En Son Eklenenler

Psikanalitik kuram, özdeşleşme ve kimlik kavramlarına özel bir önem verir. Freud’dan Lacan’a, Klein’dan Erikson’a uzanan geniş bir perspektifte ele alınan bu kavramlar, bireyin gelişim sürecinde nasıl şekillendiğini ve toplumsal dinamiklerle nasıl kesiştiğini anlamamızı sağlar. Ancak bu süreç her zaman yolunda gitmez; patolojik özdeşleşimler, kimlik krizi, sahte kendilik, yabancılaşma gibi olgular psikanalitik klinikte sıkça ele alınan konular arasındadır. Bu sayıda, özdeşleşme ve kimlik kavramlarına bakış açısının psikanaliz tarihi boyunca nasıl geliştiğine ve bu kavramların olgular bağlamında klinik açıdan nasıl ele alındığına yer verildi. François Marty Kimlik ve Ergenlikte Özdeşleşim François Ladame Ergenlik ve Kimlik Maria Georgiou Öznel-Kimliğin Kökenleri: Ben-Benliğimim in Arkaik Oluşumu Alper Şahin Ruhsal Kapsayıcılık İşlevi Üzerine Johann Jung Ergenlik ve Öznelleşme: Kimlik Sürekliliği ve Dönüşümünün Aracı Olarak İkiz Eş Talat Parman Bir Kimse Nasıl Olunur? Öykünmeden Özdeşleşmeye Kimlik Oluşumu Sezai Halifeoğlu Taklit Etmek Niye Olumsuz Bir Şey Olsun ki? Daniel Marcelli Kimlik Krizi ve Kök Arayışı: Ötekini Kendinden Kovmak Isée Bernateau Ergenlikte Özdeşleşim ve Kimlik Arasında: Süper Kahraman Olmak Alexandre Morel Ergenlerle Terapide Aktarım ve Karşıaktarımdaki Özdeşleşim Yolları Esra Çağlar Aktarım Paranoyası: Narsisistik ve Oidipal Güçlükler Yaşayan Ergenler ve Kimlik Gelişimindeki Zorluklar Pınar Arslantürk, Ece Naz Ermiş Hayat Duygusunun En Mahrem Eklem Noktasında Bir Düzensizlik: Tek ve Büyük Bir Pazartesi Türkü Şahin Giysi ve Moda Paralelinde Kimlik ve Özdeşleşimler Üzerine Bir Deneme Tuba Tokgöz Anneyi Yeniden İnşa Etmek: Cesur Animasyon Filminde Yıkım, Özdeşleşme ve Dönüşüm Şeyda Postacı Büyüyünce Ne Olacaksın?

Martin Heidegger’in 1966 yılında Der Spiegel dergisi editörlerinin sorularını yanıtladığı ve ölümünden sonra yayımlanmış bu söyleşi, 20. yüzyılın en etkili filozoflarından birinin düşünce dünyasına ve çağının karanlık sayfalarına ışık tutuyor. Heidegger’in Üçüncü Reich yıllarında Nazi rejimiyle işbirliğine ve üniversitedeki rektörlük dönemine dair soruları ilk kez açıkça yanıtladığı, bir yandan da siyaset ve felsefe arasındaki ilişkiyi, teknolojinin etkisini ve modern çağın krizlerini ele aldığı bu söyleşi, filozofun geç dönem düşüncesinin bir özeti niteliğinde. Filozofun talebi üzerine ölümünden sonra yayımlanmış bu meşhur söyleşinin Heidegger’in onayından geçmiş ve toplu eserleri kapsamına alınmış bu versiyonunu Kaan H. Ökten’in çevirisiyle okurlara sunuyoruz. Martin Heidegger (1889-1976) 20. yüzyıl felsefesinin en etkili ve tartışmalı isimlerinden Martin Heidegger, 1889’da Almanya’nın Messkirch kasabasında doğdu. Freiburg Üniversitesi’nde teoloji öğrenimi görmeye başladı, daha sonra felsefeye yöneldi. Duns Scotus üzerine teziyle profesörlüğünü aldı, 1919’da Edmund Husserl’in asistanı oldu, 1923’te Marburg Üniversitesi’nde felsefe kürsüsünde profesör oldu. 1927’de yayımladığı Sein und Zeit (Varlık ve Zaman) onu çağdaş düşüncenin merkezine taşıdı. 1933’te Freiburg Üniversitesi rektörü olan Heidegger’in Nazi Partisi üyeliği ve bu dönemdeki politik tutumu, yaşamı boyunca süren tartışmalara yol açtı. II. Dünya Savaşı sonrası akademik faaliyetlerine ara verildi ancak 1950’lerden itibaren yazıları ve konferanslarıyla felsefi üretimini sürdürdü. Heidegger, 1976’da Freiburg’da yaşamını yitirdi. Türkçede yayımlanan eserlerinden bazıları: Varlık ve Zaman (çev. Kaan H. Ökten, Agora Kitaplığı, 2008); Metafizik Nedir? (çev. Yusuf Örnek, Paradigma Yayıncılık, 2000); Tekniğe İlişkin Soruşturma (çev. Doğan Özlem, Paradigma Yayıncılık, 1998); Hölderlin’in Şiiri Üzerine (çev. Yusuf Örnek, Paradigma Yayıncılık, 2003); Zaman Kavramı (çev. Saffet Babür, Say Yayınları, 2006); Kant ve Metafizik Problemi (çev. Yasin İlhan, Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları, 2011); Parmenides (çev. Yusuf Örnek, Paradigma Yayıncılık, 2002); Herakleitos (çev. Yusuf Örnek, Paradigma Yayıncılık, 2005); Nietzsche 1 (çev. Güvenç Şar&Metin Toprak, Çizik Yayınları, 2024)

Sara Turan’ın inanılmaz öyküsünü, ilk kez okuduğumda, bende kimi bölümlerin epey abartılmış, hatta kimi koşullarda uydurulmuş olabileceği izlenimi uyanmıştı. Ama sonradan bazı araştırmalar yaptım. Turan’ın davasının sorgu ve mahkeme tutanaklarına göz atma fırsatı buldum, kimi tanıklarla görüştüm ve başlangıçtaki şüpheci yaklaşımımı değiştirmek zorunda kaldım. Kitap hakkında söylenebilecek bir şey varsa, o da yazarın birçok konuda fazla temkinli bir ifade yeğlediğidir. Yazar, isimleri değiştirmiş, aşağılandığı ve şerefiyle oynandığı birçok olayı ima etmiş ve hatta tamamıyla anlatı dışı bırakmıştır. Utandığı için… Günter Wallraf

Ömer Seyfettin, günlük tutmayı seven ama başlayıp bir kenara atan sonra tekrar yazma hevesine kapılıp yeniden yazmaya koyulan bir insan. Onun, kendi ifadesine göre başlayıp da sonunu getiremediği birkaç günlüğü daha varmış. Elimizde, bilinen ve metinlerine ulaşılmış iki günlüğü var Ömer Seyfettin’in. İlki Balkan Savaşı sırasında ve esaret altında yazdığı Balkan Savaşı Günlüğü. İkincisi ise bu küçük ve biraz da belgesel kitabın ilk bölümü olan Defter… Ömer Seyfettin’in tuttuğu son günlük bu… Kayıp Günlük ve Fon Sadriştayn’ın Karısı iki bölümden oluşuyor: İlk bölümde, Ömer Seyfettin’in bugüne ulaşan iki günlüğünden biri, 1918 yılında tuttuğu defterin notlandırılmış çeviriyazısı yer alıyor. İkinci bölümde ise, 160’tan fazla hikâyesi bulunan Ömer Seyfettin’in el yazısıyla günümüze ulaşan tek hikâyesi Fon Sadriştayn’ın Karısı, yine karşılaştırmalı olarak aydınlatıcı notlar eşliğinde okura sunuluyor. Sabri Koz’un, “Kayıp Günlük” olarak adlandırdığı Ömer Seyfettin’in defteri, üzeri uzun süre bilinmezliklerle örtüldükten sonra ilk kez bu kitapta eksiksiz yayımlanıyor. Günlüğün ve hikâyenin tıpkıbasımını da içeren kitap, edebiyat tarihi açısından önemli iki metni bir araya getirerek yazarın külliyatına değerli bir katkıda bulunuyor.