Yazara Gore Listeleme

Aşk yazgıyı değiştirebilir mi?   Haluk Şahin ilk romanı Babıâli’de Cinayet’te medyadaki çürümenin derinliklerine dalmıştı. 2018 yılı Homeros Ödülü'ne layık görülen yazar, bu kez Susurluk dönemi Türkiye’sinden masum Bozcaada’ya, mitolojinin karanlık köşelerine ve Troya’ya uzanıyor.   Dâhi matematikçi Deniz Yorgancı, evrenin sırlarını çözümleyecek teoriyi oluşturmanın eşiğindeyken hayatı hiç ummadığı bir yönde değişir. Yorgancı Holding’in sahibi babası, magazin sayfalarının kraliçesi Feri ile evlendiğinde karanlık ilişkilerin ördüğü ağ yavaş yavaş Yorgancı ailesini kuşatır.   Bir yazgı gibi gelişen olayların sonunda kendisini Bozcaada’da bulan Deniz, Troya’nın gizlerini araştıran arkeolog Gülderen’le tanışır. Tetikçiler peşindedir. Deniz için ada bir sığınak mı, yoksa tuzak mı olacaktır?

Köpeklerin iç dünyasını bir çoban köpeğinden dinlemeye hazır mısnız? Hayata nasıl bakıyorlar? Koymaya çalıştığımız kurallar, birlikte yaşamak zorunda kaldıkları kediler, indanlar ve özellikle de çocuklarla ilgili ne düşünüyorlar? Ödüllü usta yazar Jutta Richter son derece özgün, naifliği de içinde barındıran yaramaz bir üslupla bir çoban köpeğini konuşturuyor, onun bugününü, geçmişten hatırladıklarını, ne zaman ağlayıp ne zaman güldüğünü, nasıl yanlış anşıldığını, nasıl kahraman olduğunu bizzat kendisinin ağzından anltıyor.

Etnolog yazar Marc Augé’den etnik-kurmaca olarak nitelendirdiği samimi bir anlatı: Evsiz Bir Adamın Güncesi.   Emekli olduktan sonra evini boşaltıp eşyalarını satarak arabasında yaşamaya başlayan bir adamın yerleşik düzenden, kök salmaktan ve bir yere bağlanmaktan uzak durmaya çalışmasının hikâyesi. Arka planda Paris sokakları, ucuz oteller, kalabalığın uğultusu ve her şeye rağmen yerleşik duygular.   ‘Her zaman kaçmayı düşledim. Bu düş, gecelerimin sürekli tekrar eden bir sahnesi oldu. Senaryo hiçbir zaman tam olarak aynı olmasa da her defasında kendimi mucizevi bir şekilde varlığımın farkına varmamış düşmanlarca çevrelenmiş bir halde buluyordum. Bu rüyalar, iki farklı sonla kendini tekrar edip duruyordu: Ya ben kendimi gizleme gayretiyle seyirterek oradan ayrılıyordum ya da paçalarım tutuşarak tam bir panik halinde, son hızla kaçıyordum. Aynı rüyada birinden ötekine geçtiğim de oluyordu. Öyle ki, tam sessizce kaçacakken biri beni fark edip eliyle işaret ediyor, ben de çılgın kalabalığa karışıp gözden kayboluyordum.

Futbol pek çok şeyle yakından ilgilidir: hafıza, tarih, mekân, toplumsal sınıf, toplumsal cinsiyet, kimlik, grupların doğası vs. Aslen işbirliğine dayanır, hatta sosyalisttir; diğer taraftan açgözlülük, yozlaşma, kapitalizm ve otokrasi çukurunda var olur. Bu nedenle futbolun şirketleşmiş yapısının eleştiriye tabi tutulması acil bir ihtiyaçtır. Ama diğer yandan biçime daha çok odaklanan bir futbol poetikası da bir hayli elzemdir. Hepimiz biliriz, hissederiz: Futbolda güzellik vardır. Simon Critchley, bir futbol felsefesi yazmaya girişmiyor, oyunun bir fenomenolojisini yapmak istiyor. “İşçi sınıfının balesi” futbolun önümüze bambaşka bir zaman ve mekân düzeni serişini, kimliği ve kimliksizliği sahneleyişini, seyircilerin oyuna katılımını inceliyor. Futbol deneyiminin dokusuna, varoluşsal matrisine olabildiğince yaklaşarak, oyunu yepyeni bir açıdan görebilmemizi sağlayacak şekilde sözcüklerin çınlamasına olanak tanıyor: “Bu kitabı yazarken şaşırtıcı ama hoş bir şekilde şunu keşfettim: Mekân, zaman, tutku, akıl, estetik, ahlak, siyaset gibi genel konularda felsefi açıdan doğru olduğuna inandığım şeyler en çok da futbolda, hatta ancak futbolda doğruydu. Bu da ya felsefe keyfe keder bir spora indirgenebilir demekti, ya da futbol dünyada insan olmanın anlamına dair kalıcı içgörülere ulaşma ayrıcalığı sağlıyordu. Umarım okuru ikincisine ikna edebilirim.”