En Son Eklenenler

Şimdilerde o günleri ananlar hep “Sarıyaz” diyorlar adına. Haziranın gevreyen toprak üstünde buram buram tüttüğü son demlerinde, topu topu on iki günlük bir zamandı oysa. Ama bütün bir mevsim, yıllar boyu hatırlanacak kadar yüklü geçmişti. Tarihe “Sarıyaz” diye düşüldü o günler. Her şey havanın lodosa dönmesiyle başladı. Rüzgar, Afrika’dan aldığı sapsarı çöl kumunu yanına katıp körfeze doldu, ortalık sarıya kesti. Her şey ama her şey öyle bir sarardı ki, sanki dünya sarı bir camın arkasına saklandı gibi oldu. Yöre halkını tedirgin eden bu tuhaf doğa olayının ardından bir de deprem gelir. Lakin bu “aşağıdan aşağıdan vuran” deprem halka halka büyüyecek, Sarıyaz’ın büyüklü küçüklü karakterlerinin hayatlarında meydana gelen şiddetli sarsıntılarda yankı bulacaktır. Mahir Ünsal Eriş altı yıl aradan sonra yeniden okurların karşısına çıkıyor. Aynı olayın etrafında dönen ve birbirine bağlanan sekiz öyküden oluşan Sarıyaz’da, yine küçük bir kıyı şehrindeki sözümona sıradan insanların dünyalarına ışık tutuyor. Onların aşklarına, hüsranlarına, isyanlarına, hezeyanlarına, kalp yaralarına ve her şeye rağmen hayata tutunma çabalarına tercüman oluyor… Her zamanki sakınmasız, dürüst ama merhamet dolu, hayat dolu tavrıyla. Her zamanki gibi sokağı dillendirerek…

Kırgınlık, roman türünü kendi içinde tartışan bir roman. Romanı yazma eylemine okuru da ortak ediyor. Hem biçimi hem içeriğiyle, kalıplarımıza ve alışkanlıklarımıza meydan okumanın romana dönüşmüş hali. Kasabaların, kentlerin; dünya üzerinde var olan ve var olmayan değişik coğrafyaların kendine özgü dokusunu, geçmişi, geleceği, tanımlayamadığımız zamanları, Eğitim-Sen'i ve küskün mavi ejderhaları ortak bir ruhla harmanlarken, kendisinden önceki yüzlerce eserle, yüzlerce hayatla da konuşuyor.

Sen rüyamda ben olan Mevlana, rüyamın içinde bana ulaşmaya çalışırsın ama bu uğraş boşuna ve bu hiçbir zaman gerçekleşmeyecek bir uğraştır. Ben ufuk çizgisiyim. Bana bir adım yaklaşırsan ben de bir adım uzaklaşırım. Sen benim aynadaki görüntümden başka bir şey değilsin. Sen dünya katında aynaya baktığında ne görüyorsan, ben de varoluşun aynasına baktığımda onu görüyorum. Senin aynadaki görüntün ne ise, sen de benim için osun. Senin aynadaki görüntün senin için ne kadar gerçekse, sen de benim için o kadar gerçeksin. Sen benim sonsuz suretlerimden birisin. Kendini gerçek sanma. Sakın ola ki bir insanımı küçümseme, onu yanlış görme. Benim nezdimde en büyük günah: İnsan olan kulum hakkında vereceğin hükümdür. Biri hakkında hüküm vermek, birini yargılamak senin haddini aşar. Sakın ola ki çamura saplanmış bir kulumu küçük görme. O Mevlana'nın çamura düşmüş halidir. Mevlana o çamurun içinden çiçek açar.

Kardeşlik Savaşçıları denizde büyük bir fırtınaya yakalanırlar ve batıya, Hal’un haritasında bile olmayan bir bölgeye sürüklenirler. Zorlu bir yolculuğun sonunda çıktıkları adada sessizlik hâkimdir ve ilk günlerde yerli halktan kimseyi göremezler. Ta ki dev gibi bir ayı, iki yerli çocuğa saldırana kadar. Çocukların çığlıklarını duyan Balıkçıl tayfaları hemen harekete geçip onları kurtarırlar. Bu olaydan sonra ortaya çıkan Mawagansett kabilesi, Balıkçıllara şükranlarını sunarlar ve samimi ilişkiler kurarlar. Fakat adadaki huzur uzun sürmez. Yüzlerini beyaz renge boyayan ve başlarını tıraş eden savaşçı kabile Hayalet Yüzler, yağma için köylere acımasızca saldırmaktadır. Düşman hızla yaklaşırken Balıkçıl tayfaları istilayı püskürtmeye hazırlanırlar…