En Son Eklenenler

"Epeyce kadın gizlice erkek" sözde kadınlar, mevsimlik sevdaların unutulmuş kızları, tasaları gizli cam güzeli kızlar, Sansaryan Han'da sorgulananlar, kullanılmış yüzlerini aynalara bırakan muhbirler, derinlemesine yalnız tutuklular, mağlup sarhoşlar, parmak uçlarından yıldızlar damlayan adamlar... Attila İlhan birbirinden sahici insanlarıyla kent resimleri çiziyor bize. Tanrıyoruz o insanları; kimi ben, kimi sen, kimi o... Bizler...

"Sparta Kralı, son derece kuvvetli bir ordu ile karşı karşıyadır çünkü Pers Kralı Xerxes, sahip olduğu gücü, çoktan Yunan Krallıkları üzerine salmıştır. Sparta Kralı, bu durumla baş edebilmek için çareyi yürekleri kocaman olan cesur 300 askerini toplamakta bulur.Tanrıları savaşa ikna edememiştir. Bu savşaçı yetiştirilmiş 300 asker, şartların zorluğuna rağmen ve ölmek pahasına Thermopylae’de Perslilerle savaşmaya hazırdır. Öte yandan konsey savaşmama kararı alarak bir hata yapar. Bu durumun da üstesinden gelip ordunun savaşa gitmesini beklemeleri gerekecektir. Zack Synder yönetmenliğindeki film, Fran Miller’in romanından uyarlanmıştır."

Ayşegül Utku Günaydın’ın önsözü, Serdar Soydan’ın titizlikle hazırladığı kronolojik biyografisiyle Suat Derviş, gerçek sevginin önemini ve sevgisizliğin insan ve toplumu ne hale getirdiğini tüm gerçekliğiyle anlatıyor.   1923 yılında Kütüphane-i Sudi Neşriyatı tarafından basılan Hiçbiri, insani ilişkilerin, yalnızlığın, hayal kırıklıklarının ortaya çıkardığı ruh hallerini derinlemesine tahlil ederek karakterlerini kuruyor. Ablası Hamiyet Derviş’le olan ilişkilerinden de beslenen romanda Suat Derviş, yer yer kendini bir roman karakterine dönüştürmekten çekinmiyor.   “Derviş, karakterleri üzerinden kadının gerçek anlamda yaşamaması ve hayatın içine girememesi sorunlarını dile getirmiştir.”­ – AYŞEGÜL UTKU GÜNAYDIN

“Genelde küçük adımlar atan kadınımın bana koşarak gelmelerini sevdim ben.” Adel, hayatın yükünü taşıyamadığına karar verdiği bir günde, kendini bir uçurumun ucunda geride kalan her anısıyla vedalaşırken buldu.  Gözleri daha fazla gözyaşlarını taşıyamazken kollarını iki yana açtı.  Bir adım ilerledi ve rüzgâr saçlarını savurdu.  Her şeyin bittiğini düşündü. Ona karşı sevgisini hiç gösterememiş annesinin tavırlarının, babasının yabancılığının, her gece başını yastığa yalnız koyuşlarının, soğuk odasının o kasvetli havasının… Her şeyin. Rüzgâr tekrar bedenine saldırırken bu sefer savrulan tek şey saçları olmadı, dengesini kaybederken kendini boşluğa bıraktı… Ve tam son anda beline dolanan ellerinin sahibiyle hayatı  hiç olmadığı kadar değişti. O adam, ölüme meyilli bir kızı onu yaşatacak kadar çok sevdi.  Yıkık bir ailenin, prenses ve kurbağa masalının, her an varlığını sonlandırmak isteyen bir kadınla onun için her şeyi göze alabilecek adamın gri hayatlarının deniz kokan hikâyesi…