Yazara Gore Listeleme

Bu kitap, daha önce üç cilt halinde yayımlanmış olan "Korku Öyküleri Antolojisi Karanlıkta 33 Yazar" ın tek kitap olarak yayımlanmış yeni baskısıdır. Yeşil Çay Hayalet Posta Arabası Yargıcın Evi Maymun Pençesi Gabriel-Ernest Tepedeki Müzik Kapalı Pencere Duvarın Ardında Bir Düş müydü? Horla Alınyazısı Favori: Tahta At Söğütler Yem Kara Satırlar Falun Madenleri Bir Kayalık Dağ Öyküsü Beyaz Tozun Öyküsü Kara Avlu Tanatvul'un Şakası Hayalet Çiftlik Evi Adsız Kent Ulthar'ın Kedileri Öteden Gelen Avcılar İnanç Hep Sürer Cehennem Güvercinleri Panjurlu Ev Yolu Açan Kemancının Ücreti Denizdeki İkinci Gece Cüce İçerdeki Oda Büyük Sürpriz Birinci Yıldönümü Kan Oğlu Bayan Gentilbelle Toplanma Yeri O Küçücük Bir Kız ve Annesinden Ayrılamaz Şahmaran Gece Seansı Styx Irmağı Ters Akar Korku Yağmur Mevsimi Güneşte Bir Mum

Issei Sagawa öldürdüğü insanların etinin çiğ ton balığına benzediğini söylemişti. Karl Decke yakalanana kadar yaklaşık 289,5 kilogram insan eti yemişti. Arwin Meives internette tanıştığı kurbanını yemişti. Nico Claux ise insan etinin nasıl pişirileceğine dair bir kılavuz bile hazırlamıştı. Mideniz mi bulandı? İnandırıcı gelmedi mi? Oysa bütün bunlar basında da yer bulan gerçek olaylar. Dünyanın en ünlü kriminologu Mark Benecke elinizdeki kitapta okuyucuyu insan ruhunun en karanlık köşelerine doğru korkunç bir yolculuğa çıkarıyor. Benecke tarih boyunca karşılaşılan yamyamlık hadiselerini, 19. ve 20. yüzyıllarda vampirlerin suç tarihini örneklerle anlatıyor. Benecke hastalık ve şeytaniliğin sınırlarına yaptığı bu gezide seri katillerin iç dünyasını gözler önüne seriyor. İki pedofil seri katille yaptığı görüşmeleri ve bunların mektuplarını yorumluyor. Benecke'nin dünyanın dört bir yanında yürüttüğü soruşturmalar esnasında edindiği tecrübeleri okurken iyiyle kötü arasındaki sınırın bazen ne kadar geçirgen olabileceğini görerek hayret edeceksiniz. Hermann Hesse'in de dediği gibi, "Aydınlığı tanımak isteyen, karanlığı da tanımalı". Bu kitabı okuduktan sonra etrafınıza daha farklı bir gözle bakacaksınız. Dr. Mark Benecke kriminolojik ipucu tespiti, araştırması ve değerlendirmesi konularında ABD, Kolombiya, Vietnam ve Filipinler'deki üniversitelerde misafir öğretim üyeliği yapmaktadır. Ayrıca başta FBI Akademisi olmak üzere birçok ülkenin polis akademilerinde de ders vermektedir. Genetik parmak izi, adli tıp ve kriminolojiyle ilgili çok sayıda inceleme makalelerinin yazarıdır. Ulusal ve uluslararası araştırma yayınları için, Moskova'da Hitler'in kafatası ve dişlerini, Transilvanya'da vampirleri, korsan Henry Morgan'a ait ipuçlarını ve Belçika'da kendini yakanların hadiselerini incelemiştir. Birçok uluslararası araştırma akademisinin üyesidir. Ayrıca çok sayıda televizyon yayını ve dizisinin bilimsel danışmanı ve Gesellschaft zur Wissenschaftlichen Untersuchung von Parawissenschaften (GWUP/Skeptiker) bilimsel danışma kurulu üyesidir.

HASTALIK MI NİMET Mİ ? Bazı dini inançlara göre, hastalıklar bir çeşit nimettir. Uzun yıllar boyunca kazanılabilecek deneyimleri, çok kısa zamanda insanların kazanmalarını ve aydınlanmalarını sağlarlar. Hastalıklar; ruhumuzun düştüğü karanlıktan çıkmamızı sağlayacak olan, ışık kaynakları olarak görülür. Benim bundan pek nasibimi almadığımı anlamışsınızdır. Şimdi vurgun yememeye dikkat ederekten, konunun derinliklerine inelim. Bu mantaliteye göre insanlar; hayatın normal akışında Tanrı’yı, ölümden sonraki yaşamı ve dini pek fazla düşünmezler. Hastalıklar ve onlar nedeniyle çekilen acılar sayesinde; gerçek amaçlarının farkına varırlar, gaflet uykularından uyanırlar. Sanırım herkes, pek de iyi bir uyandırma servisi olmadığını kabul eder. Hasta insanların çoğunluğunun; günlük hayatta pek fazla düşünmedikleri yaşamın amacı, Tanrı ve onunla ilgili kavramlar üstüne düşünme eğilimlerinin arttığı bilinen bir gerçektir. Peki bu düşünme eylemi için; hastalıkların pençesinde kıvranmamız gerekli midir? Yada az önce bahsettiğimiz hastalıklar sayesinde yaşamın amacını, Tanrı ve onunla ilgili kavramları düşünen çoğunluk kimlerdir? Yaşamın amacı ve diğer konular hakkında düşünmek için, hastalanmış olmak gerekli değildir. En azından; yaşamın amacı ve onunla ilgili kavramlar hakkında düşünüp, eserler ortaya koyan bütün filozof, bilim adamı ve sanatçılar benim şahitlerimdir. Ölümden sonraki hayatın, insanlarca arzulanmasının sebebi şudur: Yaşarken elde edilen olumlu deneyimlerin, devam etmesinin yada çok daha üstün biçimde devam etmesini istemek. Bu yüzden; hayatımızdaki olumlu deneyimlerin, bizi ölüm ve ondan sonraki yaşam hakkında düşündürmeyi sağlayan kriterler olduğunu kabul etmeliyiz. Hastalıkların rehberliğinde böyle bir düşünce etkinliğine girilmesi, son derece sakıncalı bir durum oluşturur. Çünkü; hastalıkların olmadığı ebedi bir hayatı düşlemek, insanın arzulayacağı bir yaşam biçimi değildir. Hastalığın olmadığı bir yaşam düşlemek, bir taşın varlığına özlem duymaktan farklı bir eylem olmaz. Hastalıklar sayesinde; Tanrı ve onunla ilgili kavramları düşünen insanlar, cahil insanlardır. Devamlı ölüm ve yaşamın var olduğuna, gezegenimiz dışında tanımlanamayan büyüklükte bir evrenin olduğuna, mevsimlerin ve sürekli değişkenlik gösteren doğa olaylarının varlığına dikkat etmemek veya gözlerini yummak; dolayısıyla da Tanrı ve onunla ilgili kavramları sorgulamak için hastalanmayı beklemek, ancak onların yapabileceği bir eylemdir.