En Son Eklenenler

Yazar Hakkında Kayseri’de doğdu. 1987’de İstanbul Teknik Üniversitesi’nden inşaat mühendisi olarak mezun oldu. 1989’da İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadi Enstitüsü İnşaat İşletmeciliği bölümünü bitirdi. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri’nde Johns Hopkins Üniversitesi’nde dil eğitimi aldı. Bir süre mühendis olarak çalıştıktan sonra edebiyat çalışmalarına ağırlık verdi. İlk romanı Nisan’a Veda İnkılap Roman Yarışması’nda ikinci oldu. 1998’de Mutluluk Sana Yakışırdı, 2002’de Düşlerin Zaferi, 2006’da kendi ailesini anlattığı Rüzgâr Kokulu Atlılar, 2012’de Gece Mavisi Zamanlar yayımlandı. Bir süre günlük bir gazetede (1999-2000) köşe yazarlığı yaptı. İTÜ Mezunları dergisinde yazar ve yayın kurulu üyesi (1999-2006) olarak görev aldı. Çeşitli dergilerde makaleleri yayımlandı.

Cinler, İslam’ın en girift, işin içinden çıkılması en zor ve bir o kadar da netameli bir meselesidir. Adını anmaktan bile korktuğumuz, üç harfliler diye telaffuz ettiğimiz, iyi saatlerde olsunlar diyerek kendilerine rüşvet-i kelam verdiğimiz efsanevi varlıklardır. Cinler,genellikle ilahî/aşkın âlemin bir ön savunma hattı olarak görüldüğünden, cinler konusunda söz söylemek, onlar etrafında oluşan devasa mitolojik efsaneleri eleştirmek dinî muhitlerde oldukça risklidir. Şehadet âlemi ile gayb âlemi arasına yerleştirilen bu tampon bölge yok edilirse gayb âleminin bütünüyle korunmasız kalacağından korkulmaktadır. Halk muhayyilesindeki cin efsanelerinin de “İslam’ın malum cin inancına” eklemlenmesiyle yer-gök söz konusu bu mitolojik unsurlarla dolmuştur.

Kur'ân, insanın yaratılışından bahsederken, önce onun toprak yönüne vurgu yapar. Bu yönümüzün ne olacağı belli; bir gün zamanı geldiğinde yine aslına kavuşacak/dönüşecektir. İkinci yön ise, beşeri/kabuğu insân yapan, çamuru kıyâma kaldıran, ona melekleri secde ettiren yöndür. Ona da Rûh diyoruz. Rûh da, beden ömrünü tamamladığında Azrâil aracılığıyla çekilir ve toprak yönü terk eder. Rûh, Allah'tan gelir ve yine O'na döner. İşte bizi hayata/Hayy'a bağlayan "tek ip" Rûhumuzdur. Yeryüzü sahnesinde Allah'ın ipine bağlı kuklalar gibiyiz. Lâtif olan bu ipi "beş duyu" ile ne yazık ki görme iznimiz yok. Bu hakikati öğrenmenin ise tek yolu var. Ya ferdî kıyâmetimiz olan zarurî ölüm gelmeden ihtiyarî ölümümüzle bunu idrâk edeceğiz; ya da Evrensel Kıyâmet'i yaşayarak göreceğiz. Günü saklı olan bu Evrensel Kıyâmet'i beklemek/düşünmek yerine, insânın "ölmeden önce ölerek" ferdî kıyâmetini içinde yaşamaya tâlib olması, hakikati tecrübe etmesi açısından en ideâl/kurtarıcı yaklaşımdır. Böylece insân, varlığının izâfi olduğunun bilincinde, hakîkatinin yalnızca Allah'ın İpi'nden ibâret olduğunu anlayacak; ef'âlinin de, sıfâtının da, zâtının da Allah'ın celâl ve cemâl iki kudret eline bağlı iplerle hareket ettiğini yakînen öğrenecektir. "Görünen ipler, görünmeyen iplerin yansımasıdır" bu âlemde. Allah ile bağı/ipi güçlü olanların, varlıkla da bağı/ipi güçlüdür. Mâsivâya dönük "Nefs Kılıcı"nın, rûhânî ipini kesmesine izin verme ey Tâlib! Gayret kemerini kuşan, keskin kılıcını "takvâ" taşında körelt ki kalbin "Sirâc-ı Münîre dönüşsün.

Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi (AÖF) Modern Ortadoğu Tarihi Dersi Ünite Özetleridir