Yazara Gore Listeleme

Her şeye güldüğümüz mutlu yıllardı. Biz çocuktuk, anne babalarımız da gençti. Başkaları yaşlanır, başkaları eksilir sanırdık. Biz değil, başkaları… Salkım Sokak ve “bizimkiler” dokunsam canlanacak bir fotoğraf gibi… Kalabalık göçmen ailelerin iç içe yaşadığı, küçücük evlere dünyanın en bereketli sofralarının sığdığı; tertemiz, umutlu, erkenci insanların birbiriyle derdini ve ekmeğini paylaştığı, İzmir’de gizlenmiş bir harikalar dünyasıydı sanki o sokak. Solmayan renkleri, çiçekleri, coşkusu, bulaşıcı neşesi, Boşnak halayları, İzmir zeybekleri, Rumeli türküleri, şenlikli kutlamaları ile geldikleri yeri yuvaya dönüştüren insanların inancıyla kurulan bu dünya büyüttü bizi. Eksik yapbozumun tüm parçalarını saklayan, yetişkinliğimize liman olan bu sokağın hikâyesine gidenler, kalanlar, yaşananlar, hatıralar da dâhildi ve hepsi anlatılmalıydı… Çünkü ben bir mahalle çocuğuyum, bilek-yürek gücüne ve kahramanların “geçmiş” değil “geniş” zamanlarda yaşadığına inanırım.

PKK (Kürdistan İşçi Partisi)'nın Güneydoğu Anadolu ve K. Irak kırsalında zaten var olan silahlı gücü ve etkinliği "Çözüm Süreci" adı altında kimi yerleşim alanlarında da hakimiyet kazanmasını sağladılar. Artık her şey daha da zorlaşmıştır. BOP Ortadoğu'yu Irak ve Suriye'yi parçalayarak çıkmaza sokarken şimdi de Türkiye'nin Güneydoğu'su genel planın bir parçası haline sokulmaya zorlanmaktadır ve oldukça yol katetmişlerdir.

Kahrolsun Dostoyevski, daha önce Sabır Taşı kitabıyla büyük ilgi gören Rahimi’nin, ölümün kol gezdiği vatanı Afganistan’ı, suçu, vicdanı azabını ve cezayı sorgulandığı bir tür Afgan Suç ve Ceza’sı. Roman, aklın terk ettiği, tanrının çok fazla hissedilen varlığının bir süre sonra tanrısızlığa dönüştüğü çağdaş Afganistan’ı da, iyilik ve kötülük kavramlarını da sorgulayan ve Rus edebiyatından izler taşıyan bir yapıt. Dostoyevski, evet, bu oydu! Suç ve Ceza’sıyla beni çarptı, felç etti. Bana kahramanı Raskolnikov’un kaderini izlemeyi yasakladı: İkinci bir kadını öldürmek – bu kez masum birini; bana suçumu hatırlatacak olan parayı ve mücevherleri almak... Kendi pişmanlıklarıma yem olmak, bir suçluluk çukurunda kararmak ve sonunda zindanlara düşmek... O zaman? Kaçmak daha iyi, zavallı bir enayi, aptal bir suçlu gibi. Kanlı eller ve boş ceplerle. Ne saçmalık! Kahrolsun bu Dostoyevski!

Onunla karşılaşırsanız gözlerinizi kapatın! Dr. Suker dünyanın en iyi göz cerrahlarından biridir... aynı zamanda da bir psikopat. Gün boyunca insan gözü üzerinde en komplike ameliyatlarla uğraşmaktadır. Gece ise başka hastaları vardır: işledikleri günahları görmeleri için gözlerini açmak uğruna göz kapaklarını kestiği kadınlar... Kurbanları elinden canlı kurtulmayı başarsalar da çok geçmeden kendilerini öldürmeye çalışıyor ya da akıl hastanesine yatmak zorunda kalıyorlardır. Ellerinde kanıt bulunmadığı ve kurbanları konuşacak durumda olmadığı için çaresiz kalan polisin Alina Gregoriev’e başvurmaktan başka çaresi kalmamıştır. Daha önce Göz Koleksiyoncusu davasında medyumluk yetenekleriyle polise yardım eden kör bir fizyoterapist olan Alina’dan, Suker’nın yeni “hastası”nın kimliğini bulması istenmektedir. Alina pek istekli olmasa da sonunda yardımı kabul eder ve bu andan itibaren kendini bir hezeyan ve şiddet sarmalının tam ortasında bulur… “Soluksuz bir tempoyla yazılmış, sonu okuru fazlasıyla tatmin edecek bir gerilim romanı.” Oberösterreichische Nachrichten “Her kitabıyla dehşeti iliklerinize dek hissettiren Sebastian Fitzek, Alman gerilim dünyasının tartışmasız bir numarası.” Le Nouvel Observateur “Okuru hayal kırıklığına uğratmayacak bir gerilim romanı. Bir kez elinize aldığınızda bir daha bırakamayacaksınız.” Allgemeine Zeitung