Yazara Gore Listeleme

Ruhların da insanlar gibi yeryüzünde gezindiği bir devirde, 1916 yılında Seylan’da bir kız çocuğu doğar. Annesinin gözbebeği Lakşmi henüz on altı yaşındayken hiç görmediği ama çok zengin ve iyi bir adam olarak tanıtılan, otuz yedi yaşındaki Ayah’la evlendirilir. Genç kız kocasıyla birlikte yaşayacağı Malezya’ya geldiğinde, kocası Ayah’ın yoksul bir memur olduğunu, üstelik bir sürü borcu bulunduğunu öğrenir. Annesinden, memleketinden ayrılmanın şokunu henüz atlatamayan Lakşmi için bu büyük bir darbe olur. Ama Lakşmi kolay pes edecek biri değildir. Yaşından ve cüssesinden beklenmeyecekk bir güçle evin bütün idaresini eline alır, borçları öder, hatta para bile biriktirmeye başlar. Arka arkaya altı çocuğu olan Lakşmi’nin huzurlu bir yaşamı vardır artık. Ta ki İkinci Dünya Savaşı sırasında Japonlar Malezya’yı işgal edene kadar... Her türlü zorlukla başa çıkabilen Lakşmi Japonların acımasızlığı karşısında ilk kez çaresiz kalır ve ilk göz ağrısı, güzeller güzeli kızı Mohini’yi Japonların vahşetinden kurtaramaz. Savaş bitip de Japonlar Malezya’yı terk ettiğinde, bu kayıp, Lakşmi’nin ve tüm ailenin hayatında onarılmaz bir yara olarak kalacak, ailenin dört neslini de olumsuz yönde etkileyecektir.

Türk şiirinde büyük kanallar açan yazar, 1976 yılında yayımlanan ilk romanı “Bir Kadının Penceresinden”, 1975 Türkiye’sinde İstanbul’un aydınlar çevresine geçen, üç çocuk annesi, evli bir genç kadınla genç ve evli bir devrimcinin yasak aşk hikayesine odaklanıyor.

Hülya İşbilir Behramoğlu’nun öyküleri hayata dair, hayatın içinden ve merkezinde insan olan anlatılar. Bu öyküleri yazabilmek için öykücünün kendisinin de hayatın içinde yer alması, insanın öyküleştirdiği acılarını, sevinçlerini, hüzünlerini, mutluluklarını, umutlarını, umutsuzluklarını her zaman kendi yaşamasa da bu duyguların yakın tanığı olması gerekiyor. Hülya Behramoğlu, yakın bir tanık olmasının ötesinde aynı zamanda iyi bir gözlemci de, gördüklerini yalın bir gözle görüyor, gözlemlerini yalın bir dille öyküleştiriyor. Bir ‘bunalım’ yazarı denilemez ona, ama öykülerinin ana teması kopuşlar, bitişler, ayrılışlar. Günümüzün altüst olmuş dünyasının bireye yansıyan etkilerini, kopuşları, bitişleri, ayrılışları bir psikolog titizliğiyle irdeliyor. Hülya İşbilir Behramoğlu öykücülüğümüzde yeni bir ses, ona, edebiyatımıza hoş geldin, diyorum. Deniz Kavukçuoğlu

Saplantılarıyla boğuşan, genelgeçer ahlak kurallarının hor gördüğü bir durumu içinde hissederek yaşayan, Bayraktar Paşazadelerin kızı Suat.. Kadınlardan korkan, onları doğru dürüst tanımayan ve fahişelerin dışında hemen hiçbirisine yanaşmamış, Manisa eşrafından Hacıbeyoğlu'nun oğlu Halim... Bu iki insan, hapsedilmiş bir ozanın kurtarılması için düzenlenen bir toplantının, kışkırtılmış halk kalabalıklarınca basılıp, polisçe dağıtıldığı kargaşanın içinde birbirlerine itilirler... Bıçağın Ucu bir cehennemi anlatıyor. Bu cehennem Türkiye'deki aydınların yaşamıdır. Roman kahramanı Halim'in dediği gibi: Gerilime alıştık bir tanem, yıllardır bıçağın ucunu kalbimizin üstünde duyarak yaşıyoruz, koymuyor.