En Son Eklenenler

Yazar Hakkında Kayseri’de doğdu. 1987’de İstanbul Teknik Üniversitesi’nden inşaat mühendisi olarak mezun oldu. 1989’da İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadi Enstitüsü İnşaat İşletmeciliği bölümünü bitirdi. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri’nde Johns Hopkins Üniversitesi’nde dil eğitimi aldı. Bir süre mühendis olarak çalıştıktan sonra edebiyat çalışmalarına ağırlık verdi. İlk romanı Nisan’a Veda İnkılap Roman Yarışması’nda ikinci oldu. 1998’de Mutluluk Sana Yakışırdı, 2002’de Düşlerin Zaferi, 2006’da kendi ailesini anlattığı Rüzgâr Kokulu Atlılar, 2012’de Gece Mavisi Zamanlar yayımlandı. Bir süre günlük bir gazetede (1999-2000) köşe yazarlığı yaptı. İTÜ Mezunları dergisinde yazar ve yayın kurulu üyesi (1999-2006) olarak görev aldı. Çeşitli dergilerde makaleleri yayımlandı.

Ahmet Refik Altınay’ın titiz araştırmalarıyla gün yüzüne çıkan ve şimdi günümüz Türkçesiyle okurlara sunulan Türk Mimarları, Osmanlı İmparatorluğu’nun estetik ve teknik dehasına ışık tutan bir eser niteliğindedir. Eser, yalnızca Koca Mimar Sinan’ın eşsiz sanatını değil, Fatih devrinden 19. yüzyılın başlarına kadar uzanan süreçte İstanbul’u ve İmparatorluğu imar eden pek çok usta mimarın hayatını ve eserlerini ele almaktadır. Osmanlı mimarisinin zirveye tırmanışını ve ardından gelen değişim süreçlerini popüler tarihçiliğin öncüsü Ahmet Refik’in duru anlatımıyla takip etmek mümkündür. Kitabın en kıymetli yanlarından biri de, Hazine-i Evrak vesikaları arasından derlenerek eserin sonuna eklenen zengin belge koleksiyonudur. Bu belgeler; bir caminin çini süslemelerinden İstanbul’un su yollarının düzenlenmesine, ehliyetsiz mimarlarla mücadeleden dönemin çalışma koşullarına kadar pek çok tarihi detayı birinci elden tanıklıklarla günümüze taşımaktadır. Tarihî gerçekleri akademik derinlikten ödün vermeden halkın anlayabileceği bir dille sunan bu çalışma hem sanat tarihi meraklıları hem de Osmanlı’nın şehirleşme kültürünü merak edenlerin zevkle okuyacakları bir eserdir.

Cinler, İslam’ın en girift, işin içinden çıkılması en zor ve bir o kadar da netameli bir meselesidir. Adını anmaktan bile korktuğumuz, üç harfliler diye telaffuz ettiğimiz, iyi saatlerde olsunlar diyerek kendilerine rüşvet-i kelam verdiğimiz efsanevi varlıklardır. Cinler,genellikle ilahî/aşkın âlemin bir ön savunma hattı olarak görüldüğünden, cinler konusunda söz söylemek, onlar etrafında oluşan devasa mitolojik efsaneleri eleştirmek dinî muhitlerde oldukça risklidir. Şehadet âlemi ile gayb âlemi arasına yerleştirilen bu tampon bölge yok edilirse gayb âleminin bütünüyle korunmasız kalacağından korkulmaktadır. Halk muhayyilesindeki cin efsanelerinin de “İslam’ın malum cin inancına” eklemlenmesiyle yer-gök söz konusu bu mitolojik unsurlarla dolmuştur.

Bazen istediği bir şeyi elde etmek için onun peşinde koşturmaktan zamanın nasıl da akıp gittiğinin farkına varamıyor insan… Günü gelip de o büyük emeline kavuştuğunda dönüp geriye bakınca, arkasında kırıp döktüğü gönüllerin enkazını görüyor ve “Kazandım.” derken aslında ne çok şey kaybettiğini anlıyor. Bir “kaybeden”in hikâyesiyle başlıyor bu kitap. Yusuf’un hikâyesi... Ve Yusuf’un hikâyesi Sahaf Fedor’un hikâyesine karışıyor. Yusuf eski benliğinin üstüne bir çizik atıyor fakat bunu Sahaf Fedor’u tanıdığı için mi yapıyor, yoksa o çiziği Fedor mu atıyor, buna birlikte karar vereceğiz. Ve Fedor… Aşk nasıl da güzelleştiriyor bir adamı... Onun hikâyesini Yusuf’tan daha çok merak edeceğiz belki de!