hem koşuyor, hem gülüyor, hem cıvıl cıvıl konuşuyorlar. Mısırların arasında kayboldular. Çocuklar böyle bir rüzgâr estirdiler işte. Gökyüzünün karanlık çarşafı keskin  bir bıçakla yırtıldı. Arasından güneş çıktı, beyaz bulutlar. Kuşlar ötmeye, çiçekler açmaya başladı. Şadırvan havuzundan su sesi geldi. Hayat olanca parıltısıyla cami avlusunu ışığa boğdu…”