Eserlere Göre Listeleme

Bir gün birisi çıkıp size Antik Yunan tanrılarının hâlâ hayatta olduklarını söylese ne yapardınız? Ya ailenizden birinin bu tanrılardan biri olduğunu öğrenseniz? Olağanüstü güçlere sahip olduğunuzun farkına varsanız? Bir de peşinize mitolojik efsanelerdeki canavarlar düşse? Ne yapardınız? Percy’nin yaptığını… New York Times listelerinde birinci sıraya oturup satış rekorları kıran ve ödüle doymayan Percy Jackson ve Olimposlular dizisi üçüncü kitapla devam ediyor! Yunan tanrılarının ve melezlerin dünyası çok büyük bir savaşa hazırlanıyor. Bu savaş her şeyi yakıp yıkacak, geri dönülmesi olanaksız sonuçlar doğuracak bir savaş olabilir! Percy’nin şimdi kendisi gibi güçlü dostlarına ihtiyacı var, yeni tanıştığı gizemli melez kardeşler ona destek mi olacaklar köstek mi? Titanların efendisi Kronos en büyük tuzağını kurdu, tanrıları ve melezleri bekliyor! Serinin bu üçüncü kitabında Percy bugüne kadarki en korkunç gerçekle yüzleşiyor: Titan’ın Laneti. Bu lanete sadece çok güçlüler karşı koyabilirler, peki Percy bunu başarabilecek mi?

Kuzey Atlantik'in buzlu sularının 4000 metre derinliğinde yatan efsanevi gemi Titanik, dev kasasında özgür dünyanın kurtuluşunun anahtarını saklamaktadır. Bu kasaya ulaşmak için, Amerikalılar ve Ruslar büyük bir mücadeleye girerler. Her türlü tehlikenin ve zorluğun altından kalkmayı başaran Dirk Pitt'i bu kez son derece çetin bir görev beklemektedir.

Metin Yazarı: Reyhan Üzülmez 1996 yılında hazine avcısı Brock Lovett ve ekibi "Okyanusun Kalbi" adlı bir elmas kolyeyi aramak amacıya RMS Titanic'in enkazında araştırmalar yapmaktadır. Kolyenin Caledon "Cal" Hockley'in kasasında olduğuna inanan ekip kasaya ulaşır; ama kasada kolye yerine Titanic'in battığı gece olan 14 Nisan 1912 tarihine ait kolyeyi takan çıplak bir kadın resmi bulunur. Resmin bulunduğu haberini alan Rose Dawson Calvert adlı yaşlı bir kadın Lovett'ı arar ve resimdeki kadının kendisi olduğunu iddia eder. Bunun ardından torunu Lizzy Calvert'la birlikte Lovett ve ekibini gemilerinde ziyaret eder. Kolyenin yeri hakkında bir bilgisi olup olmadığı sorulduğunda Rose Titanic'teki anılarını anlatmaya başlar ve geminin battığı gece öldüğü düşünülen Rose DeWitt Bukater olduğunu söyler. 1912 yılında 17 yaşındaki birinci sınıf yolcusu Rose, gemiye Southampton'da Pittsburgh'lu çelik alanında çalışan zengin bir iş adamının oğlu olan nişanlısı Cal ve annesi Ruth DeWitt Bukater ile biner. Ruth, evliliğin DeWitt Bukater'ların gizli mali sorunlarını çözeceği gerekçesiyle Rose'un nişanlılığının önemini vurgular. Nişanlılığından dolayı çılgına dönen Rose, geminin kıçından atlayarak intihar etmeyi düşünür. Jack Dawson adlı başıboş bir ressam onu durdurur. Bu olay sırasında görevliler tarafından geminin kıçında Jack'le birlikte bulunan Rose, merağından dolayı geminin ucundan baktığını ve Jack'in onu düşmekten kurtardığını söyler. Rose'un ısrarları üzerine Cal müteşekkir olduğunu göstermek için Jack'i ertesi akşam yemeğe davet eder. Cal ve Ruth üçüncü sınıftan gelen genç adamdan rahatsız olsa da Jack ile Rose çekingence bir arkadaşlık geliştirir. Birinci sınıftaki akşam yemeğinin ardından Rose gizlice üçüncü sınıftaki bir partide Jack'e katılır. Cal ve Ruth tarafından Jack'i görmesi yasaklanan Rose, Jack'in devam eden ilgisini kesmeye çalışır. Buna karşın kısa süre içerisinde Jack'i Cal'a tercih ettiğini fark eder ve Titanic'in günışığını gördüğü son anlarda gemini

Kaptan "Çalın" diyordu... "Kemanlar çaldığına göre gemi batmıyor" diye düşünenler… …devrilen sancak direklerini sorgulamadılar bile... Ülkenin yurtseverleri, Atatürkçüleri, cumhuriyete gönül vermiş aydınları... Bu ülkeyi kuran güç, koca Türk ordusunun komutanları, şerefli subayları... Bilim adamları, hocalar, gazeteciler, yazarlar alınıp götürüldüğünde... Kemancılar çaldılar… Hukuk, eğitim, bürokrasi çöktüğünde... Üniversiteler, medya, sendikalar, devrimin getirdiği kurumlar çöktüğünde... Kemancılar çaldılar… Bu, sıradan bir çarpma değildi... Buzdağının görünmeyen yanı vardı... Karanlık bir gecede devletin omurgası parçalanıp, gövdesi gömülürken... Dinleyin... Titanic kemancıları çalmaya devam ediyor. Bir ülkenin neresinde hadise varsa, nerede sorun, nerede acı, nerede isyan, nerede rezalet, nerede kahır... Oraya yetişmek gibi bir günahın ürünü her bir yazı... Yazılarım kaybolsun istemedim... Onları emanet edecek en iyi yeri seçtim. Kimler için yazdıysam onlara... Size emanet yazılarım. Bekir Coşkun