Eserlere Göre Listeleme

Yer yer çatlamıs eski kemanından görünürde ekmegini çıkartmaya çalısan çalgıcı Jakob öteki sokak çalgıcılarından farklıdır. Önünde notalar vardır ama o zaman ölçüsünden melodiden yoksun sadece kendisi için varolan bir dünyada sadece kendisinin anladıgı hissettigi bir seyler çalıp durur; dolayısıyla da önündeki ters çevrilmis eprimis sapkasının içi genellikle bos kalır. Avusturya edebiyatının önemli simalarından Franz Grillparzer Yoksul Çalgıcı'da 19. yüzyılın vazgeçilmez edebiyat tipi "toplum dısı insanı" karsımıza çıkartır. Kendinden geçmisçesine kemanını "gıygıylayan" bu yaslı adam aykırı bir sanatçı bir karsı tiptir; onun kisiliginde sanat ile hayatın sanat ile toplumun iliskisini sorgulayan küçük bir anlatı buluruz. Sanat Jakob için estetik-ahlaki bir ideal düzeyine çıkmıs hayat demektir.

Kilise Babaları ve Kilise Doktorları, son bin yıldır Din Bürokratlarını da yanlarına alarak Hıristiyanlığa yön vermişlerdir. Onların anlattıkları Hıristiyancılık ile Yahudi asıllı, saf ve naif ‘rabbi’ (Haham)İsa’nın eğer yaşadıysa söyledikleri neredeyse taban tabana zıttır. İsa’nın bırakın söyledikleri neredeyse taban tabana zıttır. İsa’nın bırakın söylemesini, düşlerinde görse ‘hayra’ yormayacağı Paganistik ve Helenistik uygulamaları, sanki İsa Mesih istemiş gibi, ‘Yeni Ahit’e koymuşlar ve inananlara kendi uydurdukları bu ‘Yeni Ahit’e koymuşlar ve inananlara kendi uydurdukları bu ‘Yeni Din’in esaslarını ‘dogma’ diye yutturarak onlardan bunları asla sorgulamamalarını istemişlerdir.On birinci yüzyılın ortalarında Doğu Roma İmparatoru Konstantin ile Eusebius ikilisinin başlattıkları yeni dinin ilk kurbanları Yahudiler ile Paganizme ve Hermetizme bağlı Paghanlar oldu. Ama onlardan sonra gelenler de boş durmadılar. Başta Tyanalı Apollonius olmak üzere birçok ‘gerçek’ filozof ve şifacının hayatlarını ‘çalarak’ onların bilgi ve mucize kabul edilen marifetlerini, yeteneklerini yeni tanrı İsa Mesih’e atfetmekten geri durmadılar. Başına gelenleri eğer Tanrı-Babası’nın yanından izliyorsa İsa Mesih, kim bilir ne üzülüyor ve şaşırıyordur. Ve iddia edildiği gibi bir gün geri dönerse, bugün hangi Kilise’den onu içeri sokarlar, Vatikan’ın neresinden girebilir, doğrusu meraka değer!Olayın özü şudur: İncil’in Yeni Ahit bölümünde İsa Mesih’e atfedilen birçok özellik, mucizeler de dahil ‘intihal’ izlenimini vermektedir. Bunların birçoğu, İsa’nın ağzından çıkmamış sözlerdir. Bunların birçoğu İsa Mesih tarafından yapılmış işler ve mucizeler değildir. Öyle anlaşılıyor ki, İsa da Apollonius da gerçekte Kilise Babalarının elinde oyuncak olmuşlar biri hiç aklından geçirmediği halde Tanrı yapılmış, diğeri ise yüzyıllarca unutturulmuştur.

Çoğu toplumda yoksullar, kadınlar ve çocuklardır. Eğitim seviyesi düşük olan bu kişiler kültürlerinin “yetenek gerektirmeyen” diye nitelendirdiği işlerde çalışırlar. Fakat uzmanlar tarafından sosyal dışlanma olarak tabir edilen ve toplum içindeki yerlerine bağlı olarak başvurdukları hizmetlerin seviyeleri büyük farklılıklar göstermektedir. Bu her zaman önemli bir durum muydu? Yoksul, bizden biri mi olmalıdır hep? Yoksulluğun nedenler zamanla değişti mi? Yoksulluğun tanımı hep aynı mıdır? Yoksulluk bedbahtlığının zaman içerisinde muhtelif toplumlar arasında nasıl bir nasıl çözümleri vardır? Bu kitap, bu sorulara ve dünya tarihindeki yoksulluk araştırmalarına odaklanır. Ne için yoksulluk ve niçin dünya tarihi? Aslında cevap oldukça basit! Her gün, akşam haberlerinin bizlere gösterdiği hayatların temel niteliklerini anlayıp geçmekten daha fazlasını yapabiliriz. Eğer gerçekten söylenildiği gibi para tüm kötülükleri kaynağıysa, bugünün çatışmalarının ve yarının musibetlerinin kökeninde yoksulluğun izleri sürülebilir.